DISCOURS DE SAINT PAUL

1 Viri fratres, et patres, audite quam ad vos nunc reddo rationem. 2 Cum audissent autem quia Hebraea lingua laquer etur ad illos, magis praestiterunt siletitium. 3 Et dicit : Ego sum vir fudaeus, natus in Tarso Ciliciae, nutritus autem in ista civitate, secus pedes Gamaliel eruditus juxta veritatem paternae legis, aemulator legis, sicut et vos omnes estis hodie: 4 qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem, alligans et tradens in custodias viros ac mulieres, s sicut princeps sacerdotum mihi testimonium reddit, et omnes majores natu, a quitus et epistolas accipiens ad fratres Damascum perge^

bam, ut adducerem Inde vinctos in Jérusalem ut punirentur. ^ Factum est autem, eunte me, et appropinquante Damasco média die, subito de caelo circumfulsit me lux copiosa. ^ Et dècidens in terram, audivi vocem dicentem mihi : Saule, Saule, guid me persegueris ? s Ego autem respondi : Quis es. Domine ? Dixitque ad me : Ego sum Jésus Nazarenus, quem tu persegueris. ^ Et qui mecum erant, lumen quidem viderunt, vocem autem non audierunt ejus, qui loquebatur mecum. lo Et dixi : Quid faciam, Domine ? Dominus autem dixit ad me : Surgens vade Damascum : et ibi tibi dicetur de omnibus, quae te oporteat facere. ^^ Et cum non viderem prae claritate laminis illius, ad manum deductus a comitibus, veni Damascum. 12 Ananias autem quidam, vir secundum legem testimonium habens ab omnibus cohabitantibus Judaeis, is veniens ad me, et astans dixit mihi : Saule frater, respice. Et ego eadem hora respexi in eum. i* At ille dixit : Deus patrum nostrorum praeordlnavit te, ut cognosceres voluntatem ejus, et videres justum, et audires vocem ex ore ejus : 15 quia eris testis illius ad omnes homines eorum, quae vidisti, et audisti. 16 Et nunc quid moraris ? Exurge, et baptizare, et ablue peccata tua, invocato nomine ipsius. i*^ Factum est autem revertenti mihi in Jérusalem, et oranti in templo, fieri me in stupore mentis, is ef vider e illum dicentem mihi : Festina, et exi velociter ex Jérusalem : quoniam non récipient testimonium tuum de me. i9 Et ego dixi : Domine, ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem, et caedens per synagogas eos, qui credebant in te : 20 et cum funderetur sanguis Stephani testis tui, ego astabam, et consentiebam, et custodiebam vestimenta interficientium illum. 21 Et dixit ad me : Vade quoniam ego in nationes longe mittam te.

La première partie du chapitre (versets 1-21) ne nous dira rien que nous ne sachions déjà par le chapitre IX, rien que nous ne devions entendre de nouveau au chapitre XXVI. Au premier regard, il peut sembler extraordinaire que l'Apôtre, en une telle rencontre, ait parlé si longuement de