M0TB
consistit, et in quo differt a poUtico , et quo modo distînguilur divcrsimodo secundum diversas rationes.
Nunc autem ad regale dominium est procedenduni,ubi est distinguendum de ipso secundum diversas regiones, et prout a diversis varie invenitur traditum. Et primo quidem , in Sacra Scriptura aliter leges regalis dominii traduntur in Deuteronomio per Moysen, aliter in 1 Aegum per Samuelem prophetam , uterque tanien in persona Dei differenter ordinat regem ad utilitatem subditorum^ quod est proprium regum, ut Philosophus tradit in 8 Elhic. Gum, inquit, constitutus fuerit rex, non muitiplicabit sibi equos , nec reducet populum in ^gyptum, equitatus numéro sublevatus, non habebit uxores pluri-. mas 9 quse alliciant animam ejus, neque argenti, aut auri immensa pondéra : quod quidem qualiter habet inteliigi , supra traditur in hoc iib., describetque sibi Deuteronomium Icgis hujus, et habebit secum, legetque illud omnibus diebus vitse suœ , ut discat timere Dominum Deuni suum, etcuslodire verba ejus et cœremonias, et ut videlicct possit populum dirigera secundum legem divinam, unde et rex Salomon in principio sui regiminis liane sapientiam a Deo petivit , ad directionem sui regiminis pro utilitate subditorum, sicut scribitur in 3 lib. Regum. Subdit vero diclus Moyses in eodem lib. : Nec clevetur cor ejus in superfluum super fratres suos, neque declinet in partem dexteram^vel sinistram, ut longo tempore regat ipse et filius ejus super Israël. Sed in primo Rcguni, traduntur leges regni, magis ad utilitatem régis, ut supra patuit in lib. 2 hujus operis, ubi ponuntur verba omnino pertinentia ad conditionem servilem, et tamen Samuel leges quas tradit cum sint penitus despolicc-e, dicit esse regales. Philosophus autem in 8 Ethic. magis concordat cum primis legibus. Tria enim ponit de
rege in eo 4 , videiicet , quod ille legitimus est rex qui principaliter bonum subditorum intendil. Ilem, ille rex est, qui curam subditorum habet , ut bene operentur, quemadmodum pastor ovium. £x quibus omnibus manifcstum est quod, juxta istum , modum despoticum multum différât a regali, ut idem Philosophus videtur dicere in 1 Pplitic. Item, quod regnum non est propter regem, sed rexpropter regnum^ quia ad hoc Deus providit de ei$j ut regnum regant et gubement^ et unumquemque in suo jure conservent : et hic est finis regiminis, quod si ad aliudfaciunt in seipsos commodum retorquendOy non $unt reges sed iyranni. Contra quos dicit Dominus in Ezech.: Yse pastoribus Israël, quipascunt semetipsos! Nonne grèges pascuntur a pastoribus? Lac comedebatis, et lanis operiebamini, et quod crassum erat occidebatis : gregem autem meum non pascebatis : quod infirmum fuit non consolidastis, et quod segrotum non çanastis, quod confracium non alligastis, quodabjectum non reduxistis, et quod perierat non qusesistis^ sed cum austeritate imperabatis eis et cum potentia. In quibus verbis nobis sufficienter forma regiminis traditur redarguendo contrarium. Amplius autem regnum ex hominibus constituitur, sicut domus ex parietibus , et corpus humanum ex membris, ut Philos, dicit in 3 Politic. Finis ergo régis estf ut regimen prosperetur, quod homines conservenfur per regem. Et hinc habet commune bonum cujuslibet principatus participationem divinspbonitatis : unde bonum commune dicitur a Philosopho in 1 Ëthic. esse quod omnia appetunt, et esse bonum divinum, ut sicut Deus qui est rex regumy et dominus dominantium^ct^us virtuteprin^ ^ cipes imperantf ut probatum est supra, nos régit et gubernât non propter seipsum , sed propter nostram saju^ iem : ita et reges faciant et alii dominatores in orbe.
