‹ Le Nouveau Testament dans l'Église Chrétienne (volume 2)Chapitre 222 sur 259 · Theiner, I, p · texte numérisé non relu

Theiner, I, p

mitant à ceux qui rejetteraient pertinaciter la canonicité des livres du Nouveau Testament, car il en est, disaient-ils, qui doutèrent de l'épître aux Hébreux, mais non pertinaciter^ et en s'en remettant au jugement de rÉglise et du Souverain Pontife ^ Cette addition ne fut pas acceptée.

§ 2. — Décret sur la canonîcité des saintes Écritures.

Le décret sur les saintes Ecritures fut approuvé dans la congrégation générale du 7 avril et promulgué le 8 avril dans la quatrième session.

Decretum de canonicis Scriptuins.

« Sacrosancta oecumenica et generalis Tridentina Synodus... hocsibi perpetuo ante oculos proponens, ut sublatis erroribus puritas ipsa evangelii in ecclesia conservetur, quod promissum ante per prophetas in Scripturis sanctis dominus noster Jésus Christus Del filius proprio ore primum promulgavit, deinde per suos apostolos tanquam fontem omnis et salutaris veritatis et morum disciplinae omni creaturae praedicari jussit, perspiciensque hanc veritatem et disciplinam contineri in libris scriptis et sine scripte traditionibus, quae ipsius Christi ore ab apostolis acceptae aut ab ipsis apostolis, Spiritu Sancto dictante, quasi per manus traditae ad nos usque pervenerunt, orthodoxorum patrum secuta, omnes libros tam Veteris quam Novi Testamenti, cum utriusque unus Deus sit auctor, nec non traditiones ipsas, tum ad fîdem tum ad mores pertinentes, tanquam vel oretenus a Christo vel a Spiritu dictatas et continua successione in ecclesia

Page 1