DIALOGUS MORTIS ET PONTIFICIS • LABORANTIS FEBRE

(Marin Sanudo, Dtar., tom. III, fol. 209.)

Pontifex. — Quid, mors sasva, petis? — Mors, — Te. — Me quo jure ? — M. — Quod hora en properat. — P. — Quid ais ? — M. — Parcaque flla secat.

0 P. — Heumihi.— M. — Quid luges?-— P.— Parum vixisse . — M. — Videtur omnib. at nimium. — P. — Cur rogo ? — M. — Quod malus es.

P. — Die quid, quaeso, mali commisi ? — M. — Causa fuisti quod prede Gallis Itala terra fiât. Non hoc parum. — P. — Invitus feci non sponte : necesse sed fecisse fuit. — M. — Jam satis est morerer.

P. — Hoc numquid solum cogit me Tartara adiré. — M. — Non fas esse tibi quod scelus omue putas.

P. — Quod scelus heu miserum. — M» — Solitus quod rendere cuncta per fas atque nephas. — P. — Penitet. — M. — Hoc nihil est.

P. — SsBYa nimis, cur hoc nihil est. — M. — In funere quando haud prodest aliquem penituisse mali.

P. — Julia me miserum cur non défendis : amavi si te corde magis. — M. — Digna lenone satis. Nunc morerer et te non defendet Julia ;neque enixa est utero terque quaterque tibi.

P. — Da saltem ante obitum. — M. — Garris. — P. — Concède rogatis hoc unum. — M. — Insanis. — P. — Hoc. — M. — Citius morere.

P. — Hoc. —M. — Gedo. — P. — Ut peream illius susceptus in ulnis que modo ab hispania vecta^puella mihi est.

M. — Hec est illa senemque te sine âne coegit insanirc furor: non amorhem morere.

P. — Ergo mihi moriendum est. — M. — Est. — P. — Qua morle ?

M. — Pcribis febre gravi : qua nunc lan guida membra jacent.

P. — Febre cadam. — M. — Sic est. — P. — Fugias. — M. — Cur.

P. — Stulta putasne ut qui non perii fulmine : febre cadam.