‹ Le Nouveau Testament dans l'Église Chrétienne (volume 2)Chapitre 242 sur 259 · InstiL theol. christ, 1582, p · texte numérisé non relu

InstiL theol. christ, 1582, p

LES ÉGLISES DE LA RÉFORME. 429

si constet de primo autore qui est Spiritus Sanctus ^ . »

Johann Gerhard {f 1637) est du même avis, mais il établit la distinction des livres canoniques du premier et du second rang, « canonici Novi Testamenti primi et secundi ordinis ». « Canonici libri primi ordinis sunt quorum auctoribus vel auctoritate nunquam fuit in ecclesia dubitatum, sed, consentiente omnium suffragio pro canonici et divinis semper fuerunt habiti... Canonici libri secundi ordinis sunt de quorum auctoribus a quibusdam in ecclesia aliquando fuit dubitatum. Non tam de auctoritate canonica quam de auctore librorum istorum secundario in primitiva ecclesia fuit dubitatum 2. »

D'après Abr. Colovius : « Nonnulli ex orthodoxis ep. ad Hebraeos, etc. deuterocanonicos libros vocant quid in ecclesia iis aliquando contradictum fuerit^. »

A. Quenstedt (f 1688) et Baier (f 1695) déclarent que cette distinction ne porte pas sur la valeur dogmatique de ces livres, mais sur le fait qu'ils ont été autrefois discutés.

En outre, Quenstedt affirme que : « Disceptatum fuit de his libris non ab omnibus sed a paucis, non semper sed aliquando, non de divina eorum auctoritate sed de auctoribus secondariis. Sunt aequalis auctoritatis cum reliquis, non autem aequalis cognitionis apud homines^. »

Hollatz (f 1713) fait remarquer que cette distinction entre les livres du Nouveau Testament est inutile, « Cum hodie evangelici doctores omnes deuterocanonicis istis divinam auctoritatem assignent, distinctionc isthac minime opus videtur, »

Page 1