L. — Servius
ve siècle, d'après Vendryes. — Sergius, époque inconnue ; il est souvent confondu avec Servius dans les titres des mss. (Edon). — Servius Honoratus (Marius), contemporain de Symmaque, qui vécut de 350 à 420, mais plus jeune de quelques années, selon Macrobe (Edon).
Voici quelques textes de Servius, les deux premiers en faveur de Xacuité, le troisième en faveur de Xintensité de l'accent. ,cr XEXTE DE Servius.
« Omnis accentus aut acutus est aut circumflexus. Acutus dicitur accentus, quotiens cursim syllabam proferimus, ut arma; circumflexus vero, quotiens tractim, ut Mûsa; nam gravis accentus in Latino sermone paene usum non habet, nisi quod vel cum acuto vel circumflexo poni potest, in his scilicet syllabis, quae supra dictos accentus non habent ».
In Donatum (Keil, vol. IV, 426, 10. — SCHOEI.L, 84, x.xiv^). 2= TEXTE DE Servius.
i. Accentus dictus est quasi adcantus secundum Graecos, qui Tî(>ciç-({>3tc(v vocant : nam apud Graecos •«rpoi; dicitur ad, cantus vero ifiSi] vocatur. Plane sive accentum dicas sive tonum sive tenorem idem est ».
Ibid. (Keil, /. c, ii,-i6., 6. — Schoell, 90, xliv^).