rum
Amen.
Fi^' 37narquez dans les exemples C, E, L, etc. îte à une augmentation de 1 à 4 notes 'arsis mélodique sur l'accent aigu.
E) IntonatioiiB diverses.
comment la mélodie antétoniques prépa-
Sté-
tit Dominus...
Pal-
El:
te, et vidéte...
^n-tur-
ti vero...
î- cor-
tae sunt...
In
In su- De a- ni-
Isdid6màn-
tae generatiônes...
equofecit...
re vultus tui...
tibusquoque...
Fig. JS.
F) Cadenoes psalmodiqnes (par simple flexion).
Hl — »— « — ■ »-
Sé-de a dé-xtris mé- is Sé-de a dé-xtris mé- is etc. etc.
Dans ces cadenœs, l'accent demeure sur la corde récitative, la dernière syllabe s'abaisse.
Cette forme antique de cadence se voit aussi dans la psalmodie du Gloria in excelsis que l'Eglise milanaise chantait autrefois à Laudes. En voici quelques extraits :
G) Gloria in excelsis (Ad landes) (i).
(AmàrosùnJ
Glô- ri- a in excél- sis
Dé- 0
et in terra pax homi-
ni-bus
bonae vo-lun-
ta- tis
magnam : glô-ri- am
itû- am
hymnum dicimus
ti- bi
et in se- cu-lum
se- eu li
Domine rex cae-
lé- stis
doce me ju-:stf- ti-as
; tu- as
Pater omnipotens :Jesu
Christe
ômnia pec- : cà- ta
mé- a ,
Domine
Dé- us
Deus salu- ' ta- ris
: nô- ster
Filius
Pâ- tris
: etc.
sûscipe deprecadônem
nô- stram
ad déxteram
Pâ- tris
miserere
nô- bis
tu solus
sàn-ctus
nos custo-
di- re
hymnum Deo
nô- stro
eu.
Ftj^. 40.
(i) Pdléogr. Mus.^ t. VI, p. 316 et ss. (p. 266-267 du ms.). Cest <le chant le plus ancien peut-être et le plus curieux de l'antiquité chrétienne >, dit D. Cagin, Ibid.^ t. V, p.- 17.
OU
Cadence à un acctnt
avec préparatioii
d'une note.
H) Cadenœs psalmodiqnes à on on deux aooents.
Cadences à deux accents.
TTô"
h-rv
ITq-
-m-ît-
Sé-de a déx-tris mé- is. Sé-de a déx-tris mé- is.
' ■ ■ ■ : É : Ri
Sé-de a déx-tris mé- is. Sé-de a déx-tris mé- is. Fig.41.
I) Cadenoes (C
^.urstts planm
â-njmam w/- «w le- vd- vi à-nimam mé- am le- va- vi
Fig. 42.
Sur tous ces cursus plant, voyez ce qui a été dit plus haut, exemple B .
J) Pré&oe
Cadence plana
Ve-re
quia
df-
gnum
et
jù- stum :
est,
nos ti-
bi semper, hic et ubique
ti-
as
à- ge- ;
re :
Per quem Thro-ni
Cum qui-
majestàtem tuam
Qaudant Angeli] Dominati-
a K ab a
(Principâtus) Quem Chébus
ruet
nesy
bim no-
et stras
Sé-ravô-
Us,
phim ces,
utad-
mitti jùbe-
as,
de-
ipre-
:câ-
: mur
K) Credo
g f e f g ff Credo in unum Deum,
fac- tôvi- si- Et in Et ex De- um Gé- ni.
Qui prô- Et in- Cru-ci-
Et re- Et as- Et i-
Et in qui ex qui cum
Et u- Con-ff-
Et ex-
Patrem rem
bilium omnium et
unum Dôminum Jesum Christum Filium Dé- Patre natum ante
de Deo, lumen de lùmine, Deum verum tum, non factum, consubstantiàlem Patri, per quem pter nos hômines, et propter nostram salùtem decarnâtus est de Spfritu Sancto ex Maria Virgine ffxus étiam pro nobis sub Pôn-
surréxit tértia die se-
céndit ad caelos, sedet ad
terum ventùrus est cum gléria judicàre
Spiritum Sanctum, Dômmum et
Pâtre Fili-
Patre et Filio simul adorâtur et con-
nam, sanctam, cathôlicam, et apostôteor
pécto resurrectiô-
pas-
cujus regnt
qui locùtusi
in remissid-
Ambrosienne.
Cadence plana
aequum
et
sa-
lu-
tâ-
re
Dô-mi-
ne san[cte, Pa]ter omnipotens
a gab a
[per Chri-stum]
ae- Dô-
térmi-
num
nô-
us :
strum
ve-ne-
rân-
tur
Ar-
chânge-
etPo-
te-
a exultati-
sùiô-
/es ne
adcon-
cé-le-
rant brant
ab ag a f a a
[sûpplici confesjsi-
ne
di-
tes
Ambrosien.
Cursus planus
^'ir- 43'
. wm
ôm- : ni-
po-
tén- : tem,
cae-ili
et
tér- rae,
in-ivi-
Sl-
bi- li- um
ni-
gé- ni- tum
ôra-:Di-
se- eu- la
de
Dé-
vé-
ro
ôm-ini-
fâ- cta sunt
cén-\dit
de
ra/- • lis
et
hô-
mo
fàctus
est
ti.:o
Pi-
là- ; to
sus
et
se-
pûltus
est
'^n-dum
scfi-
ptU' \ ras
léx-ite-
ram
Fâ- tris.
VI'. vos
et
môr-tu- os :
non
rit
fi-
nis.
vi-.vi-
fi-
càn- tem
pro-
ce- dit.
fi.
cà- tur
H-;cam
est
per
Pro-
phé-
ta.s.
Ec
clé- si- am,
^' num
ba-
ptiS' ma.
nem
péc-
ca-
tô-
rum.
"^^ni Dior-
tu-
ô- : rum.
bn
^t vi-tam ventû-ri sécu-li. Amen.
Fig, 44,