DEVOIRS PARTICULIERS
18 Matières subditae estote vins, sicut oportet, in Domino.
19 Viriy diligite uxorês vestras, et nolite amari esse ad illas.
20 Filii obedite parentibus per omnia : hoc enim placitum est in Domino. 21 Patres, nolite ad indignationem provocare filios vestros, ut non pusillo animo fiant. 22 Servi obedite per omnia dominis carnalibus, non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes, sed in simplicitate cordis, timentes Deum. 23 Quodcumque facitis, ex animo operamini sicut Domino^ et non hominibus : ^^scientes quod a Domino accipietis retributionem hereditatis. Domino Christo servite : 25 qui enim injuriam facit, recipiet id, quod inique gessit : et non est personarum acceptio apud Deum. IV 1 Domini, quod justum est et aeqùum, servis praestate : scientes quod et vos Dominum habetis in caelo.
A partir du v. 18 nous retrouvons, mais sous une forme sommaire et très abrégée, l'expression des devoirs particuliers des chrétiens, telle que nous l'avons lue déjà en l'épître aux Ephésiens, chapitres V et VI. Tous les éléments en ont été précédemment exposés, et nous ne pourrions, avec l'Apôtre, que nous répéter. Observons pourtant que pour assurer l'ordre en la famille chrétienne et définir les devoirs mutuels de tous ceux qui la composent, l'Apôtre n'en appelle qu'à trois éléments : l'obéissance, la charité, l'union au Christ ;