SUE GROTIUS ET SON TEMPS. XLIX
\tào, an Pelagiana sint illa dogmata, qu» nimc sub eo nomme traduciintur.
B^ltiiosophorum yeterum sententi» de fato^ et de eo quod est in
nostrâ potestate.
^^'îCoinmentarius ad loca quasdam Novi Testament! de Ântichristo. *^ Dissertatio de Gœn» administratione^ ubi pastores non adsunt. ' Tii ad pacem ecclesiasticani.
^ Biplicatio trium utilissimorum locorum N. T. in quibus agitur de Fide et operibus.
Votam pro pace ecclesiasticâ.
Desummo Sacerdotib.
De Dogmatis^ Ritibus et Gnbernatione ecclesiaB christiansB. Apologeticus eorum qui HoUandi»^ WestfrisisB et vicinis quibusdam natîonibus ex legibus prœfuerunt ante mutationem, anni i618. Parisiis, 1622.
De Jure belli ac pacis, libri très. Parisiis, 1625. Excerpta ex tragediis et comediis grscis^ tùm qu» exstant, tùm
qu» perierunt^ emendata et latinis versibus reddita. 1626. Eoripidis tragedia Phenissœ^ emendata ex manuscriptis, et latina
focta ab Hugone Grotio. Parisiis^ 1630.
Florum sparsio in jus Justinianeum et in loca quaedam juris civilis.
Parisiis^ 1642.
De Origine gentium americanarum dissertatio prior. 1642. De Origine gentium americanarum dissertatio altéra^ adversus ob-
trectatorem opaca bonum quem fecit barba. Parisiis, 1643. Historia Gothorum^ Vandalorum et Longobardorum. 1655. Annales et histori» de rébus belgicis; ab obitu Philippi régis
usque ad inducias. Anni 1609. Amstelodami, 1657. Hugonis Grotii Epistolae. Amstelodami^ 1687.
Le traité de la Liberté des mers^ publié en 1609, fut écrit pour combattre la prétention des Portugais à la navigation exclusive dans la mer des Indes, dont ils réclamaient la souveraineté contre la Hollande, en vertu des bulles du pape Alexandre III. Grotius y soutint la théorie, devenue une règle du droit public moderne, que la mer est libre^ et que nulle nation ne peut s*en arto^^^T