II, XXXVI
p. 217, 1. 10. Omnis Aristippuin). « Aristippe s'accommoda de toute condition, de toute fortune. » (Horace, Épîtres, I, xvii, 23.)
p. 217, 1. 12. Oueni duplici). «J'admirerai celui qui ne rougit pas de ses haillons ni ne s'étonne de la bonne fortune, et qui joue les deux rôles avec grâce. » (Horace, Épîtres, I, xvii, 25, 26, 29.)
P. 217, 1. 17. Dict quelcun en Platon). Dans les Rivaux : « Absit igitur, ô vir optime, ut philosophari sit plurima discere, artesque tractare. » (P. 139; éd. de 1546, p. 8.)
P. 217, 1. 19. Hanc aniplissiiiuini). « C'est par leurs mœurs plutôt que par leurs études qu'ils se sont voués au plus grand de tous les arts, à l'art de bien vivre. » (Cic, Tusc, IV, m.)
P. 217, 1. 21. Léon). Id., ibid. : « Pythagoram, ut scribit auditor Platonis Ponticus Heraclides, vir doctus, in primis Phliuntem ferunt venisse, eumque cum Leonte principe Phliasiorum docte & copiose disseruisse quaedam. Cujus ingenium & eloquentiam quum admiratus esset Léon, quœsivisse ex eo qua maxime arte confideret. At illum artem quidem se scire nullam sed es.se philosophum. « (\ , m.) Cf. aussi saint Augustin, Cité de Dieu. VIII, i.
P. 218, 1. I. On reprochait a Diogenes). Cf. Diogène Laerce, Vie de Diogène : « Dicente quodam, cur nihil sciens philosopharetur, & si, inquit, philosophiam simulo, hoc ipsum philosophari est. » (\'\, lxiv, 381.)
P. 218, 1. 3. Hegesias). Id., ibid. : « Hegesia se deprecante, ut sibi libronjm aliquid exponeret, stultus, inquit, es, Hegesia, qui caricas quidem non scriptas eligis, sed veras : vera autem exercitatione ncglecta te ad scriptam confers. » (M, XLViii, 373.)