LIVRE II, CHAPITRE XXXV

(Jiutius in vita commoretur, qui persévérât mori, ilelicatus est. Hoc quoque imperet sibi animus, ubi militas suorum exigit, nec tantum sibi velit mori, sed si cœpit in;ermittat, & suis se commodet. Ingentis animi est, aliéna causa ad vitaui reverti, quod magni viri sœpè fecerunt. Sed hoc quoque summae humanitatis existimo, senectutem suam cujus maximus fructus est, securior sui tutela, & vitîe usus animosior, attentius conservare, si scias alicui tuorum esse

dulce, utile, optabile. Habet prsterea in se non médiocre ista res gaudium, & mercedem. Quid enim jucundius quam uxori tam charum esse, ut propter hoc tibi charior fias? Potest itaque Paulina mea non tantum suum mihi timorem imputare, sed etiam meum. » (Ép. 104, p. 253.)

Chronologie : Aucune indication ne permet de dater cet essai.