‹ Les exploits de Basile Digénis Acritas, épopée byzantineChapitre 3 sur 16 · Il faut sans doute lire μὲ τὰ · texte numérisé non relu

Il faut sans doute lire μὲ τὰ

ΠΕΡῚ ΤῊΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ͂ AKPITOY

AOTOZ AEYTEPOZ

Ἐπειδὴ ὅρχους προὐδάλλοντο γαμόρόν να τον ἐπάρουν, ἐπῆρε τοὺς ἀγούρους του à ἀμηρᾶς εὐθέως, εἰς Ρωμανίαν ὑπέστρεφε διὰ τὴν ποθητήν tou.

Ὅταν δὲ χατελάμθανε μέρη τῆς Ῥωμανίας, δ ἠλευθέρωνεν ἅπαντας oùs εἶχεν αἰχμαλώτους, ἑχάστῳ δοὺς ἐφόδια εἰς τὴν ὁδὸν ἀρκοῦντα.

Οι δὲ τῆς κόρης ἀδελφοὶ τῇ μητρὶ πάντα γράφουν : τῆς ἀδελφῆς τὴν εὕρεσιν, τοῦ ἀμηρᾶ τὸν πόθον, τὸ πῶς πίστιν ἠρνήσατο, συγγενεῖς χαὶ πατρίδα ᾿ 10 χαὶ « ὦ μῆτερ παμπόθητε, μή τινα θλῖψιν ἔ ἔχης " γαμθρὸν γὰρ ἔχειν θέλομεν πάγκαλον χαὶ ὡραῖον * τὴν χρείαν δὲ ἑτοίμασον ἅπασαν τὴν τοῦ γάμου. » Ἡ δὲ ταῦτα ἀχούσασα, τῷ θεῷ ηὐχαρίστει, ᾳ« δόξα, Χριστέ μου, λέγουσα, τῇ σῇ φιλανθρωπία * 16 δόξα τῇ δυναστεία σου, ἐλπὶς τῶν ἀνελπίστων, ὅσα γὰρ θέλεις Divan: οὐδὲν ἀδυνατεῖ σοι" 8 τὸ αὐτὸν γὰρ τὸν πολέμιον ἥμερον χατειργάσω, χαὶ θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐρρύσω ἐκ θανάτου.

10. θλίψιν ἕξεις (sic) et en marge ἔχῃς. — 11. γὰρ manque. πάγκαλλον. — 16. ἀδυνατοῖ.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. II 16

40 Εἰς δὲ τὸν οἶχον φθάσαντες ἐποίησαν τοὺς γάμους, χαὶ τῷ θείῳ βαπτίσματι τὸν γαμδρὸν τελειοῦσι" 8Β ve. Ἡ δὲ χαρὰ ἐπηύξανε à πάνδημος ἐχείνη " ἔχαιρε γὰρ ὃ ἀμηρᾶς τυχὼν τῆς ἐρωμένης " οὐ γάρ ἐστιν ἐρωτικῆς ἀγάπης χαρὰ χρείττων "

21. ηὐπρέπισα, — 25. συμφέρει. — 28. À ἄμφω il serait peut-être préférable de substituer ἅμα que donne le ms. de Trébizonde (vers 159) et celui d'Andros (vers 597).— 86. Le ms. de Trébizonde (vers 169) et celui d'Andros (vers 607) donnent περικαλλῆ, mais la leçon τρὶς αρῇ peut s'expliquer. — 44. οὐδὲ γὰρ ἐστὶν.

65 ph ἐπλανήθη ὥσπερ σὺ γενέσθαι παραθάτης ;

οἱ στρατηγοί τὸν ὥμνυον ὄρχους φρικωδεστάτους 9 re. πατρίχιος νὰ τιμηθῇ παρὰ τοῦ θασιλέως,

va γένη πρωτοστράτορας, ἂν ῥίψη τὸ σπαθίν του.

δ6. ὀδελλυχτοὶ. --- 69, πρωτοστάτωρας. --- 72. Je préférerais τὸ σπαθίν. —

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. 51 17

τὴν "Ayrupav ἐχούρσευσε, τὴν ᾿Αδυδον τὴν πόλιν, τὴν ᾿Αφριχὴν, τὴν Τέρενταν, καὶ τὴν Ἑξαχωμίαν, χαὶ ταῦτα τροπκωσάμενος ἐστράφη εἰς Συρίαν ᾿ 80 σὺ δὲ ὃ δυστυχέστατος ἐποίησας ταξίδιν.

Et μὴ παρέλθης γὰρ ταχὺ καὶ ἔλθης εἰς Συρίαν, 86 οἱ ἀμηρᾶδες βούλονται ἐμὲ νὰ ποταμήσουν, τὰ τέχνα σου νὰ σφάξωσιν ὡς πατρὸς ἀποστάτου, τὰ τερπνά σου χοράσια νὰ παραδώσουν ἄλλοις, ἃ χαὶ στενάζουν διὰ σὲ, ὑπομονὴν οὐχ ἔχουν.

Ὦ τέχνον μου γλυχύτατον, οἰχτείρησον μητέρα " 99 μὴ καταγάγης γῆρας pou εἰς ἄδου μετὰ λύπης, χαὶ μὴ θελήσης τέκνα σου τοῦ σφαγῆναι ἀδίκως * μὴ δὲ παρίδῃς δάχρυα τερπνῶν σου χορασίων, 9 ve. χαὶ ἐχδαφίσῃ σε θεὸς ὃ μέγας ἐχ τοῦ κόσμου.

78. 11 faut peut-être lire Τεφριχὴν. ἑξαχομίαν. ---- 80. ταξείδιν. ---- 81. δοξασθεῖν. — 82. πρσαπώλεσας (sic). --- 92. Peut-être μηδὲ serait-il préférable. — 99. ἐκδαφίσει, — 95. ὀάδαιαν. — 96. Sans doute δαγάλ᾽. ἀχολουθεῖ..--- 99, ἀραδίφαι.

où

Εἰς τὸ χουδούχλιν δ᾽ εἰσελθὼν λέγει τὴν ποθητήν tou” « λόγον τινὰ ἀπόχρυφον δούλομαί σοι θαρρῆσαι, ἀλλὰ φοδοῦμαι, πάντερπνε, μὴ οὐχ ἔνι εἰς ἀρεστόν σου " ἰδοὺ χαιρὸς ἐφέστηχε τὸ δέθαιον νὰ μάθω, ἐὰν ἀγάπην εἰς ἐμὲ ἔχης χαθαρωτάτην. »

Ἡ δὲ ταῦτα ἀχούσασα ἐδήχθη τὴν χαρδίαν, 10 το, χαὶ στενάξασα Θύθιον τοιόνδε λόγον λέγει" « ὦ ἄνερ μου γλυχύτατε, αὐθέντα χαὶ προστάτα, ποτὲ λόγον οὐχ ἤχουσα μὴ οὐχ ἔνι εἰς ἀρεστόν μου ” ποία δέ γε περίστασις χωρίσει με σοῦ πόθου ; πάντως χἂν δέῃ με θανεῖν, οὐκ ἀπαρνήσομαί ce * οἶδε γὰρ à περίστασις φιλίαν δοχιμάζειν. »

106. καταπολὺ. — 112. διαπράξαι. --- 118. ἐδίχθη. — 121. σου, au lieu de μου.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. II 19

Συντόμως ἐξεπήδησα, ἔδραμον νά την πιάσῳ ἔ1Σ0 ve. συνεταράχθη μου à ψυχὴ, ἔξυπνος ἐγενόμην. »

Καδαλλιχεύουν παρευθὺς, ἀπῆγον εἰς τὴν πέτραν " τοὺς ᾿Ἀραδίτας ηὔρηχαν μετὰ χαὶ τῶν φαρίων * 166 ἰδόντες δ᾽ ἐξεπλάγησαν, τὸ ὅραμα θαυμάζουν, « χαλῶς ἤλθετε, λέγοντες, ἄγουροι τοῦ γαμόροῦ μας" πῶς ὧδε ἡμπλικχεύσατε, τὸν οἶχον μας ἀφέντες; » Où δέ γε μὴ δυνάμενοι ἀντειπεῖν ὡμολόγουν τὸ Bébarov ἐχφαίνοντες, οὐδὲν δὲ ἀπεχρύθη.

160 Dé6os γὰρ ἀπροσδόχητος ἀληθείας ἐχφέρει, b δέ γε προσδοχώμενος γεννᾷ ἀπολογίας.

165 « τὸ ἐνεθυμήθης, ἔλεγε, μὴ τὸ ἀποδοχιμάσης, χαὶ γίνωσχε, Σαραχηνὲ, οὐ μὴ ἴδης τὴν Συρίαν " ἀλλ᾽ ἐπειδὴ παράνομος καὶ ἐχθρὸς ἀπεφάνθης, τὴν ἀδελφήν μας ἔασον, τὸ τέχνον σου ἀρνήσου, χαὶ, λαθὼν ἅπερ be πορεύου ὅθεν ἦλθες. »

170 ᾿Αχούων ταῦτα ὁ ἀμηρᾶς καὶ τοὺς ἐλέγχους βλέπων, μὴ δυνάμενος ἀντειπεῖν παντελῶς ἐσιώπα, 11 το. αἰσχύνης, pébou, θλίψεως ἀνάμεστος ὑπάρχων " ἡσχύνετο γὰρ φωραθεὶς, ὡς ξένος ἐφοδεῖτο, ἐλυπεῖτο μὴ χωρισμὸν ὑποστῇ τῆς φιλτάτης.

αὔτη ἔνι ἡ ἀγάπη σου καὶ οὕτως μοι ὑπέσχου ; 180 οὐχί μὸν πᾶσαν τὴν ὀουλὴν εἰς σὲ προσανεθέμην ; οὐχὶ συνέθου τοῦ ἐλθεῖν μετὰ περιχαρίας; μὴ γάρ σε χατηνάγχασα ἣ παρεδίασά σε; μᾶλλον σύ με ἠνάγχασας μετ᾽ ἐμοῦ πορευθῆναι, χαὶ χαθ᾽ ὁδοῦ συγχαίρεσθαι καὶ πάλιν ὑποστρέψαι ᾿ σὺ δὲ pé6ov μὴ ἔχουσα θεοῦ πρὸ ὀφθαλμῶν σου, τοὺς ἀδελφοὺς ἠνάγχασας ἵνα με θανατώσουν * οὐ μνημονεύεις ἐξ ἀρχῆς τί μετὰ σοῦ ἐποίουν ; αἰχμάλωτόν σε ἥρπαξα, ἐτίμουν ὡς χυρίαν " δούλην σε ἔχειν ἤθελον, μᾶλλον εἶχες με δοῦλον " τοὺς γονεῖς καὶ τὴν πίστιν μου διὰ σὲ ἠρνησάμην, χαὶ διὰ τὴν ἀγάπην σου ἦλθον εἰς Ῥωμανίαν ᾿ σὺ δὲ θάνατον ἀντ᾿ αὐτῶν ἐμνημόνευσας, χόρη; βλέπε, χαλὴ, μὴ παραδῆῇς τοὺς ἐν τῷ μέσῳ ὄρχους " μὴ ἀρνηθῇς τὸν ἔρωτα ὃν εἴχομεν ἐκ πόθου "

ao

Page 1