SON HIVER N OU Z

Xja rica Autouna s'es passada ; L'Hiver sus un cari tourat , s'enven , la capa emmantoulada D'un veû neblouz , enjalibrat.

Sous detz de barbasta luzissoun , É lous estervels lou seguissoun.

Jà d'una rusca diamanenca L'aigueta linda si vestis ; diriàs que la flou primavenca Al grel jibournat espelis , É que d'éli , la néû toumbada Ha semenat nostra teûlada.

Lou pastour , a la méma plaça ounté Pestiû cabussarié , Arc resquillo sus la glaça , Ê s'acairo , per trufarié , A-belis-cops de neûassadas , D'ount ris , las gaûtas englandadas.

Lhuén de la vigna desfieilhada , Secat , jai lou gavel coupât ; Caûfen nous aro a sa flamada ,