Op. cit. p
Melchior Canus (f 1560), et Robert Bellarmin (f 1621).
Passons maintenant rapidement en revue les opinions des autres réformés, les uns disciples de Luther, les autres ses adversaires.
Bodenstein von Karistadt. — Parlons en premier lieu d'Andréas Bodenstein von Karistadt (1480-1541), d'abord l'ami, puis l'adversaire de Luther, mais toujours l'ennemi de l'Église catholique. Il publia un traité sur la question du canon : De canonicis script tuiis libellus, Wittemberg, 1520, dont il donna un résumé en allemand : Welche Bûcher heilig und hihlîsch seindy 1821. Cet ouvrage est divisé en cinq parties dont la cinquième : Classification générale de l'Écriture, nous intéresse surtout. Il tient pour canoniques tous les livres du Nouveau Testament que reçoit la tradition ecclésiastique ^ : « Hac in re nihil possumus ex Bibliis, vel statuere, vel refellere ; quoniam super ea, ex usu antiquissimorum patrum pronuntiamus neque valemus diversum quidam dicere, quam quod asseveravit Augustinus : Non crederem, dicens, Evangelio, nisi crederem Ecclesiae, cujus sensus est, quod receptione librorum scimus aliquot esse evangelicos, et aliquot ab evangelica majestate abhorrere, ita similiter Écclesia testante didicimus, quot et quae sint apostolicae epistolae. »
Karistadt range les livres du Nouveau Testament en trois classes : « Hic notari potest très esse instrumenti novi ordines atque in primum redigendas Evangelicas lampades... § 156. In secundum ordinem digéras apostolicas literas quas citra controversiam Apostolis tribuerimus, cujusmodi sunt Epistolae 13... una et prier Pétri, una et prima loannis apostoli, §157... In ter-