IAY
i. Corn. \n
editionem hoc est interpretum LXX. » Vulgata editio serait donc la traduction de xoivrj exSoaiç, terme qui, chez les auteurs grecs, Origène, saint Basile, désigne la version des Septante. Saint Jérôme le dit très nettement : « Editio vulgata, quae graece xotvr, dicitur, et in toto orbe diversa est. »
Saint Jérôme l'emploie aussi pour désigner la version qui n'a pas reçu les signes et les corrections hexaplaires ' : « Illud breviter admoneo, ut sciatis aliam esse editionem, quam Origenes et Caesariensis Eusebius Graeciae translatores xotvr'v, id est communem appellant atque Vulgatam, et a plerisque nunc Aouxiavoç dicitur; aliam Septuaginta interpretum, quae in é^otTrXoî; codicibus reperitur, et a nobis in latinum sermonem fideliter versa est et Jerosolymae atque in orientis ecclesiis decantatur... Kotv^ autem ista, hoc est communis editio, ipsa est quae et Septuaginta. sed hoc interest inter utramque quod xotvv] pro locis et temporibus et pro voluntate scriptorum vêtus corrupta editio est ; ea autem quae habetur in £ij<xirXoïç et quem nos vertimus, ipsa est quae in eruditorum libris incorrupta et immaculata Septuaginta interpretum translatio reservata. »
Il semble que saint Jérôme a appelé aussi « Vulgata editio » la vieille version latine de l'Ancien Testament, parce qu'elle était une traduction des Septante : « Miror, dit-il 3, quomodo vulgata editio... testimonium alia interpretatione subverterit : Congregabor et gloriticabor coram Domino... Illud autem quod in l.W legitur : Congregabor et glorificabor coram Domino. » Il est très naturel que le nom de l'original, les Septante, ait passé à sa traduction latine.