Mabillon, Muséum italicum, II
MONUMENTS ET MÉMOIRES
plusieurs de celles-ci ont été transportées à diverses époques, à des moments de troubles par exemple, dans la chapelle du Sonda Sandorum, pour y être mises en sûreté. Par suite de ces translations, la prétendue arche sainte de Jérusalem, conservée selon Jean Diacre dans l’autel de la basilique, a dû être confondue avec 1’ « arche » de Léon lll, portant l’inscription Sonda Sandorum. Cette confusion favorisa probablement l’attribution à l'oratoire Saint-Laurent du nom de « Sancta Sanctorum 1 », qui a été considéré comme un souvenir de l’Ancien Testament*, de 1’ « arche d’alliance » et du Saint des Saints du Temple de Salomon-.
Voici la liste des reliques renfermées dans 1’ « arche » de la basilique :
III. De area et Sanctis Sanclorum, quæ sunl in basilica Salvatoris. — In hac i laque sacrosancta Lateranensi basilica Salvatoris, Jesu-Christo Deo dicata, quæ caput est mundi, quæ patriarchalis est et imperialis, sedes est apostolicæ cathedra? pontiftcalis, et in ejusdem ecclesiæ ara principali est area fœderis Domini, vel, utaiunt, area est inferius, et altare ad mensuram longitudinis, latitudinis et altitudinis arcæ conditum est superius, inter quatuor columnas de rubeo porphyrio, sub quodam pulchro ciborio. In quo quidem, ut asserunt, multum estsanctuarium, sed quale sit non agnoscunt, nam noraen ejus ncsciunt.
In al tari vero, quod superius est, ligneum de argento coopertum, atque sub eo inferius est taie sanctuarium: septem candclabra quæ fuerunt in priori tabernaculo.
Unde Paulus dicit apostolus: « Tabernaculum factum est primum, in quo crant candelabra et mensa, et propositio panum, quæ dicitur sancta, et aureum turribulum et urna aurea habens manna, quod habuit secundum tabernaculum quod dicitur Sancta Sanctorum. » { Epist . ad Hebr. IX, 2-4.) Et ibi virga Aaron, quæ fronduerat, et tabulæ Testamenti, et virga Moysi, qua percussit bis silicem, et fluxerunt aquæ. Item sunt ibi reliquiæ de cunabulis Domini. De quinque panibus ordeaciis et duobus piscibus. Item mensa Domini. Lin teum unde extersit pedes discipulorum suorum. Tunica inconsutilis, quam fecit virgo Maria filio suo domino nostro Jesu-Christo, quæ in morte ipsius a militibus sortita est, non scissa : quam dum Salvator inibi reservavcrft hærcsis vel scissura fidei diu non eritin oa. Purpureum vestimentum ejusdem Salvatoris et Medemptoris. De sanguine et aqua la teris Domini ampullæduæ. Circum-
1 . Ce nom apparatt pour la première fois dans te Liber ponlijicalis au ix' siècle, en 855 , sous le pontiûcat de Benoit III ( Liber pontijicalis, éd. L. Duchesne, t. II, p. 142), et on a contesté qu’il s'appliquât vraiment à l’oratoire Saint-Laurent (ibid., p. i 4 »), n. i 4 ).