Cf. ci-dessous, p. 113 S
laume !. Que le lecteur compare et juge lui-même. Guillaume de Cantorbéry, Miracula sancti Thomeæ Cantuariensis, 1. Ier, chap. 4 ? :
Physicus quidam Cantuariæ, vir honestæ conversationis, fratrum infirmorum res administrat, Ferminus nomine ÿ. Hic in vigilia Pentecostes ante passionem beati Thomæ martyris vidit in visione quia processio fieret solemnis in Cantuariensi ecclesia, et incederetur a fratribus ibidem Deo famulantibus vultu jocundo, cultu festivo et voce sonora pro veneratione diei, subsequentibus in equis et collateraliter procedentibus Henrico rege Anglorum et Thoma archiepiscopo. Cumque de more campanile præterissent, monasterium circumeuntes, subsistere visi sunt et intendere cum taciturnitate in crucem auream quæ præferebatur, a qua corona aurea triplici catenula dependebat. Super quam subsistentibus illis audita est vox de cœlo veniens : « Eorum omnium nomina qui possunt ad hanc crucem pertingere et super eam aurum purissimum et lapides pretiosos ponere, scribentur in libro vitæ. » Qua voce audita, accedens archiepiscopus erecta manu tetigit crucem et in magna quantitate
1. Dans mon Etude sur un poème relatif à un miracle de saint Thomas de Cantorbéry (cf. plus haut), j'ai examiné un ancien poème français qui se lit dans le manuscrit de la Vie de Guernes publié par I. Bekker. Ce poème, qui semble avoir été considéré par le copiste comme un appendice au texte précédent, et qui, selon toute probabilité, a pour auteur Guernes lui-même, est une traduction très fidèle d’un des miracles relatés par Guillaume (III, 4), bien que le traducteur prétende en avoir appris le sujet par voie orale.