TEXTE DE SERVIUS

< Accentus in ea syllaba est, quae plus sonat. Quam rem deprehendimus, si fingamus nos aliquem longe positum claniare. Invenimus enim naturali ratione illani syllabam ////j sonare, quae retinet accentum, atque usque eodem nisuin vocis ascendere >.

Ibid. (Keil, /. c, 426, 16. — SCHOELL, loi, LV". — Cf. Pompeius, ci-dessus, 2° texte).

M. — Cledonius.

V siècle. — Cf. Vendryes, p. 30, note 2 (qui renvoie à Sef.LM.vn, p. 28).

< Acutus qui cursim profertur, ut arma, excusso enim sono dicendum est; circumflexus qui tractim, ut Rama; gravis qui pressa voce habet accentum >.

Ars. De acccntibus (Keil, vol. v, p. 31, 30. — Schoell, 85,