AVIS
Que les Pères Belges donnent aux prêtres, avant de commencer les confessions en temps de mission.
« Confessio generalis. Difficiles non erunt in ea omnibus permittenda (scrupulosis exceptis); etenim si prudenter inierrogando conscientiam pœnitentium prseteritam inspicere tonentur, invenient saepe miserias militas,' quas culpabilis quaedam ignorantia, vel verecundia progenuit, quae per confessionem generalem, saltem ad cautelam, tolli debent. Si pœnitentem confuse et sine ordine confiteri conspexerint, iilum juvabunt, vel potius prudenter, sufficienter et ex ordine interrogando confessionem perficient.
« Pœnitentiœ. Non festinabunt. sed suum cuique tempus concèdent : pœnitentias imponent non graves quidem, sed
{jraecipue attendent ut sint salutares, ac proinde haud ongae, quae fièrent peccati gravis occasio. Militant pro hac praxi maximae rationes Missionis tempore : 4° Summo mane et saepe per vias difficiles, lutosas veniendo, diu exspectando etc., pœnitentiam agunt. 2° Ordinario multo melius dispositi accedunt. 3° Missio est quasi Jubilaeum, seu remissio universalis.
« Absolutio. Dispositis etiam prima vice absolutionem impertiri conabuntur ; nam ubi redire tenentur, 4 ° quandoque vel temporis defectu, vel diabolica tentatione non redeunt ; et quamvis redeant, diu exspectando quasi tritam habent contritionem. 2° Confessarius sui pœnitentis statum magna ex parte oblitus, vel sine sufficienti lumine procedit, vel ei odiose imponit, ut dicta répétât, cum novo celandi periculo. Dum calet, valet.
« Consuetudinarius in mortali non débet in missione differri et probari, ut sit bene et plus solito dispositus. Idem dicendum de illo qui, in alia Missione, unam vel alteram concionem audivit, et sine conversione confessus est : si nunc in
Î>arochiae suae missione concionibus fideliter intersit, et meius dispositus accédât, absolvendus videtur : qui autemnon
Trésor II. 30
satis dispositi accedunt, qui* v. g. eadem die, vel superiori nocte peccaverunt, non sico dimittendi; sed omni bonitate et zelo adigendi ut novas conciones audiant, Deiparam fer* vendus invocent, et melius dispositi redeant absolutionem quaesituri. Uno verbo, incumbant strenue confessarii ut secundum Leonis XII doctrinam ab imparatis ad absolutionem paratos reddere omni zelo conentur. (Voir plus haut, page J278 .
« Si quis anteacta conversione habitum blasphemandi de posuit quidem, sed de novis aliquot blasphemiis, vei impre cationibus se iteium accuset, videat prudens confessarius, an adsint omnia ad mortale requisita. Forte enim casu, non plena voluntate haec ve.rba protulit. « Est qui labitur lingua, sed non ex animo ^Ecci. xix, 46). » Ad hœc ncn attendent posset imprudens confessarius absolutionem immerito deilegare.
« Tioicines et caupones, qui singulis diebus Dominicis, vel toues quoties possunt, saltationes instiiuunt. non absolvantur nisi désistant. Xec produit excusatio quod aliter panem lucrari nequeant : n:jque enim licet panem tanto animarum periculo lucrari. Cum vero hic non effulgeat spes iundata cboreas penitus eradieandi, ac proinde cum non sine gemitu aliqualem tolerantiam admittere debeamus, poterunt absolvi tibicines et caupones aliunde dispositi, qui nundinarum tempore vel raro per annum -altationem promoveant. modo hora haud nimis producta finei.i imponant, choreas turpes non promoveant, et quod possint malum impediant. Hoc etiam extenditur ad tibicines qui, etsi saepiusr tamen in saltationibus prohibitis instrumenta minime puisant.
« Saltantes. Quantum ad istos, si choreae sint ipsis occasio proxima peccati mortalis, non absolvantur nisi désistant, vel qualicumque modo occasionem tollant. Si autem euntes, manentes, redeuntes non sint in occasione proxima. et aliunde dispositi appareant, multa cum dehortatione absolvantur.
«Dies festi. Minime vero absolvantur qui sine gravi aliqua necessitate diebus Dominicis et festis notabili tempore serviliter laborant, vel ea vendunt aut emunt, quarum venditio aut emptio permitti nequit Magna prorsus prudentia hic opus est. Sub pœna negandœ absolutionis, dura, sacrum
