Il faut sans doute écrire χαθ᾽ ὁδόν

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. II 21

χαὶ χρίνειν ἔχει ὁ θεὸς μέσον τῶν ἀμφοτέρων * 11 ve.

va γένωμαι παράδειγμα πᾶσι τοῖς ἐν τῷ χόσμῳ,

Où δὲ μὴ φέροντες ὁρᾶν τὴν ἀδελφὴν θρηνοῦσαν,

225. ἀδέλφιά, — 227. ἐνάντιον ποτὲ. --- 235. À ταῦτα il faut peut-être

substituer ταύτην, qui se lit dans le ms. de Trébizonde {vers 406) et dans celui d'Andros (vers 858),

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. II 93

260 Kai ἀπὸ τότε ἤρξατο τῆς ὁδοῦ εὐτρεπίζειν, xal συσχευάσας ἅπαντα ἡμερῶν δεχαπέντε, γνωστὴ πᾶσιν ἐγένετο ἡ ἐξέλευσις τούτου, χαὶ πᾶν πλῆθος συνήρχετο συγγενῶν τε χαὶ φίλων. Καὶ ἦν ἰδεῖν τὸν ἔρωτα ὅνπερ εἶχον οἱ duo” χρατήσας γὰρ ὁ ἀμηρᾶς Ex τῆς χειρὸς τὴν χόρην, εἰσῆλθε μόνος μετ᾿ αὐτῆς ἔνδον εἰς τὸ χουθοῦχλιν, χαὶ δάχρυα ἐχίνησαν ὡς ὄμόρος ἐκ καρδίας" οἱ στεναγμοὶ ἀνέπεμπον ἦχον παρηλλαγμένον " « δός μοι λόγον, αὐθέντρια, δός μοι σὸν δαχτυλίδιν, 910 ἃς τὸ φορῶ, χαλόγνωμε, ἕως οὗ ὑποστρέψω. » Ἡ δὲ κόρη στενάζουσα τὸν ἀμηρᾶν ἐλάλει" « βλέπε, χρυσὲ αὐθέντα μου, μὴ παραδῇς τοὺς ὅρχους, καὶ θεὸς ἀποδώσει σοι εἰ περιλάδης ἄλλην᾽ θεὸς γὰρ δίκαιος χριτὴς ἀξίως ἀποδίδων. »

275 « Εἰ τοῦτο πράξω, φίλτατε, à ἀμηρᾶς ἀντέφη, ἣ ἀθετήσω ἔρωτα ὃν ἔχομεν ἐχ πόθου, ἣ θλίψω τὴν καρδίαν σου, ὦ πανευγενεστάτη, 13 re. χανοῦσα γῆ με λήψεται, ἄδης με χατατίοι,

255. ἐπιλάθωμαι ποτὲ. — 257. ἐχ, au lieu de εἷς. --- 268. στεναγμὸν. — 210 et 277. On pourrait peut-être écrire εἰ au lieu de 4. — 278. xataπίη (sic).

u BIBLIOTHÈQUE GRECQUE VULA@AIRE

H AIO ZYPIAZ ΥΠΟΣΤΡΕΨΙΣ ΜΕΤᾺ ΚΑΙ ΤῊΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥ̓ΤΟΥ͂

AOTOZE ΤΡΙΤΟΣ

Οὕτως δοῦλος πᾶς ὁ ἐρῶν τοῦ ἔρωτος ὑπάρχει ᾿ 14 re. ἔστι γὰρ οὗτος δικαστὴς βασανίζων χαρδίας

xal ὅ ποτε πολέμιος δοῦλος ἔρωτος ὥφθη *

16 εἰς Popaviav ᾧχησε διὰ τὴν ποθητήν του " γραφὴν ἀπολαδὼν αὐτὸς μητρὸς ἀπὸ Συρίας ἐτύπωσε τοῦ ἀπελθεῖν δεδιὼς τὴν χατάραν ᾿" πάντως γὰρ δίχαιόν ἐστι γονεῖς μὴ παροργίζειν. Καὶ γενομένης συμθουλῆς καὶ ὅρχου ἐν τῷ μέσῳ

6. ἐφεῦζαι. — 7. ἐστὶ. — 14. ὁ κοτὲ — 18. δεδοιως. — 30. πάντες (sic).

25 μὴ βραδύνω τὸ σύνολον κατὰ τὴν ὡρισμένην, καὶ ὀνειδισθῶ εἰς ὑποστροφὴν καὶ ζῆν με οὐ συμφέρῃ. » Εἶτα « χαίρεσθε » προσειπὼν, « ὦ συγγενεῖς καὶ φίλοι, » καὶ πάντας ἀσπασάμενος εὔχεσθαι παρεχάλει. 14 vw, Ὃ δὴ καὶ πεποιήχασι παρευθὺς ὁμοφώνως *

22. δυναμώννεσθε. χατοχνεῖτε (sic). -- 24 μιμεῖσθε. — 25. Peut-être τὸ ὡρισμένον, comme dans le ms. d’Andros (vers 913). Mais on peut aussi sous-entendre ὥραν. — 26. συμφέρει. — 29. ὁμοφρόνως, et un w au-dessus du p. — 88. καθεχάστην. — 40. ἱκέτεύων (sic). :

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. III 97

καὶ ἄνθος τὸ πανεύγενον, τὸν πάγχαλον υἱόν μου; τίς μοι παράσχοι πτέρυγας xal πετάσαι, φιλτάτη, al εἰς ἀγχάλας δὲ τὰς σὰς πρὸς ὥραν καταπαῦσαι; Ἰ]όσα στενάξει χαὶ αὐτὴ δι᾿ ἐμὲ ἀγρυπνοῦσα,

οὗ πολλάκις ἐρρύσθητε δι᾿ ἐμὲ Ex κινδύνων ᾿"

"Apre δ᾽ οὐχ ἔστι πόλεμος, ἐρωτιχὸς à μόχθος, 15 vo, xal ἐν τούτῳ παραχαλῶ συνεργοί μου γενέσθαι. »

Mt τὸ ῥαδδίν τον ἔδωχε πλήρης εἰς τὴν μεσίαν, χαὶ εὐθὺς ἔμεινε στυγνὸς εἰς γῆν ἐξηπλωμένος.. Καὶ εὐθέως προσέταξε τοὺς ἰδίους ἀγούρους "

« τοὺς ὀδόντας ἐχσπάσατε πάντας τοὺς τοῦ θηρίου, ὡσαύτως καὶ τοὺς ὄνυχας τῆς δεξιᾶς χειρός του, ἵνα, ὁπότε σὺν θεῷ στραφῶ εἰς Ρωμανίαν, 16 re. φορέσωμεν αὐτοὺς, φημὶ, τὸν πάγχαλον υἱόν μου, τὸν Διγενῇ Καππάδοχα ᾿Ακρίτην τὸν γενναῖον. » Καὶ αὖθις πάλιν ἥπτετο τῆς ὁδοῦ μετὰ πόθου, ἀλλήλοις προτρεπόμενος τοῦ προθύμως θαδίζειν.

84. ἄπληκχτά. — 92. ἐλαφίναν. — 97. παρεμπόδησας, — 102. τὰς, au lieu du second τοὺς. — 106. πάγχαλλον.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. LL 40

180 Εἰς δὲ τὴν τένδαν φθάσαντες ἐχάθισαν εὐθέως, 16 vo, χαὶ λέγειν οὕτως ἤρξατο τοῦ ἀμηρᾷ ἡ μήτηρ᾽ & ὦ τέκνον μου γλυχύτατον, φῶς τῶν ἐμῶν ὀμμάτων, καὶ παραμύθιον ψυχῆς τῆς ἐμῆς ἐν τῷ γήρει, χαὶ τερπνὸν ἀγαλλίαμα, ἡ ἐμὴ θυμηδία,

188. θαυμαστὰ. — 139, Lire comme s'il y avait ᾿ς an lieu de-siss

διὰ μίαν Poutiooav τὰ πάντα ἀπολέσας. » 17 το,

146. πάμπολα. --- 160. Il faut sans doute lire Νεεμὰν. — 161. ὡς.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. III. 31

170 οἱ γὰρ σεθόμενοι αὐτὰ πάντοτε τιμωροῦνται, τς ὃ δὲ πιστεύων εἰς θεὸν πατέρα τῶν ἁπάντων, ποιητὴν οὐρανοῦ χαὶ γῆς χαὶ ἀοράτων πάντων, χαὶ εἰς Χριστὸν τὸν χύριον, υἱὸν θεοῦ χαὶ λόγον, τὸν γεννηθέντα ἐκ πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων, 116 φῶς Ex φωτὸς ὑπάρχοντα, θεὸν ἀληθῆ, μέγαν, τὸν χατελθόντα ἐπὶ γῆς δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους, χαὶ γεννηθέντα ἐκ μητρὸς Μαρίας τῆς παρθένου, τὸν ὑπομείναντα σταυρὸν δι᾿ ἡμῶν σωτηρίαν, καὶ ταφέντα ἐν μνήματι ὃ χαὶ αὐτὴ θαυμάζεις, 180 χαὶ ἀναστάντα ἐχ νεχρῶν ἐν τῇ τρίτη ἡμέρᾳ, καθὼς ἡμᾶς διδάσχουσιν αἱ γραφαὶ αἱ ἁγίαι, τὸν ἀεὶ καθεζόμενον τοῦ Ι]ατρὸς δεξιόθεν, οὗ βασιλείας τῆς αὐτοῦ οὐχ ἔσται ποτὲ τέλος ᾿" καὶ εἰς Πνεῦμα τὸ ἅγιον ζωοποιοῦν τὰ πάντα, 17 vw. 185 ὃ προσχυνῶ σὺν τῷ []ατρὶ καὶ τῷ ΥἹῷ καὶ Λόγῳ ᾿" ἕν βάπτισμα δυιολογῶν εἰς ἄφεσιν πταισμάτων, χαὶ προσδοχῶ ἀνάστασιν πάντων τῶν τεθνεώτων, ἑκάστου ἀνταπόδοσιν χαὶ τῶν πλημμελημένων, τῶν δὲ δικαίων ἄφεσιν, χαθώσπερ ἐπηγγέλθη, 190 ζωὴν τὴν ἀτελεύτητον τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Πᾶς ὃ πιστεύων ἐν αὐτῇ τῇ ἁγίᾳ Τριάδι, χαὶ βαπτισθεὶς εἰς ὄνομα τοῦ Πατρὸς τοῦ ἀνάρχου, χαὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἐξ αὐτοῦ ἀχρόνως γεννηθέντος xal τοῦ ἁγίου Πνεύματος τοῦ ζωοῦντος τὰ πάντα, οὐχ ἀπόλλυται πώποτε, ἀλλὰ ζῇ εἰς αἰῶνας.