TEXTES DES AUTEURS ANCIENS RELATIFS AUX MOTS HÉBREUX
Nous réunissons dans cet Appendice, pour la facilité de la documentation, les différents textes des auteurs du Moyen-Age, tant grammairiens qu'écrivains ecclésiastiques, relatifs aux mots hébreux (Cf. Chap. iv, art. iv, p. 128-136), Nous les classerons par époque, en renvoyant aux ouvrages de Keil, Grammatici latini^ et de Schoell, De accentu linguae Intinae.
IV^ s. après J. C.
A. — Diomède.
« Accentus in integris dictionibus observantur, in peregrinis autem verbis et in barbaris nominibus, maxime in interjectionibus nulli certi sunt. In bis enim maxime accentuum lex certa esse non potest, cum sit absurdum a turbato tenons exigere rationem».
Art. gramm. lib. II (Keil, vol. l, p. 433, 31. — Schoell, p. 197, CLXV)
B. — Donat.
Maître de S. Jérôme, 2" moitié du 1V"= siècle; répète Diomède ou vice versa.
I" TEXTE DE UONAT.
« Accentus in integris dictionibus observantur, in interjectionibus et in peregrinis verbis et in barbaris nominibus nulli certi sunt >.
Ars gramm. i, 4 (Keil, vol. iv, p. 371, 24. — SCHOELL, p. 197, CLXV'')