MIN'BE
Anewe kouet 'barz ar Ger-Vraz, En bon zouez eunn nozvez deuaz ;
— Deuz bro ar balan glaz on me , Lec'h a glemm d'ann noz ar freze;
Er biniou me oar c'houeza
Ha gwerjo koz 'm euz da gana. —^
Ha goude ze n'hen gwelaz den , Na bet he hano klewet ken ;
Neraed eunn dewez zo laret :
— Hamonik gand Doue zo et. —
Tremenet 'vel ar gwennili Goude bet kanet ouz bon zi.
1. Ces vers ont été lus au Dîner Celtique de Paris, en novembre, au souvenir de M. Hamonic, qui fut un celtisant de la première heure.
N. QU£LUBN.
"^^■^îâ^^^'i
N. QUELLIliN
PIEURi: TOM/iALE
yM n h\ pfemît^re fois il venait dans Pari«î;
Un .^(ïir^ il alK>nla les (iGltisfinÉs surpris ;
<î Je «tiLs tlu \\v\\x \)î\\s honlû de gentils vurts ,
Oli Turf mie a son chanl de nuit, comme aux déserts ;
Je tiens le bhiiuu dont sonnait Matilinii,
El je sais les bLULiix fprrrz d'Aines on de Mar:/îiniL »
Retonrna-t-il ensnite auv lïrnmenx liorixijn.H?
Nul ne parlait dn hardt* aux lh"*nt[nets (les lîreions,
Un jour, je leur ai ilit , i'utn'dîre ini'HSf*ir«'r :
Ci Dien Ta trouvé Irop las sous ee eiel étranger, n
Jl \y^v\\\ (1rs Taulurnue, oiseau d'une salï^oa; L\k:lio de ses doux airs demeure en la m a i son.
Mar klewed 'barz ar c'hoajo don Eur vouezig o lenva eur son ,
Son ar barz divroet a vo , Dindan kazel ge a gano,
'Wecho d'ann noz tro-dro d'al lann Welfed o vesk eur c'horf en poan :
Eur paourig en he binijen, Kouitet he vroïk da viken.
Ra vo skanv ar goabr o ruzan, Uz d'al lanneier, en noz-man ;
Ha ra stoko didrouz ar mor D'ar gerek endro d'ann Arvor :
'Wid ann tremeniad ma glevo Ar barz o lenva er c'hoajo !