‹ Le mystère de la Passion en France du XIVe au XVIe siècle (volume 2)Chapitre 116 sur 147 · PASSION DE I. DE LENDA · texte numérisé non relu

PASSION DE I. DE LENDA

Q. preclari profundissimiq:r || sacre pagine interpfrejtis necno[n] diuini verbi preconis || viuacissimi Magistri Jacobi de Leada ex ordine mi ||norum sermones quadragesimales mi ri s et spécula || bilibus praticisq« materiis qj luculenter inserti p[re|di || catoribus o|mn|ibus non mediocriter utiles et necessarii || claro et ornatissimo stillo q.s féliciter exordiuntur.

Impressi Parisius per magistrii Felize» balligault e diuerso Collegii t'emensis comorantem. Anno d/ri quadringentesimo nonagesimo nono supra mille die vero quinta mensis februarii (1499-500 n. st.i in-4'. (B. de Besançon. Cat. des Incunables, p. 487, n° 636; item, Dijon, 2370; Douai, 1786; Paris. Bib. Nat. Réserve, D. 8, 422 (Edit. de Jean Petit. 1501).

Sermo. Feria sexta in die passionis Christi '. (Folio lxii.j. verso, col. i a fol. lxxij r°. col. a).

Propter scolus populi mei percussi eum, Ysa. lu : ad lauoVm sanctissirnae ac piissimae passionis recitantur haec verba

Primo quaeritur quaestiotheologalis, quae est in Tertio Sententiarum -, distinctione secunda : « l'trum necessarium fuerit naluram bumanam reparari per passionem Jhesu Christi ».

Sequuntur quatuor conclusiones.

Pio declaratione causae formalis passionis Jesu Cristi qua termina tur praesens sermo qui dividetur in septem partes secundum quod dicimus septem horas canonicas (fol. i.xmi v\ col. I).

Primo incipiemus in coena. — Secundo in[h|ortu. — Tertio in domo judicum. — Ouarto in monte Calvariae.

; Tertio in domo judicum].

( Folio lx\ m verso)

Quatuor facta sunt in domo Pylati.

Prniiuni esl i|nod electio de duobus assignatur.

i. Ci -joint un c.xtr.iil du sermon très suffisant, pour qu'on puisse apprécier le sens et la place de l'épisode principal el !<■ contexte, Le jugement chez Pilate occupe bien ici In même place que dans la Passion de Revello,

a. Pet. Lombard et S. Thomas d'Aquin, Somme, P. III, Q [8,éd Mlgne,! IV.p [i5.

Secundum est quod secundum legem debere raori judicatur.

Tertium est quod corona spinea capiti apponitur.

Quartum est quod a Judaeis illuditur et cum arundine flagellatur et deinde Judaeis sic ostenditur.

Quantum ad primum, dicit Pylatus magna interrogando. quamvis bene sciret quod Judaei eum tradiderant ex invidia; quaesivit Cristo : « Unde es tu? esne rex Judaeorum ». Cristus non respondit ei verbum '. Tune dicit ei Pylatus : « Nescis quia potestatem habeo dimittere te? » Tune respondit Cristus : « Non haberes potestatem adversum me ullam, nisi datum esset tibi desuper2 ». Nota quod omnis polestas a Domino Deo est. O qualis dignitas justitiae! Illi enim servatur jusDei et bominum. et propterea dicit Cristus : « Qui me tradidit tibi majus peccatum habet;i », et exinde quaerebat Pylatus dimittere eum. sed Judaei infestabant eum, dicentes: «Si dimittis hune, non eris amicus Caesaris, quod omnis qui se regem facit, contradicit Caesari » '. O quale peccatum assignabant sibi ! Sed tune Pylatus voluit inquirere de causa. Sed multi faciunt sicut equus Alexandri, qui dictus est Bucifal. Vide hystoriam supra ; credunt taies habere auctoritatem a se ipsis et sunt ita superbi quod nullus audet eis dicere verbum, sed. cum depositi sunt de otficio, quilibet loquitur cum eis ; unde Pylatus volens eum eripere de inanibus Judaeorum et remittere eum, dicit eis. « Est consuetudo quod unusdimittatur vobis in pascha ut liberetur. Vultis ergo ut dimittain vobis regem Judaeorum ! » Dixerunt : « Non hune, sed Barrabam :> ». — Erat autem Barrabas latro. O ! innocens petitur pro morte sustinendo (sic) et reus dimittitur! Nec mirandum est si hodie sint multi taies qui sic faciant in omnibus curiis.

Dixerunt Judaei : « Nos legem habemus et secundum legem débet mori'' ». Nota" quod triplex est lex. scilicet naturae. scripturae et gratiae, et secundum omnes istas leges débet mori, et primo in lege naturae, quamvis divina Innocentia excuset eum a morte, tamen Caritas dominatur, et in ista curia qui dicunt quod débet mori ; ideo très judices magni eum condempnant. Primus judex est Adam dicens : « ego çondemno eum ut moriatur in ligno crucis, ut reparatio fiât quod in ligno fuit facta offensa; ideo in ligno débet reparari ». Secundus judex, scilicet Noe, dicit : « Ego judico cum mori in cruce et, cum hoc, volo quod sit nudus, quia ego dormivi nudus, et fui derisus a liliis; hoc erat figura quod Christus sic nudus debebat illudi et deridi » (sic). Tertius judex est Abraham

i. Marc XV, ^, .Y

2,3,4- Joahn., XIX. 9. 10, it. 12.

Page 1