LA RECONNAISSANCE DE L'APÔTRE

3 Grattas ago Deo, cui servio a progenitoribus in conscientia para, quod sine intermissione habeam tui memoriam in orationibus mets, nocte ac die 4 desiderans te videre, memor lacrymamm tuarum, ut gaudio implear, s recordationem accipiens ejus fidei, quae est in te non ficta, quae et habitavit primum in avia tua Loide, et matre tua Eunice, certus sum autem quod et in te. 6 Propter quam causam admoneo te ut resuscites gratiam Dei, quae est in te per impositionem manuum mearum. ^ Non enim dédit nobis Deus spiritum timoris : sed virtutis, et dilectionis, et sobrietatis. s Noli itaque erubescere testimonium Domini nostri, neque me vinctum ejus : sed collabora Evangelio secundum virtatem Dei : 9 qui nos liberavit, et vocavit vocatione sua sancta, non secundum opéra nostra, sed secundum propositum suum, et gratiam, quae data est nobis in Christo Jesu ante tempora saecularia. lo Manifestata est autem nunc per illuminationeni Salvatoris nostri Jesu Christi, qui destruxit quidem mortem, illuminavit autem vitam, et incorruptionem per Evangelium : n in quo positus sum ego praedicator, et Apostolus, et magister Gentium. 12 Ob quam causam etiam haec patior, sed non confundor. Scio enim cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare in illum diem. ^^ Formam habe sanorum verborum, quae a me audisti in fide, et in dilectione in Christa Jesu. 14 Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum, qui habitat in nobis.

La dure captivité oii il est réduit n'arrête pas sur les lèvres de l'Apôtre L'expression ordinaire de sa reconnaissance. Il a eu le loisir, dans le silence de sa prison, et au seuil de