LES INTÉRÊTS SACRÉS QUI SE TRAITENT A L^AUTEL
Les Messes se sont succédées et multipliées dans notre vie ; nos besoins ont été constants ; les grâces mises à notre disposition ont été sur-
maculatam hostiam, quam ego indignas famulus tuus offero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabilibus peccatis, et offensionibus, et negligentiis meis. »
« Offerimus tibi, Domine, calicem salutaris, tuam deprecantes clementiam : ut in conspectu divinæ majestatis tuæ, pro nostra et totius mundi salute, cum odore suavitatis ascendat. »
« In spiritu humilitatis et in animo contrito suscipiamur a te, Domine : et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi. Domine Deus. »
« Orate, fratres : ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem. »
« Nobis quoque peccatoribus, famulis tuis, de multitudine miserationum tuarum sperantibus, partem aliquam et societatem donare digneris. »
« Libéra nos, quæsumus. Domine, ab omnibus malis, præteritis, præsentibus et futuris. »
« Domine Jesu Christe, ne respicias peccata mea. »
« Domine Jesu Christe, libéra me per hoc sacrosanctum Corpus et Sanguinem tuum ab omnibus iniquitatibus meis et universis malis : et fac me tuis semper inhærere mandatis, et a te numquam separari permittas. »
« Perceptio Corporis tui, Domine Jesu Christe quod ego indignus sumere præsumo, non mihi proveniat in judicium et condemnationem : sed pro tua pietate prosit mihi ad tutamentum mentis et corporis, et ad medelam percipiendam. »
« Domine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum : sed tantum die verbo, et sanabitur anima mea. »
«Corpus tuum. Domine, quod sumpsi, et Sanguis quem potavi, adhæreat visceribus meis et præsta ; ut in me non remaneat scelerum macula, quem pura et sancta refecerunt sacramenta. » « Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meæ et præsta : ut sacrificium, quod oculis tuæ majestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique et omnibus, pro quibus illud obtuli, sit, te miserante, propitiabile. »
abondantes ; et où en sommes-nous ? N’avonsnous pas bien prié? Ne nous sommes-nous pas suffisamment identifiés avec notre Sacrifice ? N’avons- nous pas ensuite fait fructifier avec assez de ferveur les grâces que Jésus nous a prodiguées à chacune de nos Messes ?
Une seule Messe peut faire un saint. Que ne doivent pas produire, dès lors, les milliers de Messes que nous avons célébrées !