‹ Le Droit d'AsileChapitre 202 sur 365 · ALCIAT, Praes. XXXIIL, citée p. 264, n · texte numérisé non relu

ALCIAT, Praes. XXXIIL, citée p. 264, n

3. ALCIAT, Praes. XXXIII : « In casibus in quibus jus civile distat a canonico circa immunitatem, judex civilis secundum Jeges suas puniet.. Cum iste delinquens sit in ecclesia, est extra territorium judicis civilis ; si ergo petat remissionem sibi fieri per praelatum, iste non faciet, nisi servata lege sua ; nec prelatus habet curam de lege civili, unde compellat secularem promittere secundum formam c. Inter alia. Ad haec respondetur quod secularis non tenebitur servare dictam professionem. Quis debet puniri secundum legem judicis ad quem fit remissio ; nec debet judex remittens quoad deci- Soria diminuere de jure alterius, cum sit merus exsequtor ». |

4, BARTOLE, In primam Codicis Dartem commentaria, Turin, 1589, fo 32 : Eglise et fines ecclesiae.

J. FAURE, Lectura super IV libros Znstitutionum, Lyon, 1531, {0 26 : « Et hoc privilegio gaudent etiam ecclesie non consecrate et interdicte et cimiteria… sed capelle qui fiunt in domibus non gaudent. Idem nedum ipse gaudent ecclesie ; immo adherentis muris matricis ecclesie usque ad XL passus, sed alii non matrici ecclesie, usque ad XXX, nisi sit infra ambitum murorum »..

5. ROGERIUS, Summa Codicis, I, 10, éd. Palmerio, Scripta anecdota Glossatorum, Vol. I, Bologne, 1888, p. 13 : « Christiani quidam sunt servi, quidam liberi. Servi nullo modo debent Suscipi, nisi-propter domini duritiam vel intolerabilem injuriam confugerint ».

AZON, Sumuna Codicis, Lyon, 1546, fo 4 vo : restitution immédiate, « si acriter deliquerunt ; si non deliquerunt acriter, fiat remissio ex humanitate, intercedente religioso economo et Sacramento prestito a domino quod ob Causam illam non ledat eos ».

P. de BELLEPERCHE, In libros institutionum Commentarii medulla, Lyon,

E vi Las. OP Er L'te

Pour les hommes libres, les légistes sont d'accord avec les canonistes sur le principe du droit d’asile!; mais ils appliquent à la lettre la loi Praesenti et limitent ainsi la sécurité totale à une durée de trente jours, exigée par la procédure d’exécution sur les biens : le réfugié est cité dans l’église et doit, après le délai indiqué, répondre à l’ajournement hors de l’église en renonçant à son privilège ou dans l’église en le conservant ?. La violation de l'asile est sévèrement condamnée : on rappelle que la loi Praesenti y voyait un crime de lèse-majesté, * passible de mort, et qu'elle interdisait également le blocus du réfugié dans l’église par la privation des choses nécessaires à la vie 4. Bartole affirme que celui qui a été enlevé par force de l’église a le droit de demander sa réintégration 5 et

1536 : « De his qui sunt sui vel alieni juris.… Dicit glossa.. : Servus fugit ad ecclesiam propter saevitiam domini, et tune habet immunitatem ecclesiae, donec exierit potestatem ecclesiae…. ; non propter saevitiam domini, sed propter hoc quod noluit servire domino, et tunc indilate domino restituetur, praestita tamen cautione a domino, quod non male tractabit eum ».

J. FAURE, Lectura, f° 26.

OLDRADE admet l'extraction du serf qui a fui injustement la maison de son maître ; cité par BoErrus, Decisiones Supremi senatus Burdegalensis, Genève, 1690, déc. 109, p. 190.

SALYCET, Commentaire du Code, I, 12, 4 : « Servus alicujus ad ecclesiam confugiens a clericis ejici debet : quod si non possunt, domino nuncient, cui facultas extrahendi conceditur etiam manu armata, adeo quod servus in pugna occideretur, delicto domini non adscriberetur ».

Paul de CAsrRo, Zn primam Codicis partem commentaria, Venise, 1593, fo 24 : « Servos etiam aufugentes a dominis non defendit in prejudicium dominorum, sed distinguitur an fugiant armati ad ecclesiam et habet locum 1. Si servus (G.J. I, 12, 4), an non armati et habet locum |. praesenti (C.J. I, 12, 6) ».

1. J. FAURE, Lectura : « Isto casu debet credi judici juranti ei servare vitam et membra, ut ibi notat Hostiensis ; et, si redditus fuerit, judex non audiet accusantem ».

BARTOLE, Commentaire sur C., I, 12, 1 : « Qui sunt in ecclesiis inviti extrahi non possunt »,

SALYCET, Commentaire sur C., I, 12, 1 : « Fugientes ad ecclesias inde non sunt extrahendi, sub poena hic statuta ».

P. de Casrro, Commentaria, fo 24 : « De ecclesia non debet extrahi, etiam pro causa criminali ».

2. Tous les Romanistes commentent longuement la loi praesenti: ROGERIUS, Summa Codicis, I, 10; AzoN, Summa Codicis, {9 4 vo : « Christiani habent promissionem securitatis usque ad XXX dies tantum »; Lectura sive Commentarius in Cod. Just., Paris, 1611, p. 36 ; la Grande Glose d’Accurse fait remarquer qu’en droit romain les immeubles étaient vendus avant les meubles, tandis qu’à son époque on suit l’ordre inverse, et ajoute : « Citari debet trinis edictis : quorum quodlibet continet spacium decem dierum »; BARTOLE, Commentaria, ΰ 32 : « De ecclesia nullus debet vi extrahi, sed debet ibi verbaliter citari »; P. de CaAsrRo, Commentaria, fo 24 vo, Cf. le texte de la loi Praesenti, p. 85, n. 6.

3. AzON, Summa, f° 4 V° ; BARTOLE, Cité par PANORMITAIN, Commentaria in tertium Decretalium librum, Venise, 1617, III, 49, 6, fo 217 : « … de jure eivili extrahens aliquem de ecclesia debet puniri, sicut de crimine lesae majestatis, ut in d.l. praesenti ».

Page 1