LETTRE D'^NEAS SYLVIUS PICCOLOMINI

(Lib. I, Epist. ccLvxi.)

Quod nihil tuarum litterarum jampridem acceperim , causam esse arbitror ingcntes ac gravissimas occupationes

LB8 BOROIA. 37

578 J»IÈCES JUSTlFICATn'ES.

tuas et illaram terrarum pericula. Ego tamen gaudeo quod in adversis et ardais rébus taa Tirtus elncet, nam qui ex agro Piceno veniunt, tua cora^ diligentia, studio, et singuiarissimo ingénie, ex grayissimo discrimine serratam provinciam alun t. In senatu apostollco magnifiée Summi Sacerdotis yerbis tua digoatio commendata est. Senatus ipsc omnis se obnoxium probitati tuse fatetnr, cum tua opéra ci- Titas Esculana salvata sit : qoà perditâ, non Marchia sohim, scd onine Patrimonium beati Pctri ibat pessum. Perge igitur, incumbe communi curœ, intende nervos pro conservatione rerum ecclesiasticarum, ut facis. Hinc cnim gloria, hinc sempitemum decus, non tuse soium dignationi, sed univers» Burgiorum familiaB redundabit . Protonalarins tuus allocutus me est, tuamque erga me charitatem mihi quidem notissimam conatus est amplius atque ampiius inculcare. Sed ita mtfai persuasus est amortuusut {^rsuaderi magis non possit : ait ille cupere dignationem tuam bue reverti : utinam id detur et quàm celertus. Ëtenim utilissimus esset reditus tuus. Gonsolareris grand» vum illum Pontifieem patruum tuum, qui assiduis curis intentus nulium habet levamen. Prssentia aatem tua imprimis iœUficaret eum, neque enim sine dulcedine quadam mentis et animai suo sanguini sanguis b«eret. Exinde partem curarum susci> pères, ncc oporteret illum omnia solum subire onera. Curia qaoque nniversa tuo adyentu exultaret, babens hominem ad quem posset, urgente necessitatc, recurrere, nam modo multi frustrantur non valentes aditum habere Pontifieis : quamvis audientiœ die nocteque Sua Sanctitas sine intermissione intenta est. Ne soie quid deliberabitur de tuo reditu : ego quidem si quid in rem potero, non ero deses . . .

Mirabar prius non te scribere, nunc demiror in tanta rerum mole qua premeris id ocii fuisse, ut ad me dare litteras potueris. . • Intelligo igitur non esse vanam opinionem meam, qui me amari a te arbitrer, et mihi ipsiprorsus suadeo...

Jacobus Picininus ad Pontificem misit, qui se purgarent in Esculanis insidiis nihil ase prodisse. Pontifex respondit id magno régi Aragonum suadendum esse qui ejus expromissor fuit. Sont qui putant comitem Jacobum velul indi> gnabnndum (nam ei stipendia negata sont) aliqaid novifpa-

traturum inceodii. Alii referunt eiun ad majestatem regiam ppofecturum, sive ut expurget, sive ut aliipia exquiret in rem suam. Utcumque sit, vigilandum est ne quid detrimenti ager Ecclesiae patiatur. . .

Spero etiam cum Rege Aragonum, si vera sint quse feruntur, concordla flet dignationi taœ admodumutilis.Nec piara modo. Gommendo me dignattoni tiue oui cupio cornplacere omni tempore.

Ex Roma, die I aprilis, anno MCXHGCLVU.

^M*MM«AaMMMM«W<aiaW.