tû> λ. V. — 346. αφηχράσου κι εγνώριζε V

τ. χ. μετχ το'υς μεγιστάνους Υ. — 351, manque Γ. — 352. Γ. οχονόμηο-ε /.. —

LE ROMAN DE PHLORIOS ET PLA.TZIA PHLORE. 55

„ώ βασιλέων μέγιστε, κα) των άνάκτων aval•,, τον λογον σου, το αίτημαν πληρώσω σιασυντόμως' το φαρμακον συγκεραστον θέλω κατασκευάσειν, κα) όταν εσυ καθεζεσαι μετά των σων ενδόξων

ipyîfv ζ. L. — 357. γέμων όλως δόλου Γ. πτονερός. . . γέμει Ι. L. 359.

κχτχσκευχσχι Γ. — 365. στείλει rjjv &ελή) φανερά V. - 367. tcv - . . . των μ. Ι. το σταλχχεν Ι., τν,ς Πλάτζια Φλώρος το σταλεν γνωρίσει *) βχσιλείχ σου V. — 369. χυτοί εχατχσκενχσεν . . . συκοφαντών: Γ. — 371. ν,τοίμχσχν' εσυνχχζν,κχν πάντες \. ->Ί2. ό. β.

376. Κ εκείνον ί,τοίμζσζν κρυφ&ς συκοφχντν,σχι V. 376α. την Πλάτζι» Φλώρεν τϊ-,ν ει τχχχ οιχ να χαλάσγ V. — .'577". ω βχσιλεύ xfàévrii μου κχι χνχ'ί, των ivàxTU 378. τν,ς βχσιλείχς σου το στέλλει Γ. 380. \ ; ---• -\Μ. ύεχετχι Ιωρον . . . μελισν•.

V. — 382. μηρϊν κ. ρ/κτει τον τον σχύλον. V. 383. τάχα το fât* Υνα , Ι.

!. ROMAN DE PHLORIOS ET ΡΙΛΤΖΙΑ ÎMILORE.

eïèav οι μεγιστάνοι του και ε&αύμασαν μεγάλως, ηγνόουν το γινόμενον, ε^Ταύμαζον \ την τόλμην. ϊ 96 ι•".

390 ■,,εμο) τοπάρχαι, 'άρχοντες κα) συνοικητορές μου, eièt - αικός, φ&όνον τον προς Ι μένα,

39 δ οι πένητες τε και πτωχοί, τψ δικην να δικάσουν, οι πάντες εσυνήχ&ησαν στέκουντες κατά τάξιν, πέμπει Sia το κοράσια*, φέρνουν την αεσμωμένην.

405 κ α) παρευ^ύς τον βασιλεάν βλέπει οτι εσηκώ^ην, στηκεται ε\ς πό)ας όρθιος• ,,δικάζετε bi εμέναν, άρχοντες Όλοι πλούσιοι, τοπάρχες μεγιστάνοι, και \ πάντες όλοι πένητες, μικροί τε κα) μεγάλοι, ϊ 97 γ". την δ'ικην την δικάζομαι, κρίνετε την δικαίως ,

II") ευγενικά, βασιλικά, μετά δορυφορίας

■ ■ ■'- Ρώμης Γ. 393. οι. τ. κχ\ οι π. . . . Stxfaowi Γ. — 396.

rai υ.χτ ί%ίαν V. 397. πέμπουν εις τ. κ. φ. τ. $ε$εμεν^ν Γ. - 398.

-- V -399. μαχόμενη /.. manque Γ. -400. ολόλυζεν εκ βάθους

εται 6 βασιλεύς, στέκεται εις τοις πόδας Γ. • 106. manque

'.... οωροφόρίας Υ. - \\\\. ανάθρεφα... βνοχατάττ»νά, Ttfv

LE ROMAN DE PHLORIOS ET l'LATZLV PHLORE. 57

κα) με ρηγάδες ηλεγα σνμτε^εριαν vu ποίσω 420 κα) στέμμαν κα) διάδημαν αίτην δια, vu φόρεσα

vu τιμη^ν, ως βασίλισσα ε\ς τον παρόντα κόσμον

δολίως κατεσκευασεν του vu με φαρμακωσγ

δι αυτόν εσάς εσυναξα vu μάθετε το πραγμαν, 1-25 vu κρίνετε το δίκαιον και την επιβουλίαν,

vu πά&η ως εν' tu πρέπον: α , α πά'ζτη ως εν το δίκαιον?

και η κόρη ωσπερ κατάδικος στέκεται δεσμωμ δριμεα, vu κλαιη, vu ολιγωργι, πι•/.- f 98 γ.

και vu §ρψΰί από καρδιάς να σφάζη τας αίσ^-ησ, 430 να μη εχν\ τι άποκρίνεσ^αι δια το άναίτιόν

τάχα και προς τους άρχοντας το δίκαιον vu εγνωρισΌΐ

κα) ουκ ηζενρε το τί να πν,, ουδέ το τί vu λέξη, να είπη -ιό άναίτιόν, οι πάντες να το μάζ~. ! (.)s ν .

δι αυτόν οι πάντες, άρχοντες, πλούσιοι, μεγιστανοι, 440 πτωχό) ως εν μια φωνγ ηρζαντο vu οτριγγίζ

\\>. βατιλικάς κνταμοφάς κχι ευχχρκττίας peyato U9.