LIVRE \ • '.Il M'MiJ: PREMIER
a élevée à V honneur de servir de matière aux sacrement* '. n
1. Ex lus duobua gradibua primis, quibua manuducimur ad apeculandum Deam in vesligiis, quasi ad modum duanim alaram descendentiuiii circa pedes, colligere poasumus, quod omnes créature isiius aenaibHia mundi, animum contemplantis et aapientia dueunt in Deum sternum, pro eo quod il 1 L us primi principii potentissimi, sspientissimi, oplimi, illius nternœ originis, lucia, et plenitudinis, illius, inquam, artia efficientis, exemplantis, et ordinantia, aunt ambras, resonantisa, el pietursa, aunt restigia, aimulacra, et apectaeula nobis ad contuendum Deum proposita, et signa dmnitua data. Qosa, in quam, aunt aient exemplaria vcl potins exempla, proposita memibus adbuc rudibua et sensibilibus, utper aenaibilia quae vident, transferanlur ad intelligibilia que non vident, tamquam per signa ad aignata. Significant auteni liujusmodi creatura: linjus mundi sensibilis invisiltilia Dti, partim quia Deua est otania creatura origo, exemplar, et finis et omnis effectus est aignum eausa et exemplatum exemplaris, et via Unis ad quam dueit : partim ex propria reprssentatione, partim ex prophéties prefiguratione, partim ex Angelica operatione, et partim ex auperaddita institutlone. Omnis enim creatura ex natnra, est illius eu i sapientiaa qnaedam effigî< s, el aimilitudo : sed apecialiter illa, qoae in libro Scriptorai per apiritum prophétisa sssumpta est, ad apiritualium prsfigurstionem. Specialiua autem illa creatura1, in quarum effigie Deus Angelico ministerio voluit apparere. Speeialissime vero ea, quam TOluit ad signandum instituerc, que tenetuon solum rationcm signi secundum nomen commune, verum etiam aacramenti. (Saint Bonav. Itintr. mentis., e. II, p. 346 ;i~
CIIAÏMTIiK II
Saint Denis explique très-bien cette loi du symbolisme, et la différence qui existe entre le mode de connaissance des anges et le nôtre :
« Nous disons donc que, par un décret d'amour, cette suprême béatitude qui possède la Divinité par nature et y fait participer ceux qui sont dignes de cette glorieuse transformation, a établi la hiérarchie pour le salut et la déification de tous les êtres, soit raisonnables, soit purement spirituels. Seulement, pour les bienheureuses essences qui habitent les deux, cette institution n'a rien de sensible et de corporel ; car ce n'est point par l'extérieur que Dieu les attire et les élève aux choses divines ; mais il fait étinceler au-dedans d'elles-mêmes les purs rayons et les splendeurs intelligibles de son adorable volonté. Au contraire, ce qui leur 'est départi uniformément et pour ainsi dire en masse, nous est transmis, à nous, comme en fragments et sous la multiplicité de symboles va-