‹ Les Epitres de Saint Paul replaceés dans le milieu historique des Actes des Apot̂resChapitre 147 sur 663 · LA HIÉRARCHIE DES DONS SPIRITUELS · texte numérisé non relu

LA HIÉRARCHIE DES DONS SPIRITUELS

1 Sectamini charitatem, aemulamini spiritalia, magis autem ut prophetetis. 2 Qui enim loquitur lingua, non hominibus loquitur, sed Deo : nemo enim audit. Spiritu autem loquitur mysteria. ^ Nam qui prophetat, hominibus loquitur ad aedificationem, et exhortationem, et consolationem. 4= Qui loquitur mysteria. ^ Nam qui prophetat, hominibus loquitur Ecdesiam Dei aedificat. s Volo autem omnes vos loqui linguis : magis autem prophetare. Nam major est qui prophetat, quam qui loquitur linguis : nisi forte interpretetur, ut Ecclesia aedificationem accipiat. & Nunc autem, patres, si venero ad vos linguis loquens ; quid vobis prodero, nisi vobis loquar aut in revelatione, aut in scientia, aut in prophetia, aut in doctrina ? ^ Tamen quae sine anima sunt vocem dantia, sive tibia, sive cithara, nisi distinctionem sonituum dederint ; quomodo scietur id quod canitur, aut quod citharizatur 7 s Etenim si incertam vocem det tuba; quis parabit se ad bellum ? 9 Ita et vos per linguam nisi manifestum sermonem dederitis ; quomodo scietur id quod dicitur ? eritis enim in aéra loquentes. 10 Tarn multa, utputa gênera linguarum sunt in hoc mundo : et nihil sine voce est, n Si ergo nesciero virtutem vocis, ero ei cui loquor, barbarus : et qui loquitur, mihi barbarus.

Après les éloges décernés à la reine des vertus, nous pouvons pressentir que cette même charité, qui déjà s'est subordonné l'usage de la liberté chrétienne (VIII, 13), présidera aussi dans la pensée de t'Apôtre à l'exercice des dons spirituels. De part et d'autre sont réservés les droits supérieurs de la charité. Cela fait, il ne restera plus qu'à définir des règles pratiques et à les motiver : c'est-à-dire se laisser conduire par la charité, le souci de Dieu et du prochain. Il est légitime de désirer les dons spirituels ; encore faut-il les

Page 1