I. Saint Denis, Hier. ceci. C. i, p. S . de Mgr Daifa
l'ordre surnaturel, la grâce qous arrive cachée bous la forme extérieure des sacrements, des cérémonies1. « Il était bon, dit encore saint Denis, non-seulemenl que les choses saintes fussenl assurées contre l'indiscrétion des profanes, mais aussi que la si*1 humaine où se mêlent ensemble le simple et le multiple, reçût la lumière des connaissances divines, sous des conditions analogues à sa nature complexe. A cette por-
1. Cum ait, hierarcliiam nostram convenienter symbolis sensibilibus ad Deum adduci ; confirmât congruentiam institutionis sacramentorum. Etsi enim Deus potuisset spiritalia signa, v. g., cogitationem mentis, aut motum voluntalis instituere ad homines sanctificandos, ita ut homini quidpiam pic cogitanti aut credentiper taleni actum sanctificatio conferretur, aliud tamen estmagis conveniens naturœ hominum, ut ex sensibilibus ad rerum spiritalium cognitionem deducatur. Hinc prœcipua ratio institutionis sacramentorum fuisse videtur, quia homini difficile est intendere rébus spiritualibus et disponere se perfecte ad gratiam, et facere opéra supernaturalia, et meritoria vitœ œternœ ; unde opus fuit il li subvenire quibusdam cœremoniis et remediis externis, quibus sine magno labore gratiam ex opère operato consequeretur, alioquin paucissimi fuissent salvati. Cum itaque omnis justitia et sanctificatio nostra pendeat ex meritis Christi, qui nobis factus est sapientia, justitia et sanctificatio, oportebat ut illa mérita nobis certo quodam modo applicarentur , non poterant autem commodius applicari, quam per externa elementa et sacras caeremonias, quae simul Christi passionem et mysteria nobis significarent, ut sacramenta faciunt; quare Christus ea instituit, ut nobis applicaretur ipsius meritum et ipsis sacramentis certam meritorum suorum mensuram assignavit, quœ ita nobis per sacramenta applicantur, ac si nostra propria essent, ita ut dicat Aposto- 1 11 s , nos per baptismum Christum induere. (Corder, in S. Dionys. De Cœl. hier. c. i, t. I,p. 379.)