Voyez ci-dessus, p. 123, note

3. Edition Laspeyres, p. 299 : « Quœritur de sponsa de praesenti an liceat ingredi monasterium sponso inconsulto ; super quo utique decretistae certant et adhuc sub judice lis est. Dicunt enim plerique eam sine sponsi licentia ingredi non posse, interprétantes capitula quse videntur contraria de sponsa de futuro, ut G. XXVII, qu. 2, c. xxvii et xxviir; quod duplici ratione asserunt, tum quia, cum sponsus et sponsa sit vir et uxor, non potest sponsa dimittere sponsum, excepta causa fornicationis, nisi forte ex consensu amborum, ut C. XXVU, qu. 2, c. ii, tum etiam quia ab ipsa despousatione tcDetur, ut dicunt, sponso debituni reddere, et ita sine ejus consensu continere non valet. Hœc sententia rationabilis videtur, magisque nititur auctoritate doctorum, quia vero ab hac sententia ecclesiastica consuetudo discordât, asserunt nonnulli doctores egregii, sine sponsi licentia ingredi posse, suam sententiam ex illis duobus cap. xxvii et xxvui confirmantes. »

4- G. 11^ X, De conv. conj.^ 111, 32: « Verum post consensum legitimum de prœsenti, licitum estalteri, altero etiam répugnante, eligere monasterium (sicut sancti quidam de nuptiis vocati fuerunt) dummodo carnalis commixtio non intei-venerit inter eos, et alteri remanenti (si continentiam servare noluerit) licitum est ad secunda vota transire. Quia cum non fuissent una caro simul efîecti, satis potest unus ad Deuni transire et aller in saeculo remanere. » — G. vu ibidem.

5. m, 28, p. 112 : ce Duœ sunt species conjugatorum, scilicet sponsi et cogni-