‹ Le SymbolismeChapitre 37 sur 175 · LIVRE PREMIER, CHAPITRE II · texte numérisé non relu

LIVRE PREMIER, CHAPITRE II

Bossuet Lui-même, donl on a quelquefois invoqué l'autorité en faveur de L'idéologie pure, Bossuet semble traduire et résumer toute La doctrine de Bainl Thoma

« il Paul pourtanl reconnaître qu'on n'entend poini sans imaginer, ni sani avoir senti : car il esl vrai que

turse uostrs sunt, prœparatum et coaptatum oatenderet aobia. Conformai ae aoatria, m per aoatra innoteaaat aobia, ut et quai coanaturalia .sunt rt propria aobia, in demonatrationem proposita faciliua iateUigajatur a aobia. \H>i<l. B

afeaa etaaiai hominia tenebria igaorailis aiae olnoluta ad lumen veritalia exira oaapotest, niai dirigatur, al quasi caaeta aaaniductione utena, quo aoa vidât, iocedat. Ipaai autem mauuduetionea et direetionaa , quibua mena ad inviaibilia tendens utitur, a viaibilibua suinuntur signis, et démonstration ibua setunduni visihilia forma'.

948.) • Non potesl bumanua aaimua ad invisibilium cognitionniivci îiiiiiationoni reduci, aiai par ?iaibilea demonatrationea eruditus, quoniam el ipaa viaibilia a Dec aie faeta sunt, ut aecundum illaai simititudinem et emulationem, quam ad ipaa inviaibilia aceeperuat, eadan

renieoter decla -tint, ut noster animas horum ductione m

ad illa dirigatur secundum ista, pro aimiiitudioe demonatratioata alla asatiaaaai ai perpemdena. {Ibid, p. 94

« Idco 41er viaibilia inviaibilium veritaa demeaatrata ait; quia Bon poteal aoater auimua ad inviaibilium ipaorum veritatam aaceudare, nisi par viaibilium conaiderationeaa eruditus, ita videlicet, ut arbitratur vitibilea fora 1 inviaibilia pulcbritudiaia. Quia anim

m formia reruaa viaibilium pulchritudo aarumdam conaiatit, eon

bilibua iniiaibilem palchritudinem demonatrari dieit, <[uoniam viaibilia pulchritudo inviaibilia pulchritudioii ia est. «

« Quia hujus ipecolationia iaveatigatio ad inviaibilium eogakioBeaa sine corporaliuni aimilitudinum adjutorip oon perdacitar, imagiaatj

par un certain accord entre toutes les parties qui composenl L'homme, l'âme n'agil pas, c'est-à-dire ne

pense et ne connu il pas, sans le corps; ni la par lie intellectuelle sans la partie sensitive.

« Bien plus : l'espril occupé de choses incorporelles,

par exemple de Dieu et de ses perfections, s'] est 3enti

excité par la considération de ses œuvres, ou par sa

manuduclioncm m bac parte ratio sequi videtur, et inquisitionis sua cursu cam quasi dueem itineris liaberc convincitur. Dum enim imaginatio rationi rerum visibilium formas représentât, et ipsam ex earumdem rerum similitudmc ad invisibilium investigationem informat, quodammodo illuc eam conducit quo per se ire nescivit. Nunquam enim ratio ad invisibilium contemplationem assurgeret nisi ei imaginatio rerum visibilium formas reprœsentando exbiberet, unde ad illa similitudinem traberet, et investigationis suœ modum formaret. (Riebard de Saint-Victor, Benj. maj. 1. II, c. xvn. p. 96.)

« Sensus quidem corporeus incorporea non capit; ad quae tamen sine ejus manuductione ratio non ascendit, sicut jam supra monstrata ratio docuit. » {Ibid.)

« Invisibilia Dei, per ea quœ facta sunt, intellecta conspiciuntur, ut ait Apostolus, sempiterna quoque ejus virtus et divinitas. A magnitudine enim speciei et ereaturœ cognoscibiliter poterat Creator horum videri, ait Sapiens. Ex quo apparet manifeste, quod humanu^ intellectus ad invisibilium et intellectualium contemplationem ascendere non poterit, nisi per visibilium et sensibilium considerationem dirigatur. Impossibilc namque est, ut dicit Dionysius, aliter nobis lucere divi— nu m radium, nisi varietate sacrorum velaminum anagogice circumvelatum. Ideo Tbeologia poeticis sacris informationibus usa est, ut ex rerum visibilium similitudinibus ailegoricœ locutiones et mystici intellectus transumptiones formentur, et sic sensibilibus et visibilibus spiritualia et invisibilia coaptentur. » (Saint Bonaventure, De Eccl. Hierarclt. t. V, 1. p. c. i. p. 19G.) — V. encore, Princip. s. Script, t. VIII. p. 1,2.

Page 1