TEXTE DE SERVIUS

< Accentus in ea syllaba est, quae plus sonat, Quam rem deprehendimus, si fingamus nos aliquem longe positum clamarc Invenimus enim naturali rationeillam syllabam //ir5 sonare^oisxat retinet accentum, atque usque eodem nisum vocis ascendere >.

Ibid. (Keil, /. ^., 426, 16. — SCHOELL, loi, LV*. — Cf. Pompeius, ci-dessus, 2« texte).

M. — Cledonius.

v« siècle. — Cf. Vendryes, p. 30, note 2 (qui renvoie à Seelman, p. rfl

< Acutus qui cursim profertur, ut drma^ eXcusso enim sono dicenduro est; circumflexus qui tractim, ut Râma; gravis qui pressa voce habet accentum >.

Ars, De accentiàus (Keil, vol. v, p. 31, 30. — Schoell, 85,