‹ Le mystère de la Passion en France du XIVe au XVIe siècle (volume 2)Chapitre 124 sur 147 · Lacune, mot omis. — o. Thren · texte numérisé non relu

Lacune, mot omis. — o. Thren

PASSIO SÈCI MM M LEûEM t8 1

mori prius non permittas, (iul cormeum durum ni lapis, ita ut in me Qulla sit cognitio tuae mortis. Rogo te, lili mi. unum istorum adimplere, cum -il apud te possibile». — Respondit filins matri suae cum omnihonore etreverentia : « Goncedo, mater, quod utrumque 7 \ istorum sit possibile milii. Verum, tamen non mihi conveniens est aec Scripturae. Bene praedixit Ysayas. A" : « Tanquam ovis ad occisionem ductus est et non aperuit os suiiin '. Peccata tanta ipse pertulit et dolores nostros sua corpore ipse portavit ». Ideo concedere non possum propter ea. nec secundum : Adam peccavit cum delectatione ; opus [est] quod moriar cum poena <-t dolore. Nec tertium, quod volo servare honorem debitum matri meae : oporteret ci collocare spiritum tuum in limbo cum sanctis Patril>us. et exspectare usgue ad diem Ascensionis antequam intrares in regno caelorum. Absit a me ut ista permittam de anima matris meae, imo. statim quod anima tua a corpore tuo separabitur, reducam eam corpori, et cum utroque simul in consortio angelorum suscipiam te juxta dexteram meam. nec aliam t i 1 > i petitionem eoncedam quod" mater tantae dilectionis non compateretur filio in tantis poenis ; sed confortare. mater, quia dolores quos sustinebis in morte mea recompensabuntnr in morte tua, quia tune dolorem nec timorem senties, immo gaudium et duleorem. Tune verificabitur de te illud ApocaIj-{>sis xxu : Jam non erit amplius neque luetus. neque clamor, sed née ullus dolor3 ».

Multa et alia loquebuntur mater et filius illa die. sicut consuetus fuerat '. Non venerat tempestive de mane in templum. Credidernnt principes sacerdotum quod vellet fugere ad alias regiones : immo fecerunt consilium ([uomodo Jesum interficerent. Dicebant autem « non in die festo » ne forte tumultum etc. Magna coecitas Judaeorum! tiinebant tumultum populi, nec timebanl displicentiam

i. Renvoi <i citations inexacts. Cf. Isa. LUI, i Verè languores nostros ipse tulit et dolores nostros ipse portavit. — <>... Posuil Dominus in eo iniquitatem omnium nostrum. — 7. Oblatus est quia ipse \'o!uit el mm aperuil os suum; sicul ovis .ut occisionem ducetur.

Page 1