Tiirnéhii vient de mourir (12 juin

remhaberes, munus addidisli. Quod etsi amoris in me tui significatio est, fuit certe gravissimi luclus et doloris caussa. Qiiid enim non bonorum omnium conditionem deplorem,imprimis autem lileralorura et artium studiosorum adolescentium, quibus tam cite tam bonus prseceptor et parens ereptus est, et tum (?) cum maxime exoptaretur ^ Sed quid ad tam doctas doclorum hominum elegias^et querimonias adferam, in quo non superer ab illis. Mœror tamen mihi cum illis manet communis ille quidem, quem Deus consolari novi et pii alicujus professons alterius dono et concessione velit. Quod vero ad nostra pertinet. Sedulitatem diligentiamque tuam qui non laudem in mois procurandis, et certe gratias habeo et te minime defatigari optem. Itaque non recte aestimasti, qui tamdiu tuam de Epiphanio versionem ^ ad me mit tere distuleris. Nihil gratum magis evenire nobis potest, quam si te in Tbeologorum nostrorum lectione dUi jenti opéra versari intellexerimus, addesque animum ad eundem autorem pervolvendum, quem pêne jam tertia parte evolvimus, nisi si quid manuscriptum habes et nondum editum. Mece sunt istp et quotidianœ occupationes a quibus tua illa legins raininie avocabor, Quod si etiam me jubés repuerascere tui caussa devolvar ad grammaticos. Amraiani Indicem a te recepi sed adhuc et meas tabulas '" et versionem de TertuUiano commendo. Precare amicum mihi charissimum Rohertum^ ut pro suo otio et nostra amicitia curet ista edi. Ego aperiam quit sid mei consilii, nisi a die redditas hiijus epistolae intra mensem vel Perrierius'' vel alius quis ceperit excu-

2. Ce cadeau, à propos de lajmort de Turnèbe, était peut-être l'épitaphe composée par Daniel à cette occasion. Cf. Cod. Bern. 141 : 205, et notre traduction de Pierre Dame], appendice, n° VI.