CHAPITRE QUATRIÈME

Dies tandem illuxit, venerabiles in Christo Fratres, quam semper optaram : semper qusesitam ante bac, tempora non permisere. Venimus ad sponsam nostram , Valentinam Ecclesiam, gloriam sacerdotii,toto orbe illustrem ; recognoscimus populum nostrse custodiae creditum, religione, et fide, nuUi christianse urbi cedentem. Cbntemplamur denique venerandum bunc, et vere dignum sorte Domini consessum vestrum : quo uno plus longé quam caeteris laetamur, extoUimur, ac gloriam ur. Agimus igitur gratias omnipotent! Deo, tanti bujus muneris largitori. Nomini sancto ejus benedicimus, illudque propbeticum cum sancto sene cantamus : Nunc dimittis servum tuum Domine; secundum verbum tuum in pace. Quia viderunt oculi met sdutare tuum ; quo tandem pax, et consolatio cupienti animse est data. .Agimus et Beatissimo Pontifici nostro Sixto, qui ad haec régna occi-

dua nostarum ministerium deligens, patriae , et parentibus longo post tempore ipsos nos reddidit. Olim autem cum prsepositi huic tam venerandœ Sedi essemus, nunquam ne juvenilibus quidem annis nos latuit, et quid nostri muneris esset, .et quid publicum civitatis desiderium ferret. Scivimus quantum ad pie vivendum conférât Pastoris prsesentia; quanta gregi, curante illo, proveniat salus. Non ignoravimus Episcopi, hoc est, superintendentis nomen, propriam, non alienam pro se operam poscere ; Scripturam quoque prsecipientem audivimus : Cognosce diligerUer vuUum pecoris tuiy et ttios grèges considéra. Sed teste Deo, cui omne cor pa^ tet, his omnibus voluntas nunquam impedimentum, semper nécessitas nobis dolentibus attulit. Parendum fuit Summo omnium Patri, et à majorum decretis non abeundum. Cardinalatus hœc dignitas, majori quodam vinculo Âpostolicœ nos Sedi astringit. Âd illius ascripti consilium nisi cum mittimur, abesse non possumus. Accedit Romanse Gancellariœ ingens quidem et operosa administratio, cujus cum apud Pontificem secunda sit cura ad totius Ecclesiae commodum instituta, carere prseside suo sine magno detrimento non potest. lUi quidem ante omnia obtemperandum est semper, cui et plus imperii concessit Deus, et plus à nobis deberi cognoscimus. Quod ergo adesse hactenus concessum non est quod per alium munus nostrum implevimus, non propositi, sed temporum fuit. Sic Ecclesiarum multarum Rectores, sic Reges, et Principes gravioribusimplicati, Vicariossibi operum quœrunt. Sic Romanus Pontifex uni antè alias consecratus Ecclesiae vicem nihilominùs potestatis in caeteris col-

:298 LE P\PE ALEXA^TDRB VI

lo''al. Sic denique Christiis Jésus in rœlis agens Vicarios dan Joe salutis in gregesno constitait.Praesentes autem naiic yohiscum bénéficie sao corn «udiqb, non nullasunt, Fratr^ qiift^ primo conventu hoc Cfaarîtas eilere non sinit. ÂgimtiB imprimis, robis omnibus méritas gratins, quod adventum hune noslrum, votis continuis expeclastis; id enim et certissimum i obis est et aiîimi in nos veâtri argumentum perspicuum facit. Deiude quod memores filialis oflScii reverîti sedulô es'is patrem absentem, prspposîtorum ejns dicto audientes fuistîs, coluistis Ecctesiam, et divinum optis aliqnod desiderari in domo Dei paasi non estis. Postreroo, fjuod advenientes dos tautis honoribiis, tamqne solemnibus aceepistis, ut in iis non modo PRBSulatns nostri, et tegatioofe décor, sed imprimissmnraa voluutis, et voluntati conjuncta alacritas piane patuerit; ingeos hoc stadium tantum ;ad nostrum in nos adJit, qoantum addi amori cmnulato jam poterat. Retributor «minium Deus pietate sua concédât, ut tribuere et nos piis officiîs aKqnamdo possimus. Hortacaur autem vos (mines in tmton/dileetissrmi nostri, licetex^i*tationem oimiem veslfa opem^vrneadt , «ilin iiieepto tivtntis et reiigionis persistentes, âignîfiis in dies obsequiuni Bco creatori nostro, et matri ^vestfse Vaientinse eedi prsestdtis. Hoc enim et professionis -saœr^taiis et pneteritanaun-actionum vestrarum est opus. De vobis «enim scriplmm est : Gewus tltetnm^ Régale sacerdaiinm, gens ^aneta, etpopfêhis yiequmtiams; invigilate «aariduè oultui Altissîmi , seioDiss quod dûmum suam deeet mnùtHuio, m limgUudiHem diemm^ et quod copier hoc pa$citmnr tf€ aliari, etcMmmii in kom^

ribus sumtts : id operemur semper, ut et ministerium no&t£um in Ëccleaia famulétur, *et juxtâ Apostoluoa Paulum, iMfllûm e$ca&ionem dùmm maèedieti gratta : solUeitndine nmi pygri, êpiritu ferventes^ Itamino iervimUe». Vilia porro veatra, qaod facitis, profâ6sioni quantum &tvi posait, oonsentiat.

Eam semper modestiam servet, quse nec auimos, nec ooulos aapioieatium turl)eU Ad ali0ruin cûûsecEati exemplum, cum nosiri immemores sumus, exemplo ipso gravius longe peccamus, quam re. AmMûinus bùMste , et bonam famam custodiamus, itispensationi nosti^ae maxitoe neceesariam. Inter optera ^atem, dileolisfiimi, irateciûtatem servate inter vos, et cum consensu in domo Domioi ambulate. Jftindêùum^ inquit Salvator, do vobiSy ^it idiHgaiis invmm siout dUêœtDOS.Iu^tQCCognômgnt omnes, quedmtei discipuli eHis, $i éilécUmem htéueritis ad «Mincm». Quanto ad ^loriam Bockaias, .jusque inorementa haec (unitas pertinet, biâto ad damaumet dedecnsestpniclive dissidium. Ubixelm^ ét^conientm 0H^ inquit JaoobnB .Apo^lisis, ibimconstatUia, àt wmie êpm jpvnnmn. Omnîs^rgo oSènsioliis JapiE, omnds pelora soandali laœasat à Tobis. Sapiteâdem, paœm :babete, let iDeus qpacicf» et'dkleetietûsfirit'TObiâcuai. QuoniamTero libertas ficcle8iia& data fà Domino, à iiiostids Ratcibus magoa cura rétenta glolôam saoerdotii.in populis Auoit, etiam pireGamor, tut-ad^eam .oûlendam, tuendatmqM, non modo unanimes Jitis, dd quod imprimis edt nece8fiarium,:sediiullam defatigationem, nullumque disorimen declinandum iputelis. £taiim si <ad jac^ tantiam imodo easouli vas^ olim gentilitas pvo eiowi cetinenda, in ferpum, rn cœde&f.ad.inteiritQin manifestum oerteitim rue»

bat, guanto id magis sacerdotibus coavenil? Qaibus ipse Deus est premium, et vîta mors. Qui ad custodiam Ecclesise positi sumus ; quibus etiam dicitur : Certate ad mortem pro justifia^ et Deus expugnabit pro vobis inimicos vestros. Admissa autem libertate hac, quid reliqui amplius est, in quo facere jacturam damnosiorem possimus? An non sine honore, sine potestate, omnis nostra conditio redditur?Gontemnimur haud dubiè, et conculcamur et opprobrium hominum sumus f et abjectio plebis. In hac conservanda convenite in unum singuli. Omnes autem consentite praepositis vestris, qui cooperatores vobiscum erunt, et pro vobis duces certaminum fient. In pugna vestra, oui vires administrât Deus, libertas est : in fuga, misera servitus. Scriptum est enim : Manus fortium dominabitur : quœ autem vernissa est, tributis serviett Magna est vestra nobilitas, major omni nobilitate Ecclesia. Suam libertatem totis viribus utrisque prsestate, idque nobiscum agite, ut juxta Salvatoris verbum, quœ Cœ* saris Cœsariy quœ Dei sunt Deo reddantur. Sed hsec, atque hujusmodi et aliàs ssepe, eH uberiùs. Nunc in publicis pauca attendite. Mittimur, ut scitis, Fratres, pro redemptione fidelium, in quos hostilis gladius crudeliter ssevit. Domila Asià Turcus ac magna Europse parte, bis jàm ingressus est Italiam ; incendiisque, ac csedibus cuncta involvens, caputReligionis nostrse, sacrarium Apostolorum, sanctorum martyrum, urbem Romam petit, ut illo oppresso, reliquum christiani nominis corpus simul intereat. Si quibus subvenire, si quibus presto adesse convenit, sorti quidem nostrse imprimis, convenit. Gregum ductores sumus,

in spécula excubamus ut illos prseslemus incolumes. De nostro exemplo œquum est, cœteri sumant exempla. Hortamur charitatem vestram in Domino, ac piè, paterneque FOgamus, ut qua ope, in quibusve consiliis profectionem hanc nostranii necessariumque opus juvetls. Scimus, quantus zelus Tester in domo Dei sit, quantaque ad opéra ejus voluntas. Causa quidem nulla est, in qua exerceri, digniûs, nec meritis majoribus sacerdotale patrocinium possit. Verùm nunc pauca hsec protulisse in commune, sit satis. Gsetera, in quibus coUaborare et adhiberi curam vestram expédiât, cum aratrum manu prehenderimus, pleniùs noscetis ex nobis. Num, fratres dilectissimi, quos invicem sors praesulatus hujus conjunxit, beatissimi Patris, et Pontificis nostri Sixti Quart! nomine, vobis omnibus ex toto corde nostro, ex tota anima nostra, et ex totis visceribus nostris, in Chris to Jesu benedicimus, rogantes Deum Patrem omnipotentem, ut et sanctam hanc Yalentinam Ecclesiam de excelso suo semper respiciat, et vos ejus alumnos ad ministerium suum gratia cœlesti conservet. Amen.