Voy. Appendice XL
2. C'est ce que dit Richer (III, 78) : « Lotharius considerans Ottonem « neque dolis falli neque viribusposse devinci...»
3. Cette hypothèse un peu aventurée m'est suggérée par ce fait que VHistoria Francorum Senonensis fait conclure la paix à Reims.
4. Richer : «... circa fluvium Mosam régna amborum colimitabant, in « locum qui Margolius dicitur, eis sibi occurrere placuit. » — Sigebert : « super Karum fluvium pacificantur. » Nous pouvons identifier sûrement le lieu avec Margut-sur-Chiers (Ardennes, arrondissement de Sedan, 9 kilomètres sud-est de Carignan). C'est ce qu'avait déjà avancé, mais avec doute, l'abbé Clouët (t. I, 351, n. 1). — Giesebrecht (Getch. d. Kaiserzeit, I, 847), et les autres érudits allemands qui l'ont suivi, se trompent complètement en identifiant Margolius avec Marville au Nord de Verdun. M. Guadet (II, 97) traduit Margolius par La Mariée,
5. Un diplôme d'Otton II pour Saint- Vanne de Verdun est donné à
[960^ TRAITE DE MAHOfT 119
thaire vint Vy trouver, accompagné de son flls Louis V, et lui fit de riches présenis; Lothaire et Otton se serrèrent les mains, s'euibrassèrent et se jurèrent amitié et alliance. Lothaire renonça à tous ses droits sur la Lorraine, Les rois se séparèrent ensuite pour ne plus se revoir ; les Carolingiens retournèrent à Laon, Otton se dirigea vers l'Italie qui devait être son tombeau V
Margut, ûî nonas junii. Siumpf ( Reïch^kan:;ler, n* 765), j^ous prétexte que la présence d'OUon sur le Chiers, le 3 juin 98ûjie saurait se concilier avec ritinéraireT ce qui est exact, corrige en IX. liai, julii. La correction de M- Sickel (Dîplom. rfQ. et imp.Gcrm, t 1, ]h 213)///. nonas junîi est beaucoup plus judicieuse ; maïs il se présente une autre difficulté i le 4 juin 9B0, Otton se trouvait à Aix-la-Chapelle et la distance de cette ville à Margut est telle qu'il ent impossible d'admettre que Tempereur se soît trouvé la veille, 3 juin, à Margut. 11 faut donc aller plus loin et corriger en ///. nouas julii, c'est-à-dire 5 juillet 980,
1, Richer (llï> 78-81).— Ànnal^ê Etnon. minores: «980. Otto impe- « rator et Hlotharius rex pacifîcantur. » — Annales Hildesheim. : « 980. •t Lotharius rex cum magnîs muneribus ad imperatorem veniens^ sese •E cum filio suo subicit voluntati imperatoris » (visiblement exagéré). — A nn. Laub. et teod. : u 980. Lotharius rex cum imperatore pacem « pactus est, et imperator Romain proGciscitur, n — Gesta ep. Camerac^ : « Decursis autem temporum spaciis, Otto imperator et rex Loft t h an us interse fmderati pacantur, et ut ru m que regnum, facta tranfc quillitate, quievit. Ijiteroa Otto Ronoam pnjfectus, etc, » — Sigebert, Chronotjraphia : h 980. Otto imperator et Lotharius rex convcnientes, A super Karum fltivium pacificantur, datisinvicem sacramentis, et rex « Lotharius Lotharingiam abjurât. » — Thietmar, Chronicon: « Irape- « rantc tune predfcto Ottone VI, annos, Lutharius rex cum lilio suimet ac « niuneribuis magnificis ad eum veiiit, et, sibi satisfaeiens, amiciciam « ejus firmiter acqnisivit. Et in hoc anno César noster Italiam [jergens u nunquain bas regiones, pro dolor î amplîus invisit ». — Ifintorta Francorum ScTionerisis : « In ipso anno pacificatus est II lotharius rex ti cum Ottone rege, Remis ci vitale, contra voluntatem Hugonis et (f Heinrici» fratris sui, contraque voluntatem exercitus sui. Dédit a autem Hlotarius rex Otton i in beneticio Hlotharium regnum, quae *t causa magis con I rîsta vi t coi-da pri nci pnm Fra ncorum . » — G iese brecht, Jahrb.^ ùt; Gesch. der Kni^çyzeit^ [, B38 ; Witte. Lothringen^ p. 38; Kaickstein, p. 348-3^9; Matthaei, liie IlAndei OUoz U. mit Lothar, p, 39,