Teutullien, Àdi\ Marcionem^ IV
constitué d'une façon différente. Pour l'évangile, ainsi que le dit Tertullien, ill'a établi en comparant les évangiles des apôtres et des disciples des apôtres aux écrits de Paul et a été amené à n'admettre que l'évangile de Luc, disciple de Paul. Les évangiles que Marcion rejetait étaient donc les évangiles de Matthieu, Marc et; Jean, qui, avec celui de Luc, qu'il a interpolé, formaientj la collection des évangiles reçue de son temps, vers 140, j dans l'église romaine. En effet, ceux qui ont réfuté Mar-î cion, lui reprochent d'avoir mutilé des livres que possédait l'Église de temps immémorial, et d'avoir voulu, corriger les écrits existants. Voici, sur ce point, le té-j moignage de Tertullien * : « Sed enim Marcion nactusj epistolam Pauli ad Galatas, etiam ipsos apostolossugillantis, ut non recto pede incedentes ad veritatem evangelii, simul et accusantis pseudos apostolos quosdam pervertentes Evangelium Christi connititur ad destruendum statum eorum evangeliorum quae propria, et sub apostolorum nomina eduntur, vel etiam apostolicorum; ut scilicet fidem quamillis adimit suo conférât. »
Le faux, continue Tertullien 2, est une corruption du | vrai et la vérité précède nécessairement ce qui est faux. | « Alioquin quam absurdum ut si nostrum antiquius probaverimus, Marcionis vero posterius; et nostrum ante videatur falsum quam habuerit de veritate materiam, et Marcionis ante credatur aemulationem a no-| stro expertum quam est editum? Et postremo id verius existimetur, quod est serius, post tôt ac tanta jam opéra atque documenta christianae religionis saeculo édita, quae edi ubique non potuissent sine Evangelii veritate, id est ante Evangelii veritatem? Quod ergo pertinet ad Evangelium intérim Lucae, quatenus