‹ La théorie platonicienne des idées et des nombres d'aprés Aristote. Étude historique et critiqueChapitre 251 sur 397 · Cf. 4, 203 a, 9 sq · texte numérisé non relu

Cf. 4, 203 a, 9 sq

3. SimPc. Phys. 503, 12-20 Diels commente ce passage d’une façon intéressante : τοῦ γὰρ Ilhatwvos ἐν τοῖς Περὶ τἀγαθοῦ λόγοις [sur cet ouvrage voir plus haut n. 9615] εἰπόντος τὸ μέγα καὶ τὸ μιχρὸν τὴν ὕλην, ἣν χαὶ ἄπειρον ἔλεγε, χαὶ περιέχεσθαι ὑπὸ τοῦ ἀπείρου πάντα τὰ αἰσθητὰ καὶ ἄγνωστα εἶναι διὰ τὸ ἔνυλον χαὶ ἄπειρον χαὶ

ῥευστὴν ἔχειν τὴν d'Hermon. cité ἡ. 961 VI bis], θόν φησι doxeiv τῷ τοιούτῳ λόγῳ at ἐν τοῖς νοητοῖς τὸ ἐχεῖ μέγα χαὶ μιχρὸν; ὕπερ ἐστὶν ἡ ἀόριστος δυάς, ἀρχὴ χαὶ αὐτὴ οὖσα μετὰ τοῦ ἑνὸς παντὸς ἀριθμοῦ χαὶ πάντων τῶν ὄντων * ἀριθμοὶ γὰρ χαὶ αἵ ἰδέαι. ἀχόλουθον οὖν τὸ HAL ἐν τοῖς νοητοῖς ὑπὸ τοῦ ἐχεῖ ἀπείρου χαὶ ἀγνώσ-

Page 1