A. — TEXTES HISTORIQUES RELATIFS A LA MORT DES ROIS BURGONDES

1. Eodem tempore Gundicarium Burgundionum regem intra Gallias habitantem Aètius bello obtrivit pacemque ei supplicanti dédit : Qua non diu potitus est. Siquidem illum Chunni cum populo suo ac stirpe delcverunt.

(Prosper Aquitanus, Chron., ad. a. 435.)

2. Bellum contra Burgundionum gentem memorabile exarsit, quo universa pêne gens cum rege per Aetium deleta.

(Prosper Tiro,* Chron , ad. a. 436.)

3. Gundicarium Burgundionum regem Aêtius bello subegit pacemque ei reddidit supplicanti, quem non multo post Hunni deleverunt.

(Cassiodore, Chron., ad. a. 435.)

4. 436, Burgundiones qui rebellaverant, a Romanis duce Aetio debellantur; 437, Burgundionum caesa viginta millia.

(Idatius, Chron., ad. a. 436-437.)

5. (Aetius) Belgam Burgundio quem trux presserat, absoluit junctus tibi.

(Sid. Apollin. Carm., 7, 234.)

6. a) Paul, diacre, reproduit le témoignage de Prosper d'Aquitaine jusqu'à dédit (Hist. miscelîa, XIV). V. Migne (Patrologie, XCV, p. 958).

b) Attila itaque, primo impetu, mox ut Gallias introgressus est, Gundicarium Burgundionum regem sibi occurrentem protrivit.

(Hist. mise, XV; Patrol., p. 963 sq.)

424 NIBELUKGENLIED.

c) Attila rex Hunnorum omnibus belluis crudelior, habens multas barbaras nationes suo subjectas dominio, postquam Gundigarium Burgundionum regem sibi occurrentem protriverat, ad universas deprimendas Gallias suaî saevitiae relaxavit habenas. (Gesla episc. Mettensium, Patrol., p. 715.)

B. — TEXTES HISTORiaUES RELATIFS A LA MORT D'ATTILA.

1. Qui (Attila) ut Priscus istoricus refert, exitus sui tempore puellara Ildico (Hildico, Heldico, Ildicco) nomine decoram valde sibi in matrimonio post innumerabiles uxores, ut mos erat gentis illius, socîans eiusque in nuptiis hilaritate nimia resolutus, vino somnoque gravatus resupinus iaceret, redundans sanguis, qui ei solite de naribus efHuebat, dum consuetis meatibus impeditur, itinere ferali faucibus illapsus extinxit. Ita glorioso per bella régi teniulentia pudendos exitos dédit. Sequenti vero luce cum magna pars diei fuîsset exempta, ministri regii triste aliquid suspicantes, post clamores maximes, fores effringunt inveniuntque Attilae sine ullo vulnere necem sanguînis effusione peractam puellamque demisso vultu sub velamine lacrimaniem.

(Jordanis, ch. 49.)

2. Aetio et Studio coss. Attila, rex Hunnorum, Aetii hortatu, noctu, provinciae [al. Europae orbator provinciae noctuj mulieris manu cultroque confoditur; quidam vero sanguinis reiectione eum necatum perhibent.

(Comes Marcellinus, Chronicon, Ed. Sirmondi, Max. bibl. patr.^ 9, 524.)

3 . Attila sanguine ex naribus prorumpente extinctus est, noctuque cum pellice Hunna [Hunnica] (quae puella de nece ejus suspecta habita [fuit]) dormions in tabemaculum delatus est.

(Cbron. AUxandrinum. Max. bibl. patr., 12, 958.)

4. Attila rex a vilissimn muliere cultro defossus mortuus est. (Agnellus, Lih. pont., \, 2. Muratori, Script, ter, ItaL, II, 66.)

5. Joh. Malala, Chronograph., éd. Bonn, p. 359, reproduit la Chron. d* Alexandrie et ajoute :

ÏTEpoi oï auv£Y,oa'|avTO on 'Aeiio; ô Tcatpfxio; tôv ojroOapiov aiToC uJcevoOsu^e, 7.%\ a-jTÔ; xsvTTJaa; àvEtXev aùiov.

6. Denique continuis Francos compluribus annis Sic impugnabant Huni, rec donec eorum Attila, multorum toticns victor populorum, Feminea periit dextra sub tartara trusus.

Namque ferunt, quod eum vino somnoque gravatum, Cum nox omnigenis animantibus alta quietem Suggereret, cœptis crudelibus efiera coniunx, Duccns insomnes odiis stimulantibus umbras, Horrendo regem regina peremerit ausu.

Uita necem proprii tamen est hoc crimine patris.

(Poeta Saxo, Monum. Germ, Script., I, 247).

7. Attila, rex Hunorum et totius Europae terror, a puella quadam, quam a pâtre occiso vi rapuit, cultello, perfossus, interiit.

(Annales Quedlinb, Monum. Gertn. Scr., III, 32. = Annales Magdeburg., Monum. Germ. Scr., XVI, 127.)