Voy. Bibliographie, n

8. Une autre main, sans doute celle de Gaultier, a écrit Junii. — Voy. ci-dessus, n. 2.

iri politici sententia consentire vehementer gaudeo, V. clarissime, ne solus in eo mihi gratulari videar, el etiani applaudere, cum tamen aliud patres fratresque obscrvandissimi et collegœ mei decrevissent^ Audio tamen nondum Hollandos certum quenquam Theologum invenisse, qui Liigduni profiteatur-, sed subsidiaria Hieremlœ Bastingii, qui mihi notissimus est, opéra uti ^ lantisper dum Dominus excitet aliquem, qualem ipsi qua^runt. De Donello'' tamen, qui ex nomine propemodum gentilis meus est, omnes sibi spondônl, fore, ut Jus civile Romanorura (est enim ipse J. G. celeberrimus) propediem ibi explicet. VA liuiic quoque novi,quem in eo studii génère praeceptorem Bilurigibus habui. Hœc sunt, quse ab amicis accipio. De «vtkîoôoo) autem, nihil est, V. prœstantissime, quod labores. Quid enim in me vel plus, vel majus conferre potes, quam quod jampridem contulisti disertissimis et doctissimis tuis scriptis e quorum fontibus uberrimis, uti aliorum orthodoxorum nostra? hujus œtatis auctorum libris ista mea, qualiacunque sunt, haurio et desumo. Egregie vero mea illa mumuscula, Gualtere, parens in Christo optime compensas et rependis, dum a gravioribus curis vacuus ista percurrere, quœ scribo, dignaris, de quibus tuum, nisi molestum erit tibi, judicium exspecto, postuloque tanquam et a doctissimo Pastore Ecclesia3 et mihi charissimo parente. Itaquesumma illa tua humanitate, et otiotuoabutens, ecce novo te onere obruo, et meamquandamadiV. S(?/weGceri 'virulentam accusationem (diu quidem apud ipsum suppressam, sed exardescentejam innosodiodemum editam)ad eam quidem accusationem responsionem meam mitto, quam etBeszœ nostrisuasu el consilio scripsi, quanquam hoc pêne mihi conslilulum crat islarum ranarum coaxaliones omnes omittere,cum et scriptionum jam satissit,et ista ratio odia potius acuere, quam placare videalur. De S elnecceri cum Jacobo Andveœ'^ TCcpt TrpwTsîwv et Tvpo'Joiaç Germanicarum Ecclesiarum (est enim istorumuterqueetDiotrephesetvtXoTrpwTeûwv) dissidionota

1 . Il ressort de ce passage que tout le monde fut unanime à conseiller à Daneau de 'rester à Genève, et qu'il n'obûit pas seulement, en refusant la vocation qui lui était

adressée, à ses goiîts personnels.