Cf. supra, p. 194 et

3. Guillaume de Jumièges, I. VII, c. xliv : « Cum ergo idem Rex (Guillelmus) victoriosus post plurima bella, post multipliées expeditiones tam in Normannia quam in Anglia et in minore Britannia, seu etiam in Cenomannia prospère exitu consumniatas, oppidum quoddam Medanta nomine, proprium Philippi, Régis Erancorum, qui tune partes Roberti ducis bellum patri inferenlis juvabat... assilicns, flammis ultricibus tradidisset... >i (lîec. dos histor. de France, t. XI, p. 53.)

4. Orderic Vital, 1. VII, c. xiv : u Antiquo rancore inter Normannos et Francos renovato, bellorum incendium exorlum est, unde gravissimum pondus dctrimenlorum clericis et laicis maie interfectum (corr. : interjectum) est. Hugo namque cognoniento Stavelus, et RaduH'us Malusvicinus, aliique oppidani Madantensis castri contra rcgem Guillermum insurrexerunt, et magna manu latrunculorum aggregata, plures discursus in Normanniam fecerunt. Aucluram fluvium, dirimentcm a Francia Neustriam, noetu cum satellitio suo pertransibant, et in Ebroicensem dioecesim, ad nocendum crudoliter parati, protinus irruebant. Terram maxime Guillelmi de liritolio circa Paccium, et Rogerii de Ibreio devastabant, duclisquc armentorum gregibus et captis hominibus Normannos subsannantes, immodice turgcbanl. Undo beliicosus rex Guillelmus, vchementer iratus, totam Vulcassinam provinciam calumniari coepit, Pontisariam et Calvi-