I. Si co‘ solelhs nobles per gran clardat
On plus es aut gieta mais de calor
E‘ls plus bas locs destrenh mais per s’ardor
Quels autz que son peïls venz plus atemprat, o Tot enaissi Amors ab nobla cura
Auta per pretz destrenh me plus fortmen
Que‘m troba bas € a tot son talen
No fai us rics en cui Amors pejura
Quar orgolhs 1 cossen.
IT Be-m troba bas et a sa voluntat Cela qu'eu am ses tola autr'amor, Qu'enaissi'm ten en fre e en paor Com lo girfales, quant a son crit levat, 14 Fai la grua, que tant la desnatura
(1) Chanson de Peire de Cols, d'Aurillac, attribuée à R de Bar. bezieux ; of. l'introduction. Elle a été publiée dans les 7'roubadours Canta'iens du duc de la Salle et de R. Lavaud. IT. 538-541 : Notes Comp!., p. 106.
Ab sol son crit ses autre batemen
La fai cazer e ses tornas la pren, Tot enaissi ma domna noble pura 18 Me lie m lass’e‘m pren.
[II Be‘m l'e:m pren ma domn’ e:m fier e:m bat E-m fa morir sospiran ses dolor E m’2r! lo cor ab un foc de doussor Que m'a mes inz entre:l cor e:l costat 23 Si col fiametz, que ses tota mesura Art lo leo ab son espiramen.
Mas il val tan que on plus m’art soven Plus me reviu ab una pauca cura 27 D'un dous esgart plazen.
JV. Tant es plazenz plus la vei mais m’agrat Del seu gent cor e plus vas leis ador ; Doncs fora dreitz que regardes s’onor, E qu'en agues sil plagues pietat ;
32 Que’l focs que m’art es d’un’ aïtal natura Que mais lo volh on plus lo sen arden, Tot enaissi co's banha doussamen La salamandr'en foc et en ardura
36 En trai son noirimen.
V. Noiritz fui eu en petita edat Que la servis e disses sa valor,
E soi plus rics de nulh emperador Quant ela m’a de sos olhs regardat ;
41 Qu’'aissi gardan m'enantis e-m melhura ; Mas mon cor trop vas Amor plus sufren Quel filh del duc per Sangua la plazen, Quan la laisset sobre sa vestidura
45 À la fon en dormen.