CHAPITRE II
Documents se rapportant à la seconde partie
A . — Canons du « Codex juris canonici * »
LlBRl II De Personis
Canon 91
Persona dicilur : incola, in loco iibi domicilium, advena, in loco ubi quasi-domiciliunn habet ; peregrinas, si verseiur extra domicilium et quasi-domicilium quod adhuc retinet: vagas, si nuUibi domicilium habeat vel quasi-domicilium.
Canon 92
§ 1. Domicilium acquiritur commoratione in aliqua parœcia aut quasi-parœcia, aut saltem in diœcesi, vicariatu apostolico, praefectura apostolica ; quse commoratio vel conjuncta sit cum animo ibi perpetuo manendi. si nihil inde avocet, vel sit protracta ad decennium completum.
§2. Quasi-domicilium acquiritur commoratione uti supra, quîB vel conjuncta sit cum animo ibi manendi saltem ad majorem anni partem, si nihil inde avocet, vel sit reapse protracta ad majprem anni partem.
§ 3. Domicilium vel quasi-domicilium in parœcia vel quasi-parœcia dicitur parœciale ; in diœcesi, vicariatu, prse-
1 Nous avons placé les canons dans Tordre du Code, pour faciliter les recherches, au lieu de suivre Tordre des idées développées dans la deuxième partie.
LE MARIAGE CHHÉTlE^. 23.
feclura, non autem in parœcia vel quasi-parœcia, diœcesaniim.
Canon 93
§ 1. Uxor, a viro légitime non separata, necessaiio retinet domicilium viri sui ; amens, doniiciliuni curatoris ; minor, domicilium illius cujus poteslati subjicitur.
§ 2. Minor infantia egressus potest quasi-domicilium proprium obtinere ; item uxor a viro légitime non separata, légitime autem separata etiam domicilium.
Canon 94
§ 1. Sive per domicilium sive per quasi-domicilium suum quisque parochum et Ordinarium sortitur.
§ 2. Proprius vagi parochus vel Ordinarius est parochus vel Ordinarius loci in quo vagus actu commoratur.
§ 3. Illorum quoque qui non habent nisi diœcesanum domicilium vel quasi-domicilium parochus proprius est parochus loci in quo actu commorantur.
Canon 95
Domicilium et quasi-domicilium amittitur discessione a loco cum animo non revertendi, salvo praescripto can. 93.
LIBRI III Tituli VII. — De Matrimonio
Canon 1017
§ i. Matrimonii promissio sive unilateralis, sive bilateralis seu sponsalitia, irrita est pro utroque foro, nisi facta fuerit per scripturam subsignatam a partibus et vel a parocho aut loci Ordinario, vel a duobus saltem testibus.
§ 2. Si utraque vel alterutra pars scribere nesciat vel nequeat, ad validitatem id in ipsa scriptura adnoletur et
DOCUMENTS SE RAPÎ>Ol\TAi\t A LA DEUXIEME PARTIE 355
alius testis addatur qui cum parocho aut loci Ordinario vel duobus teslibus, de quibus in § 4 , scripturam subsignet.
§ 3. At ex matrimonii promissione, licet valida sit nec ulla justa causa ab eadeiii implenda excusât, non datur actio ad petendain matrimonii célébra tionem ; datur tamen ad reparalionem damnorum. si ([uiv dcbcatur.
Caput I
De ils qaœ matrimonii celebrallonl prxmltll debent et prœsertim de pabticatlonlbus matiimoniatibas
§ I . Antequam matrimonium celebretur, constare débet nihil ejus validéie ac licitae celebiationi obsistere.
§ 2. In periculo mortis, si aliae probationes baberi nequeant, suffîcit, nisi contraria adsint indicia, affîrmatio jurata contrahentium, se baptizatos fuisse et nuUo detineri impedimento.
Canon 1020
§ 1. Parochus cui jus est assislendi matrimonio, opportuno antea tempore, diligenter investiget num matrimonio contrahendo aliquid obstet.
§ 2. Tum sponsum tum sponsam etiam seorsum et caute interroget num aliquo detineantur impedimento, an consensum libère, prsesertim mulier, prœstent, et an in doctrina christiana suffieienter instructi sint, nisi ob personarum qualitatem hœc ultima interrogatio inutilis appareat.
§ 3. Ordinarii loci est peculiares normas pro hujusmodi parochi investigatione dare.
Canon 1021
§ 1. Nisi baptismus collatus fuerit in ipso suo terri torio, parochus exigat baptismi testimonium ab utraque parte, vel a parte tanlum catholica, si agatur de matrimonio conlra-
356 LE MARIAGE CHHÉTIEN
hendo cuin dispensatione ab impedimento disparitatis cultus.
§ 2. Catholici qui sacramentum confirniationis nondum receperuiit, illud, antequam ad matrinionium admittaiitur, recipianl, si id possint sine gravi incommodo. v
Canon 1022
Publiée a parocho denuntietur in ter quosnam inatrimonium sit contrahendum.
§ 1. Matrimoniorum publicationes fîeri debent a parocho proprio.
§ 2. Si pars alio in loco per sex menses commorata sit post adeplam pubertatem, parochus rem exponat Ordinario, qui pro sua prudentia vel publicationes inibi faciendas exig^it. vel alias probationes seu conjecturas super status liber ta te , colligendas prœscribat.
§ 3. Si aliqua sit suspicio de contracto impedimento, parochus etiam pro breviore commoratione consulat Ordinarium, qui matrimonium ne permittat, nisi prius suspicio, ad normam S 2 removeatur.
Canon 1024
Publicationes fiant tribus continuis diebus dominicisaliisque festis de praecepto in ecclesia inter Missarum soUemnia, aut inter alia divina officia ad qua3 populus frequens accédât.
Canon 1023
Potest loci Ordinarius pro suo territorio publicationibus substituere publicam, ad valvas ecclesiœ parœcialis aliusve ecclesiae, affixionem nominum contrahentium per spatium saltem octo dierum, ita tarnen ut, hoc spatio, duo dies festi de prœcepto comprehendantùr.
Canon 102G publicationes ne fiant pro matrimoniis quœ contrahun-
tiir cum dispensatione ab impedimento disparitalis cultus aut mixtae religionis, nisi loci Ordinarias pro sua prudentia, remoto scandalo, eas permiltere opporluiuim duxerit, dummodo apostolica dispensatio pra}cesserit et mentio omittatur religionis partis non cdtholicœ.
Omnes fîdeles tenentur impedimenta, si qua norint, parocho aut loci Ordinal io, ante matrimonii celebrationem revelare.
Canon 1028 - /
§ 1. Loci Ordinarius proprius pro suo prudenti judicio potest ex légitima causa a publicationibus etiam in aliéna diœcesi faciendis dispensare.
§ 2. Si plures sint Ordinarii proprii, ille jus habet dispensandi, in cujus diœcesi matrimonium celebiatur ; quod si matrimonium extra proprias ineatur diœceses, quilibet Ordinarius proprius dispensare potest.
Canon 1029
Si alius parochus investigationem aut publicationes peregerit, de harum exitu statim per authenticum documentum certiorem reddat parochum, qui matrimonio assislere débet.
Canon 1030
§ 1. Peractis investigationibus et publicationibus, parocbus matrimonio ne assistât, antequam omnia documenta necessaria receperit, etpra?terea, nisi rationabilis causa aliud postulet, très dies decurrerint ab ultima publicatione.
§2. Si intra sex menses matrimonium contractum non fuerit, publicationes repetantur, nisi aliud loci Ordinario videatur.
Canon 1031
§ 1. Exorto dubio de exsistentia alicujus impedirnenti : i° Parochus rem accuratius investiget, interrogando sub
juramento duos saltem testes fide dignos, dummodone agatur de impedimento ex cujus notitia infamia partibus oriatur, et, si necesse fuerit, ipsas quoque partes.
2° Publicationes peragat vel perficiat, si dubium ortum sit ante inceptas vel expletas publicationes.
3° Matrimonio ne assistât, inconsulto Ordinario, si dubium adhuc superesse prudenter judicaverit.
§2. Detecto impedimento certo :
1^ Si impedimentum sit occultum, parochus publicationes peragat vel absolvat, et rem déférât, reticens nomina, ad loci Ordinarium vel ad Sacram Pœnitentiariam.
2° Si sit publicum et detegatur ante inceptas publicationes, parochus ulterius ne procédât, donec impedimentum, removeatur, etsi dispensationem pro foro conscientiœ tantum obtentam norit ; si detegatur post primam aut secundam publicationem,, parochus publicationes perficiat. et rem ad Ordinarium déférât.
§ 3. Demum si nuUum detectum fuerit impedimentum, nec dubium nec certum, parochus expletis publicationibus, ad matrimonii celebrationem partes admittat.
Canon 1032
Matrimonio vagorurn de quibus in can. 91, parochus, excepto casu necessitatis, nunquam assistât, nisi, re ad loci Ordinarium vel ad sacerdotem ab eo delegatum delata, licentiam assistendi obtinuerit.
Canon 1033
Ne omittat parochus, secundum diversam personarum conditionem, sponsos docere sanctitatem sacramenti matrimonii, mutuas conjugum obligationes et obligationes parentum erga prolem ; eosdemque vehementer adhortelur ut ante matrimonii celebrationem sua peccata diligenter confiteantur, et sanctissimam Eucharistiam pie recipiant.
Canon 1034
Parochus graviter fîlios familias minores hortetur ne nuptias ineant, insciis aut rationabiliter invitis parentibus ;
quod si abnuerint, eorum matrimonio ne assistât, nisi consulte prius loci Ordinario.
Caput V
De consensLi matrimoniali
Canon 1081
S 1. Matrimonium facit partiunci consensus inter personas jure habiles légitime manifestatus ; qui nulla humana potestate suppleri valet.
§ 2. Consensus malrimonialis est actus voluntatis quo utraque pars tradit et acceptât jus in corpus, perpetuum et exclusivum, in ordine ad actus per se aptos ad prolis gènerationeui.
Canon 1082
§ 1. Ut malrimonialis consensus haberi possit, necesse est ut contrahenles saltem non ignorent matrimonium esse societatem permanentem inter virum et mulierem ad filios
procreandos.
§ 2. Uœc ignorantia post pubertatem non praesumitur.
Canon 1083
§1. Error circa personam invalidum reddit matrimonium.
§ 2. Error circa qualitatem personae, etsi det causa m contractui, matrimonium irritât tanturn t
lo Si error qualitatis redundet in errorem personee :
2^ Si persona libéra matrimonium contrahat cum persona quam liberam putat, cum contra sit serva, ser\ itute proprie dicta.
Canon 1084 Simplex error circa matrimonii unitatem vçl indissolu-
bilitatem aut sacramentalem dignitatem, etsi det causam contractai, non vitiat consensum matrimonialem.
Canon 1085
Scientia aut opinio nullitatis matrimonii conserfeum matrimonialem necessario non excludit.
Canon 1086
§ 1. Internus animi consensus semper praesumitur conformis verbis vel signis in celebrando matrimonio adhibitis.
S 2. At si alterutra vel utraque pars positivo voluntatis actu excludat matrimonium ipsum, aut omne jus ad conjugalem aclum, vel essentialem aliquam matrimonii proprietatem, invalide contrahit.
Canon 1087
§ 1. Invalidum quoque est matrimonium initum ob vim vel metum gravem ab extrinseco et injuste incussum, a quo ut quis se liberet, eligere cogatur matrimonium.
§ 2. Nullus alius metus, etiamsi det causam contractui, matrimonii nullitatem secumfert.
Canon 1088
§ 1. Ad matrimonium valide contrahendum necesse est ut contrahentes sint présentes sive per se ipsi sive per procuratorem.
§ 2. Sponsi matrimonialem consensum exprimant verbis ; nec a^quipollentia signa adhibere ipsis licet, si loqui possint.
Canon 1089
§ \ . Firmis diœcesanis statutis desuper additis, ut matrimonium per procuratorem valide ineatur, requiritur mandatum spéciale ad contrahendum cum certa persona, subscriptum a mandante et vel a parocho aut Ordinario loci in quo mandatum lit, vel a sacerdote ab alterutro delegato, vel a duobus saltem testibus.
S 2. Si mandans scribere nesciat, id in ipso mandate
adnoletur et alius Icstis addatur qui scripturam ipse quoque subsignet ; secus mandatum irritum est.
§3. Si, antequam procurator uomine mandantis contraxerit, hic mandalum revocaverit aut in amentiam inciderit, invalidum est matrimonium, licet sive procurator sive alia pars contrahens ha^c ignoraverint.
§ 4. Ut matrimonium validum sit, procurator débet munere suo per se ipse fungi.
Canon 1090 Matrimonium per interpretem quoque contrahi potest.
Canon I09l
Matrimonio per procura torem vel per interpretem contrahendo parochus ne assistât, nisi adsit justa causa et de authenticitate mandati vel de interpretis fîde dubitari nullo modo liceat, habita, si tempus suppetat, Ordinarii licentia.
Canon 1092
Conditio semel apposita et non revocata :
1° Si sit de futuro necessaria vel impossibilis vel turpis, sed non contra matrimonii substantiam, pro non adjecta habeatur ;
2** Si de futuro contra matrimonii substantiam, illud reddit invalidum ;
3^ Si de futuro licita, valorem matrimonii suspendit ;
4^ Si depraeterito vel de prsesenti, matrimonium erit validum vel non, prout id quod conditioni subest, exsistit vel non.
Canon 1093
Etsi matrimonium invalide ratione impedimenti initum fuerit, consensus proestitus prsesumitur perseverare, donec de ejus revocatione constiterit.
Caput VI De forma celebrationis matrimonli
Canon i094
Ea tantam matrimonia valida sunt quae contrahuntur coram parocho, vel loci Ordinario, vel sacerdote ab alterutro delegato et duobus saltem teslibus, secundum tamen régulas expressas in canonibus qui sequuiitur, et salvis exceptionibug de quibus in can 1098, 1099.
Canon 1095
§ 1. Parochus et loci Ordinarius valide matrimonio assistunt :
1° A die tantummodo adeptae canocicse possessionis beneficii ad nornam. Can 33 i, § 3, 1444, § 1 , vel inili offîcii, nisi per sententiam fuerint excommunicati vel interdicti vel suspensi ab offîcio aut taies declarati ;
2° Intra fines dumtaxat sui terri torii, \n quo matriinoniis nedum suorum subditorum, sed etiam non subditorum valide asistunt ;
3° Dummodo neque vi neque metii gravi constricti requirant excipiantque contrahentiurn consensum.
§ 2. Parochus et loci Ordinarius qui matrimonio possunt valide assistere, possunt quoque alii sacerdoti licentiam dare ut intra fines sui territorii matrimonio valide assistât.
Canon 1096
§ 1. Lincentia assistendi matrimonio concessa ad normam can. 1095, § 2, dari expresse débet sacerdoti determinato ad matrimonium determinatum, exclusis qûibuslibet delegationibus generalibus, nisi agatur de vicariis cooperatoribus pro parœcia cui addicti sunt ; secus irrita est.
§ 2. Parochus vel loci Ordinarius licentiam ne concédât, nisi expletïs omnibus quœ jus constituit pro libertate statps çomprobanda,
Canon 1097
§ 1. Parochus autern vel loci Ordinarius matrimonio licite assistant :
1" Constito sibi légitime de libero statu côntrahentium ad normam juris ;
2^* Constito insuper de domicilio vel quasi-domicilio vel menstrua commoratione aut, si de vago agatur, actuali commoratione alterutrius contrahentis in loco matiimonii ;
3° Habita, si conditiones deficiant de quibus n. 2, licen-
tia parochi vel Ordinarii domicilii vel quasi-domicilii aut
menstruse commorationis alterutrius contrahentis, nisi vel
' de vagis actu itinerantibus res sit, qui nullibi commoratio-
. nis sedem habent, vel gravis nécessitas intercédât qua^ a
licentia petenda excuset.
§ 2. In quolibet casu pro régula habeaturut matrimônium coram sponsae parocho celebretur, nisi justa causa excuset ; matrimonia autem catholicorum mixti ritus, nisi aliud particulari jure cautum sit, in ri tu viri et coram ejasdem parocho sunt celebranda.
§ 3. Parochus qui sine licentia jure requisita matrimonio assistit, emolumenta stola? non facit sua, eaque proprio côntrahentium parocho remittat.
Canon 1098
Si haberi vel adiri nequeat sine gravi incommodo parochus vel Ordinarius vel sacerdos delegatus qui matrimonio assistant ad normam canonum 1095, 1096 :
l°In mortis periculo validum et licitum est matrimônium contractum coram solis testibus ; et etiam extra mortis peri~ culum, dummodo prudenter preevideatur eam rerum conditionem esse per mensem duraturam ;
2^ In utroque casu, si praesto sit alius sacerdos qui adesse possit, vocari et, una cum testibus, matrimonio assistere débet, salva conjugii validitate coram solis testibus.
Canon 1099 § 1. AcJ statutam superius formam seivandam tenentur ;
'i64 LE MARIAGE CHRETIEN
1" Omnes in calholica Ecclesia baptizali et ad eam ex 1 haeresi aut schismate conversi, licet sive hi sive illi ab eadem postea defecerint, quoties in ter se matrimonium ineunt :
2^ lideni, de quibus supra, si cum acatholicis sive baptizatis sive non baptizatis etiampostobtentam dispensationem ab impedimento mixtœ religionis vel disparitatis cultus matrimonium contrahant ;
3° Orientales, si cum latinis contrahant bac forma adstrictis.
§ 2. Firmo autem praescripto § 1. n. j, acatholici sive baptizati, sive non baptizati, si inter se contrahant, nuUibi tenentur ad catholicam matrimonii formam servandam ; item ab acatholicis nati, etsi in Ecclesia catholica baptizati, qui ab infantili a" ta te in hœresi vel schismate aut infidelitate vel sine uUa religione adoleverunt, quoties cum parte acatbolica contraxerint.
Canon 1100
Extra casum necessitatis, in matrimonii celebratione serventur ritus in libris ritualibug ab Ecclesia probatis praescripti aut laudabilibus consuetudinibus recepti.
Canon llOi
§ 1. Parochus curet ut sponsi benedictionem soUemnem accipiant, quae dari eis potest etiani postquam diu vixerint in matrimonio, sed solum in Missa, servata speciali rubrica et excepto tempore feriato.
§ 2. SoUemnem benedictionem ille tantum sacerdos per se ipse vel per alium dare potest, qui valide et licite matrimonio potest assistere.
Canon 11 02
§ 1. In matrimoniis inter partem catholicam et partem acatholicam interrogationes de consensu fieri debent secundum praescriptum can. 1093, § 1, n. 3.
§ 2. Sed omnes sacri ritus prohibentur : quod si ex hac
DOCUMENTS SE fiAPPOKTANT A LA DEUXIEME PARTIE 3G0
prohibitione gra\ iora mala pnrvideanlur, Ordinarius potest aliquam ex consuetisecclesiasticis cœiemoniis, exclusa sernper Missa) celebratione, pertniitere.
CanonH03
§1. Celebrato matrimonio, parochus vel qui ejus vices gerit, quamprimun desciibat in libio matrimoniorum nomina conjugum ac testium, locum et diem célébra ti matrimonii alque alia secundum modum in libris ritualibus et a proprio Ordinario prœscriptum : idque licet alius saceidos velasevel ab Ordinario delegatus matrimonio adstiterit.
§ 2. Pryeterea, ad normam can. 470, § 2, parochus in libro quoque baptizatorum adnotet conjugem talitliein suaparœcia matrimonium contraxisse. Quod si conjux alibi baptizatus fuerit, matrimonii parochus notitiam initi contractus ad parochum baptismi sivé per se sive per Curiam episcopalem transmittat, ut matrimonium in baptizatorum librum referatur. \
§ 3. Quoties matrimonium ad normam can. 1098, contrahitur, sacerdos, si eidem adstiterit, secus testes tenentur 'in solidum cum contrahentibus curare ut initum conjugium in prœscriptis libris quamprimum adnotetur.
Caput YII De matrimonio conscientiœ
Canon 1104
Nonnisi ex gravissima et urgentissima causa et ab ipso loci Ordinario, excluso Yicario Generali sine speciali mandato, permitti potest ut matrimonium conscientia? ineatur, idest matrimonium celebretur omissis denuntiationibus et secreto, ad normam canon um qui sequuntur.
Canon 1105
Permissio celebrationis matrimonii c'onscientise secumfert promissionem et gravem obligationem secreti servandi
ex parte sacerdotis assistentis, lestium, Ordinaiii ejusque siiccessorum, et etiam alterius conjugis, altero non consentiente divulgalioni.
Canon 1106
Hujus promissionis obligatio ex parte Ordinarii non extendilur ad casum quo vel aliquod scandalum aut gravis erga matrimonii sanctitalem injuria ex secreti observantia immineat, vel parentes non curent filios ex tali matrimonio susceptos baptizari aut eos baptizandos curent falsis expressis noniinibus, quin intérim Ordinario intra triginta dies notitiam prolis suscepta? et baptizatae cum sincera indicalione parentum prœbeant, vel christianam filiorum educationem negligant.
Canon 1107
Matrimonium conscientia? non est adnotandum in consueto matrimoniorum ac baptizatorum libro, sed in peculiari libro servando in secreto Guriœ archivo de quo in can. 379.
Caput VIII
De teinpore et loco celebratlonis matrimonii
Canon 1108
§ 1. Matrimonium quolibet anni tempore contrahi potest.
§ 2. SoUemnis tantum nuptiarum benedictio vetatur a prima dominica Adventus usqueaddiem Nativitatis Domini inclusive, et a feria IV* Cinerum usque ad dominicam Paschatis inclusive.
§ 3. Ordinarii tamen locorum possunt, salvis legibus litur gicis, eliam prscdictis temporibus eam permittere ex justa causa, monitis sponsis ut a nimia pompa abstineant.
Canon H 09
§ 1. Matrimonium inter catholicos celebretur in ecclesià parœciali ; in alla autem ecclesià vel oratorio sive publico
sive semi-pablico, nonnisi de licentia Ordinarii loci vel parochi celebrari polerit.
§ 2. Mairimonium in a^dibus privatis celebrari Ordinarii locorum in extraordinario tantum aliquo casu et accedenle semper justa ac ralionabili causa permittere possunt, sed in ecclesiis vel oratoriis sive Seminarii sive religiosarum, Ordinarii id ne perniittant, nisi urgente necessitate, ac opportunis adhibitis cautelis '.
§ 3. Matrimonia vero in ter partem catliolicam et partem acatholicam extra ecclesiam celebrentur, quod si Ordinarius prudenter judicet id servari non posse quin graviora oriantur mala, prudenti ejus arbitrio cominittitur bac super re dispensare, firmo tamen praescripto can. 1102, § 2.
Gaput X De Separalione conjiigwn
Canon 1120
§ 1. Legitimum inter non baptizatos matrimonium, licet consummatum, solvitur in favorem fidei ex privilégie Paulino.
§ 2. Hoc privilegium non obtinet in matrimonio inter partem baptizatam et partem non baptizatam inito cum dispensatione ab inipedimento disparitatis cul tus.
Canon 1121
§ 1. Antequam conjux conversus et baptizatus novum matrimonium valide contrahat, débet, salvo preescripto can. 1125, partem non baptizatam interpellare :
1° An velit et ipsa converti ac baptismum suscipere.
1 II importe que les prêtres chargés des mariages rappellent aux personnes qui manifesteraient la fantaisie de se marier dans les chapelles des religieuses que ceci est tout à fait en opposition avec l'esprit du droit.
Pour célébrer les mariages dans les maisons particulières il faut une justa et ratioîiibilis causa, mais pour les célébrer dans les chapelles des religieuses il faudrait une urgente nécessité qui se conçoit à peine.
368 LE MAUIAGE CHRETIEN
2° An saltem velit secum cohabitare pacifiée siwe contumelia Creatoris.
. § 2. Hir iriterpellationes fieri semper debent, nisi Sedes Apostolica aliud deelaraverit.
Canon 1122
§ 1. Interpellationes fiant regulariter forma saltem summaria et extrajudiciali, de aiictoritate Ordinarii conjugis conversi, a quo Ordinario concedenda» sunt quoqiie conjugi infideli, si quidem eas petierit. induciœ ad deliberandum, eo tamen monito, fore ut, induciis inutililer prœterlapsis, responsio pra^sumalur negativa.
§ 2. Interpellationes etiam privatim facta^ ab ipsa parte conversa valent, imo sunt etiam licitœ, si forma superius prœscripta servari nequeat ; hoc tamen in casu de ipsis, pro foro externo, constare débet duobus saltem testibus vel alio legitimo probationis modo.
Canon H23
Si interpellationes ex déclara tione Sedis Apostolicse omissa» fuerint, aut si infideli s eisdem négative responderit expresse vel tacite, pars baptizatajus liabet novas nuptias cum persona catholica contrahendi, nisi ipsa post baptismum dederit parti non baptizatœ justam discedendi causam.
Canon 1124
Conjux fidelis, licet post susceptum baptismum denuo matrimonialiter cum parte infideli vixerit, jus tamen novas celebrandi nuptias cum persona catholica non amittit. ideoque potest hoc jure uti, si conjux infidelis, muta ta voluntate, postea discedat sine justa causa, vel jam non cohabitet pacifiée sine contumelia Creatoris.
Canon 1125
Eaquœ matrimonium respiciuntin constitutionibus Pauli III Altitado, 1 Jun. 1537 ; S. Pii V Romani Pontificis, 2 Aug. 1571 ; Gregorii XIII, Populis, 25 Janv. 1585, qua^^que pro
DOCUMENTS SE RAPFOhlANT A LA DEUXIEME PARTIE 369
peculiaribus locis scripta sunt, ad alias quoque regiones in cisdem adjunctis extenduntur.
CainO:\ 1 126
Vinculum prions conjugii, in infidelitate contracti, tune tantum solvitur, cum pars fîdelis reapse novas nuptias valide iniverit.
Canon 1127 In re dubia privilegiuni fidei gaudet favore juris.
LE MABJAGE CHKETIEN. •>!
B. — FORMULES
