JU
ti.
et a pec-
ca-
to simus sem-
per
li- be
et ab
om-
ni perturbatiône
se-
cu-
ri :
praé-
sta per eum, cum quo beâ-
tus vivis et re-
gnas
Dé-
us,
m u-ni-
tâ-
te Spiri-
tus
cti :
per
om-
nia saécula sae-
cu-
rum.
Amen.
Remarquez dans les exemples C, E, L, etc. comment la mélodie se prête à une augmentation de 1 à 4 notes antétoniques préparant l'arsis mélodique sur l'accent aigu.
E) Intonations diverses.
Pal-
Con-tur-
Et re- côr-
Stépâbâdâ-
tit Dôminus...
te, et vidéte...
ti vero...
tae sunt;..
In
In su- De a- ni-
Isdîdôraân-
tae generatiônes...
e quo fecit...
re vultus tui...
tibusquoque...
Ftg.jS.
F) Cadences psalmodiques (par simple flexion).
fl *
Sé-de a dé-xtris mé- is Sé-de a dé-xtris mé- is eic. etc. Fig- 39-
Dans ces cadences, l'accent demeure sur la corde récitative, la dernière syllabe s'abaisse.
Cette forme antique de cadence se voit aussi dans la psalmodie du Gloi'ia in excelsis que l'Eglise milanaise chantait autrefois à Laudes. En voici quelques extraits :
G) Gloria in excelsis (Ad laudes) (i).
( Ambroiien )
Glô- ri- a in excél-sis
Dé- 0
et in terra
pax homi-
ni-bus
bonae vo-lun-
ta- tis
magnam
glô-ri- am
tû- am
hymnum dicimus
ti- bi
et in
se- cu-lum
se- eu li
Domine rex cae-
lé- stis
doce me ju-
sti- ti-as
tù- as
Pater omnipotens : Jesu
Christe
ômnia pec-
câ- ta
mé- a
Domine
Dé- us
Deus salu-
ta- ris
nô- ster
Filius
Pâ- tris
etc.
sûscipe deprecatiônem
nô- stram
ad déxteram
Pâ- tris
miserere
nô- bis
tu solus
sân-ctus
nos custo-
dî- re
hympum Deo
no- stro
eic.
Fig. 40.
(i) Paléogr. Mus., t. vi, p. 316 et ss. (p. 266-267 du ms.). C'est «le chant le plus ancien peut-être et le plus curieux de l'antiquité chrétienne >, dit D. Cagin, Jbïd.., t. V, p. 17.
LE MOT LATIN. — QUALITÉS MATÉRIELLES DE L'aCCENT, 177 H) Cadences psalmodiques à un ou deux accents.
Cadence à un accent
avec préparation
d'une note.
Cadences à deux accents.
■ ■ ■ ■::iai
Sé-de a déx-tris mé- is.
Sé-de a déx-tris mé- is.
lia : ■ -
Sé-de a déx-tris mé- is. Sé-de a déx-tris mé- is. Fig. 41.
I) Cadences (Cursus planusj.
ft
â-nimam me- a>n le- va- vi â-nimam mé- a/n le- va- vi
Fig. 42.
Sur tous ces mrsusplayii, voyez ce qui a été dit plus haut, exemple B .
J) Préface
Cadence
plana
Ve-re
: quia
di-
gnum
et
jû- stum
est,
nos ti-
; bi semper, hic et
; ubique
g:ra-
ti-
as
a- ge-
re :
Per quem
: majestâtem tuam
Thro-ni
[laudant Angeli] Dominati-
7tes,
Vir-
tû-
tes.
a g ab a
(Principâtus) Quem Ché-
ru-
bim
Sé-ra-
phim
Cum qui-
bus
et
no-
stras
vô-
ces,
ut ad-
i mitti jûbe-
as,
de-
pre-
câ-
mur
g f e f g ff
Credo in unum Deum,
K) Credo
Patrem
rem
bilium omnium et
unum Dôminum Jesum Christum Filium Dé-
Patre natum ante
de Deo, lumen de lûmine, Deum verum
tum, non factum, consubstantiâlem Patri, per quem
pter nos homines, et propter nostram salûtem de-
carnâtus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine
fixus étiam pro nobis sub Pôn-
fac-
tô-
Sl-
Et
in
Et
ex
De-
um
Gé-
ni-
Qui
pro-
in-
Cru
Et
re-
Et
as-
Et
Et
in
qui
ex
qui
cum
Et
Con-fi-
Et ex-
surréxit tértia die se-
céndit ad caelos, sedet ad
terum ventûrus est cum gloria judicâre
Spiritum Sanctum, Dôminum et
Pâtre Fili-
Patre et Filio simul adoràtur et con-
nam, sanctam, cathôlicam, et apostôteor
pécto resurrectiô-
pas-
cujus regni
qui iocùtus
in remissio-
LE MOT LATIN
Ambrosienne.
Cadence plana
aequum
et
sa-
lu-
tâ-
re
D6-mi-
ne san[cte, Pajter omnipotens
a g ab a
[per Chri-stum]
ae- Dô-
térmi-
ne num
Dé-
nô-
;us :
: strum
ve-ne-
rân-
tur
Ar-
chânge-
;ii.
et Posô-ci-
te-
a exultati-
shi-
tes ne
adcon-
cé- le-
rant brant.
ab ag a f a a
[sûpplici confesjsi-
ne
di-
cén-
tes
Ambrosien.
Cursus planus
HÇ- 43-
ôm-
ni-
po-
tén-
tem,
cae-
et
tér-
rae,
ni-
Sl-
ni-
bî- lige- ni-
um tum
om-
ni-
se- cu-
la
de
Dé-
ve-
ro
om-
ni-
fâ- cta
sunt
scen-
dit
de
cae-
Us
et
hô-
mo
fâctus
est
ti-
Pi-
là-
to
sus
se-
pûltus
est
cun-
dum
scri-
ptii-
ras
déx-
te-
ram
Pâ-
tris.
vos
et
inôr-ti(-
os :
non
rit
nis.
fi-
càn-
tem
que
pro-
ce-
dit.
glo-
ca-
tur
est
per
Pro-
phé-
tas.
cani
Ec-
clé- si-
am,
nujH
ba-
ptis-
tua.
nem
péc-
ca-
tô-
rum.
nem
mor-
tu-
: rum.
Et vi-tam ventù-ri sécu-li.