CHAPITRE LUI
1-17. Jëso», descenJo de la montagne da Thabor, g;Dérit nnjeone homme pOMédé dn démav. — 13-20* Pourquoi ses disciples n*ont pu chasser ce démon» — - 2i-23» Jésos prédit encore sa paanon. — 2û*28. Ambition des disciples, et miracle ponr payer Timpôt (aoAt, troisième année de la tie pabli^iae do SauT«ur\
Matu., XVII, 15-20; Marc, IX» 13-28; Luc, IX, 57-44.
>> Et veniens ad discipulos soosi TÎdit tnrbam magnam circè er4>, el icribas conquircntcs cnm illi).
Et con^e^llln omnis popolns videna J&nm»
«lupcfactus est, et expavprnnt, «t accvrrentes salutabant enm.
Et înlefrogaTÎt eos :
Qoid inteir vos conooi' rilis?
* Et eece rir de tartâ exclarnavit, dicens : Hagisler, obsecro te, respire in filium mcnm , quia nnicos est mihi :
* Et accessit ad eom homo genibos provt^ lotos anlà eam, dicens ; ^ Magister , atluli filinm mcura ad te, habentcm spirilam mulam; 'Dominet miserere filio meO| quia Innalicos e^t el maie patilnr.
bUbicumqnè eom ap-
rrebctulerit * »piritns , allidil illom, 'etsabilb damât, et «pumat, et stridet denlibus, et arescit ; * et riz discedit dila • mena eom.
1 . Et venant à ses disciples, il vit autour d'eux une grande foule de peuple et des Scribes qui disputaient avec eux.
2. Et aussitôt toute la foule, saisie de respect et de frayeur en voyant Jésus, courut au-devant de lui, lui témoignant sa vénération.