‹ Le Père Claude Le Jay, un des premiers compagnons de saint Ignace de LoyolaChapitre 126 sur 148 · LETTRE DE SAINT IGNACE AL" DLC ALBERT DE BAVIÈRE · texte numérisé non relu

LETTRE DE SAINT IGNACE AL" DLC ALBERT DE BAVIÈRE

Illustrissime et serenissime Princeps,

Gratia et pax vera, quœ est in Christo Jesu, in cordibus* nostris semper augeatur.

Cùm felicis mémorise Dux Wilielmus, Excellentise Tuœ pater,'ea pietate quse principem verè christianum et gloriœ ac salutis animarum amatorem decebat, duos de minimà nostrâ Societate theologos à Summo Pontifice Paulo III felic. Recordationis petiisset, ego periibenter quod à Christi Vicario mihi ingungebatur executus, magistrum Alphonsum Salmeronem et mag. Petrum Canisium ad Ingolstadiensem Academiam destinavi, et mag. Claudium Jaium, ad menses aliquot ut comitem, quia ibidem fuerat diù versatus, adjunxi.

Posteà cùm visum fuisset Summo Pontifici et Domino nostro Julio III. Mag. Claudium cardinali Augustano ad aliquod tempus concedere, hisce diebus suam mihi voluntatem etiam in Ilaliam de) mag. Alphonso Salmerone et alio in ejus locum mittendo significavit; quod cùm placera omnino ejus Beatitudini intelligerem, à cujus et Sedis Apostolicse prsRcepto recedere nobis fasnon est, id mearum partium jàm crat, ut alium non minus idoneum in ejus locum transmitti curarem, quod feci eo libentiùs, quo mihi Deus, bonorum omnium auctor, majore charitatis et observantiœ aCfcctu ergà clarissimum dncem, Patrem Tuum, et ergà Tuam Excell. dédit, quem ut temporalis dominii, sic et pietatis et religionis paternae et omnium virtutum hœredem extitisse persuadeor.

Mitto ergo ad Tuam E. Mag. Nicolaum Gaudanum, cujus doc-

innsc ac vitre testimonium ab ipsù experientiù potiùs quàm à me sumivelim, hoc tantùm dicam, quod in theologiac studiis raultùm diùque versatus est, et non solùm lectoris munere inter <?ruditos, sed et concionatoris ad populiim, quod magno cum fructii diù praestitit, féliciter fungi cum Dei gratià poterit. Natione Flander cùm sit et Germanico idomati vicinus, brevi et colloquiis, et confessionibus et concionibus germanicè habendis, ut spero, idoneus crit.

Ubi autem collegium illud, quod erigendum piop memoriae pater crat curaturus, ab E. T. cum Dei auxilio etSedisApostolicœ, quam paratissimam ad id prœstandum, quod in ipsà est, invenies, erectum fuerit, tune alios etiam aliarum facultatum professores eo mittere in animo habco, ut pro virili parte' hsec minima nostra Societas. in iis quœ ad dominii sui et coramunem Germanise utilitatem T. E. molitur, obsequium suum et ministerium irapendat, Quod ego meo et fralrum meorum noraine libentissimè offero Tuœ E. Quam Deus 0. M. conservare et divitiis maximis gratiîe suae locupletare in dies magis ac magis dignetur.

Romà, cal. augusti anni 1550,

Genelli, Das Leben von Ileilig. Ignatius. — Pièces ju!<ti(ic.. n. XLVIII, p. Ix9d et suiv.)

Pngc .>;i'2.

LETTRE DU CARDINAL OTIION TRUCHSESS, A FERDINAND i"'. ÉLU EMPEREUR.

In omnibus tuis ad me litteris rairabiliter olucct et pietas et charitas tua, dignanomine, digna génère, digna summo christiani impcrii gradu, in quo es Dei benignitatc coUocatus. Qu» quamqiiam mihi nova non snnt, qui pra^stantissimas virtutes tuas

468 LE p. CLAUDE LE JAY

omnes, in primis vero singulare studium et cuiam de religione ac de religiosis viris cum magnâ meâ voluptate jamdiù habeo spectatam etcognitam, tamen novum quemdam ac penè incredibilem jucunditatis fructum cepi ex eis litteris quibus roraanam Jesuitarum sodalitatem mihi commendas ; ut ■ qui ergà sanctare societatem, refertam virorum vitae et sacrae doctrinœ laude prœstantium, magis affectas esse non possem, tuo nunc et exemple et hortatu admirabiii cupiditate exardeam de seminario illo Christian» religionis, quàcumque re possum, benè raerendi. Cui enim generi hominum mihi magis enilendum est, ut prosim quàm iis qui Jesum Christum, non minus in eorum medulhs ac visceribus haerentem, quàm inscriptum in scholis et sacris aedibus, nuUis aut incommodis debilitati. aut deterriti periculis, quotidiè impertiunt vel ultimis nationibus ; et in cas terras, undè solnobis oritur, verumjustitiae solem inferre conantur? Quod si omnes sacrœ familise socles tueri et ornare debemus, nullius tantum potest esse beneficiura in romanam hanc Societatem,. que ejus meritum expleatur; quae tanquam vitis salutaris, Christi satu Romse defixa, ita sesc profudit ac propagavit, ut ad orbis terrarum consitionem ex eâ traduces omnibus ac surculi praebeantur. Quâ in re, si ego tantùm possem quantum et eorum causa cupio, etob id ipsum etiam debeo, quod tant» illos ipsos curae tibi esse intelligo, minus multis indigerent; nunc, quod possum et ipse cupis, agam equidem cum Pontifîce Maxime, et orabo cum pro utilitate etornamento optimaesodalitatis; in quam ipse adeo propensus est, ut de ejus commodis et prœmiis saepissimè etcegilet et loquatur. De que magnara habeo tibi gratiam, qui duobus amplissimis Jesuitarum sodalium coUegiis institutis et plane constitutis, et mihi et omnibus proposuisti exemplum verae et christianae pietatis. Cujus rei et laudem tibi tribuo maximam, et spero, Deum, pro sumrao isto ardore religionis. tibi nullo loco defuturum ; cui felicitatera assidue precor. Valp. Româ,xii cal. maii M,D.l,X.

PlÈCE.'i JUSTIFICATIVES 4(>9

;.\p. Lagomarsini, /j<^«" Pogiani Epistol. et Oralioii.. tom. II, pag. A A.)

Page 1