LIVRE I, CHAPITRE XXI

incidit, apparent in urina ejus figunu canum. Sic praïgnantis mulieris cupiditas in corpus alienum agit, quando inficit fœtum in alvo, rei desideratîe nota. Sic iiiiilla' iiionstroscc générât ioties prodeiml ex iiionslrosis praguaniitim iiiiaginilms, ceii qiiakin refert Marais Damasrenus aptid Petram sanctam, vppidum in Pisanis conpnibiis sitiini, Carolo Boëmia: régi et Imperalori oblatam puellam, tolo corpore ferœ instar birsutam et villosam, quant mater religioso qnodam horrore, in iniaginem divi Joannis Baptista', qiur ad iectiilnni erat, dnni aviciperet affecta, talent postea progeneravit . Atqiie id non soliitn in hotninilms, sed etiani in brutis anintanlibtis Jieri spectamiis. Sic legimns Jacobnin patriarchatn , lirgis in aqtiain projectis, discolorasse oi'es Laban. Sic pavonum aliarumque volucrum cubantium imaginariie vires, pennis colorem imprimunt : unde albos producimus pavones, cubantium habitacula albis linteis circumpendentes. Jamque iiis exemplis patet, quomodo phantasiœ alfectus, ubi vehementius se intenderint, non modo corpus proprium, sed et alienum afficiunt. Sic etiaiit nialejiconiin iioccndi ciipidiias, fixis obttitibiis quant perniciosissinie honiines fascinât. Assentiuntur istis Avicenna, Aristoteles, Algazel et Galenus. Manifestum enim est corpus a vapore alterius corporis morbidi facillime infici, quod in peste et lepra palam videmus. Rursus in vaporibus oculorum tanta vis est, quod possunt proximum fascinare atque inficere, sicut regulus et catablepa aspectu suo homines interimunt : et jœniina: qu.rdain in Scythia, apiid Illyricos et Triballos, qiiein iratœ aspexerant, interiniebant. Xemo ergo miretur, corpus atque animam uniusj ab animo alterius posse similiter affici, cum sit animus longe potentior, fortior, ferventior, motuque valentior, quam vapores ex corporibus exhalantes, nec etiam desunt média, per qus operetur : neque praîterea minus subjicitur corpus alieno animo, quam alieno corpori. Hoc modo ferunt hominem solo atfectu atque habitu agere in alterum : ideoque prxcipiunt pliilosophi, consortium malorum atque infelicium hominum procul fugiendum, horum siquidem anima noxiorum plena radiorum, calamitosa contagione propinquos inficit : contra, bonorum ac i'elicium consortia prîecipiunt appetenda, quoniam sua propinquitate multum nobis prosunt. (Lib. I, cap. lxv.)

P. 121, 1. 12. Simon Thomas). On trouvera une idée semblable à celle de Simon Thomas chez Corneille Agrippa, De occulta philosophia : « Dicunt philosophi, quod individuum aliquod quod nunquam passum sit xgritudinem, confert omni aegritudini : ideo dicunt quod os hominis mortui qui nunquam habuerit febres, suspensum supra patientem, libérât a quartana ». (I, xix.)

P. 122, 1. 13. Itisq lies à en expirer). L'idée est chez Corneille Agrippa, De occulta philosophia : « Manifestum pneterea est passiones ejusmodi quando vehementissima; sunt, posso mortem inferro et hoc apud vulgus palam est, nimia hetitia, tristitia, amore, odio interdum mori homines, sœpe etiam morbo levari. »