τὴν manque dans le manuscrit. — 327. σχηματίζουσαι

καὶ μέγεθος πανθαύμαστον, ἰσχὺν γενναιοτάτην, xal μᾶλλον δεύτερος Σαμψὼν αὐτὸς ἐπενοήθη ᾿

Παύσασθε γράφειν Ὅμηρον xat μύθους ᾿Αχιλλέως

40 εἶθ᾽ οὕτως ἐν τοῖς. μέρεσιν ἦλθε τῆς Ῥωμανίας, χάστρα πολλὰ ἐχούρσευσε, χώραν τοῦ Ἡραχλέος, Χαρζιανὴν ἐπραίδευσε καὶ τὴν Καππαδοχίαν " χόρην τερπνὴν ἀφήρπαξεν εὐγενῇ τῶν Δουχάδων, διὰ κάλλος τὸ θαυμαστὸν καὶ τερπνὴν ἡλικίαν, 21 ve.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 39

64. Je n'ose remplacer ᾿Αντάχινος par ᾿Ανδρόνιχος, que donnent le ms. de Trébironde (vers 854) et celui d'Andros (vers 1367). — 71. χαθεχάστην.

xal σὺ παῖς δωδεκάχρονος ἣ βίσεξτος ὑπάρχεις, ἀνάξιος παντάπασι πολεμεῖν τὰ θηρία "

Kai ὡς ταῦτα ἀκήχοε τὸ εὐγενὲς παιδίον,

95 τί μοι Ex τούτου ὄφελος ; τοῦτο πάντες ποϊοῦσιν᾽ 22 ve.

ἄρτι ποθῶ δοξάσασθαι καὶ τὸ γένος λαμπρῦναι, πληροφορῶ δὲ καὶ ἐσὲ τὸν ἐμὸν εὐεργέτην ὅτι δοῦλον θέλεις ἔχειν με ἀνδρειότατον, μέγαν, χαὶ συνεργὸν χαὶ βοηθὸν εἰς πάντας τοὺς πολέμους. ὃ Καὶ xatéveugev ὁ πατὴρ τῇ προθυμίᾳ τοῦ νέου " φύσεως γὰρ τὸ εὐγενὲς ἐκ παιδόθεν προφαίνει.

85. βήσεχστος. --- 86. ἀνάξιον. --- 88. μὴ δὲ. --- 106. ΠῚ manque une syllabe dans le premier bémistiche, peut-être τὸ avant παρευθὺς. — 108. ἀρκοπούλλια.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV a

111. καμιλαυχίτζιν χαμιλὸν, --- 120. Il faut vraisemblablement écrire ἀχόλουθον ou ἀχολουθοῦν. — 125, ὅπιόθε. δώσει ῥαδαίαν. — 127. σφίγξας. — 133. ἄδπτος. — 134. ἐχλωφάξαι. — 135. συντόμως. —

au-dessus de axs.

"Ex δὲ τῶν ἄρχτων τοὺς βρυγμοὺς καὶ τῶν ποδῶν τοὺς χτύπους, ἔλαφος ἐξεπήδησε μέσον τῆς παγαναίας * ὃ ἀμηρᾶς ἐλάλησε ᾿ « δέχου, τέχνον, ἐμπρός σου. » Καὶ τοῦ πατρὸς ὡς ἤχουσεν, ὥσπερ πάρδος ἐξέῤη, χαὶ εἰς ὀλίγα πηδήματα φθάνει τὴν ἐλαφῖναν, χαὶ τῶν ποδῶν δραξάμενος αὐτῆς τῶν ὀπισθίων, ἀποτινάξας ἔσχισε ταύτην εἰς δύο μέρη.

Τίς μὴ θαυμάσῃ μέγεθος θεοῦ τῶν χαρισμάτων, 538 ve. χαὶ τὴν αὐτοῦ ἀσύγκριτον δύναμιν μεγαλύνῃ ; ὄντως ἔργον παράδοξον τὰς ἐννοίας ἐχπλῆττον πῶς τὴν ἔλαφον ἔφθασε παιδίον χωρὶς ἵππου, πῶς τοὺς ἄρχτους ἐφόνευσε μηδὲν ἐν χερσὶν ἔχον, ὄντως θεοῦ τὸ δώρημα καὶ δεξιᾶς ὑψίστου.

"Anep ὁρῶντες οἱ ἐκεῖ τότε παρατυχόντες, τὸ θαῦμα ἐκπληττόμενοι ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους " « θεοτόχε, τὸ θέαμα ὃ βλέπομεν εἰς τὸν νέον οὐχ ἔστιν τοῦτος ἄνθρωπος ὥσπερ οἱ ἐχ τοῦ χόσμου " ὁ θεὸς τοῦτον ἀπέστειλε διὰ τοὺς ἀνδρειωμένους, γά τον βλέπουν πῶς χαίρεται, πῶς πολεμεῖ, πῶς τρέχει.» Ὡς δὲ ταῦτα ἐλέγασιν ὁ πατὴρ καὶ οἱ θεῖοι, λέων ἐξέῤη μέγιστος ἀπὸ τοῦ χαλαμιῶνος χαὶ εὐθὺς περιεστράφησαν ἰδεῖν τὸν ἀγουρίτζην, εἰς ἔλην τον ἐσχέψαντο, σύρνοντα τὰ θηρία.

148. ἔλαφίναν. --- 147. μεγαλύνει. --- 162, ἐφάμιλοι. — 168, ἀγουρίτζιν. — 165. pe, toujours ainsi. — 166. ἐλαφίναν.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 43

εἰ ἔχω τοῦ πατρὸς εὐχὴν χαὶ τῆς χαλῆς μητρός μου, 24 re. νεχρὸν θεάσῃ καὶ αὐτὸν ὥσπερ τοὺς δύο ἄρχτους. » Καὶ ὥρμησε ξίφους χωρὶς εἰς τὸν λέοντα ὑπάγειν. Καὶ λέγει τον ὁ θεῖος tou” « ἔπαρον τὸ σπαθίν σου " οὗτος οὐχ ἔστιν ἔλαφος ἵνα τον σχίσης μέσον. » Εὐθὺς δὲ ὃ νεώτερος τοιόνδε λόγον ἔφη ᾽

Καὶ πρὸς τὸν θεῖον του ὁ Διγενὴς τοιόνδε λόγον Épn ‘ « ὁρᾶς, χρυσὲ αὐθέντα μου, θεοῦ τὰ μεγαλεῖα ᾿

οὐ χεῖται ἄφωνος, νεχρὸς ὥσπερ οἱ δύο ἄρχτοι;» Καὶ χατεφίλησαν αὐτὸν ὃ πατὴρ χαὶ ὁ θεῖος * χεῖρας τε ral βραχίονας, ὀμμάτια καὶ στῆθος *

169. οἷς. — 171. ἐστὶ. Ce vers est répété en tête du feuillet 24 re. — 178. ἀδυνατοῖ. — 182. ἔδαιρε. — 183. μεγάλα (correction empruntée aux mss. de Trébizonde (vers 968) et d’Andros (vers 1496). —

195 ἀλλὰ βεδαίως δέξεται τὰς σὰς ἀνδραγαθίας. » Εἶχε γὰρ à νεώτερος εὄνοστον ἡλιχίαν, χόμην ξανθὴν, ἐπίσγουρον, ὀμμάτια μεγάλα, 24 vo. πρόσωπον ἄσπρον, ῥοδινὸν, χατάμαυρον ὀφρύδιν, χαὶ στῆθος ὥσπερ χρύσταλλον, ὀργυιὰν εἶχε τὸ πλάτος. 400 Τοῦτον ὁρῶν ἠγάλλετο ὁ πατὴρ αὐτοῦ λίαν, χαὶ χαίρων ἔλεγεν αὐτῷ μεθ᾽ ἡδονῆς μεγάλης " ὅτι τὸ καῦμα ἔστι πολὺ, ἔνι χαὶ μεσημέριν, χαὶ τὰ θηρία χρύῤδονται ἀπάρτι εἰς τὴν ἕλην ” χαὶ δεῦρο ἂς ἀπέλθωμεν εἰς τὸ ψυχρὸν τὸ ὕδωρ, 206 χαὶ νῖψον σου τὸ πρόσωπον ἐχ τῶν πολλῶν ἱδρώτων ᾿" ἀλλάξεις δὲ χαὶ τὰ φορεῖς, εἰσὶ γὰρ μεμιασμένα ëx τῶν θηρίων τοὺς ἀφροὺς καὶ λέοντος τὸ αἷμα * χαὶ τρισμαχάριστος ἐγὼ ἔχων τοιοῦτον παῖδα, πλύνω δὲ καὶ τοὺς πόδας σου μὲ τὰς ἰδίας χεῖρας " 210 ἀπάρτι πᾶσαν μέριμναν ῥίψω ἐκ τὴν ψυχήν μου, γὰ εἰμὶ καὶ ἀφρόντιστος ἔνθα σε ἀποστείλω, Καὶ παρευθὺς ἀμφότεροι εἰς τὴν πηγὴν ἀπῆλθον, ἦν δὲ τὸ ὕδωρ θαυμαστὸν, ψυχρὸν ὡς τὸ yréviv * 216 χαὶ καθεσθέντες γύρωθεν, οἱ μὲν ἔνιπτον χεῖρας, οἱ δὲ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ὁμοίως χαὶ τοὺς πόδας. Ἔρρεεν ἔξω τῆς πηγῆς καὶ ἔπινον ἀπλήστως, ὡς ἂν x τούτου γένωνται χἀχεῖνοι ἀνδρειωμένοι. Λλλαξε δὲ χαὶ τὸ παιδὶν τὴν ἑαυτοῦ ἐσθῆτα, 220 βάλλει στενὰ μοχλόδια διὰ τὸ χαταψυχῆσαι, τὸ μὲν ἐπάνω χόχκχινον μὲ τὰς χρυσὰς τὰς ῥίζας, 86 το. αἱ δὲ ῥίζαι του χυμευταὶ μετὰ μαργαριτάρων, τὸν τράχηλόν του γεμιστὸν dép ὁμοῦ καὶ μόσχον, τρανὰ μαργαριτάρια εἶχεν ἀντὶ χομδίων,

206. νίφον. — 207. ἀφροὺς. — 218. ἐκ τόυ (sic). — 223. τὸ, au lieu de τὸν.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 45

Ἤτον ὃ ἵππος τολμηρὸς xai θρασὺς εἰς τὸ παίζειν, τὸ δὲ παιδίον εὔθιον εἰς τὸ χαδαλλιχκεύειν ᾿

245 πῶς δὲ αὐτὸς ἐκάθητο ὥσπερ μῆλον εἰς δένδρον. Καὶ ὥρμησαν τοῦ ἀπελθεῖν εἰς τὸν ἴδιον οἶχον " οἱ μὲν ἄγουροι ἔμπροσθεν χατὰ τάξιν ὑπάγουν,Ἠ{ 25 ve. ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ b θεῖος του χαὶ ὁ πατὴρ ὀπίσω, χαὶ μέσον ὃ νεώτερος, ὡς ἥλιος ἀστράπτων,

226. γρίφους. — 238. ὁ σγόρδος του πλεχτὸς ἦτον. — 284 οἱ 285. κοδονίτζια. — 237. On est tenté d'écrire πρασινορρόδινον, mais cela n’est pas absolument nécessaire.

᾿Αλλ᾽ οὐδ᾽ ἡ κόρη ἔμεινεν ἀνήχοος τοῦ νέου πάγκαλος ἡ διάφημος ἡ ἀχουστὴ ἐχείνη, ἧς τὸ κάλλος ἀμήχανον, παράδοξον τὸ γένος, 265 οὐσίαν τε xal χτήματα καὶ ἑτέραν πλουσίαν ἀδύνατον ἀπαριθμεῖν ἣ ἀπειχάζειν ὅλως.

916 πόνος ἀνήφθη εἰς αὐτὴν, ὡς τὸ δίκαιον ἔχει, οὗ γὰρ χάλλος ὀξύτατον χαὶ τὸ βέλος τιτρώσχει᾽ χαὶ δι᾿ αὐτῶν τῶν ὀφθαλμῶν εἰς ψυχὴν ἐπανήχει᾽ ἤθελε μὲν τοὺς ὀφθαλμοὺς Ex τοῦ νέου ἀπᾶραι, ἀλλὰ πάλιν οὐχ ἤθελε τοῦ χάλλους χωρισθῆναι, 280 ἀλλὰ εἶλχεν αὐτοὺς ἐχεῖ προδήλως ἡττηθέντας " χαὶ πρὸς τὴν βάγιαν ἔλεγε γαληνὰ εἰς τὸ ὠτίον "

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 47

ὁ οἶχος οὗτος τίνος ἐστὶν à pobepès καὶ μέγας;

284. χύρις. --- 288. ἕνι, au lieu de ἐστὶν. On pourrait aussi construire ce vers de la sorte : τίνος ἵνι ὃ φοδερὸς οἶκος οὗτος καὶ μέγας. Mais nous préférons la correction ἐστὶν, forme qui n’est pas rare dans cette épopée. —

ἀπώλλοντο. — 297. ἐγχρίμματα. — 298. Il faut prononcer ἐκοίησεν

comme si ce mot était accentué ἐποιῆσεν.

ἐσχέφθη ὃ νεώτερος Ex τῆς ὀπῆς τὴν χόρην᾽

χαὶ συγγενὴς ἡμέτερος ὡς ἀπὸ τῶν Aouxddwv * 927 re. ἀλλ᾽ ὃ πατήρ μου ὃ στρατηγὸς διὰ σὲ βίγλας ἔχει, ἤχουσε γὰρ χατὰ πολὺ τὰς σὰς ἀνδραγαθίας᾽

xal φυλάττου, νεώτερε, δι᾿ ἐμοῦ χινδυνεύσης

316. Au lieu de εἰ, le ms. donne εἷς. — 818. On peut écrire εἰ δ᾽ ἔχεις τὸν νοῦν ἀλλαχοῦ, ou considérer ἔχεις comme enclitique, ce qu'il est quelquefois en pareil cas. — 320. ἀγουρίτζιν. — 821. dodôerc. — 382. ὀμμάτιά,

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV ‘4

xal ξίφη ἀπαστράπτοντα, οὐ δύνανταί με βλάψαι. » Καὶ ἦν ἰδεῖν οὐδέποτε τέλος ἐκείνων λόγοις "

xal διὰ τοῦτο à ποθῶν εὐταξίαν οὐχ ἔχει,

χαὶ παρέχυψε μερικῶς Ex τὴν χρυσῆν θυρίδα"

Καὶ χαρᾶς ὅλως ἐμπλησθεὶς ὥδευε μετὰ πάντων * εἰς δὲ τὸν οἶχον φθάσαντες, εὐθὺς φροντίδας εἶχε, χαὶ τὸν θεὸν ἱκέτευεν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας" « δέσποτα, λέγων, ὁ θεὸς, ἐπάχουσον εὐχῆς μου, χαὶ δῦνον μου τὸν ἥλιον, ἀνάτειλον τὸ φέγγος, ὡσάν μοι γένῃ συνεργὸς ἐν τῇ δουλείᾳ ταύτῃ ᾿ ἐπειδὴ γὰρ μονώτατος θούλομαι πορευθῆναι. » Καὶ χατ᾽ ἰδίαν ἔλεγε τὸν πρωτοστράτορά του" « ἀπόστρωσαι τὸν βοῦλχαν μου, στρῶσον μου δὲ τὸν μαῦρον, δύο χίγκλας τον xiyxAwaov καὶ δύο ἐμπροσθελίνας,ἨὨ 28 το. χαὶ χρέμασε εἰς τὴν σέλλαν μου τὸ ὡραῖον μου σπαθορράδδιν, χαὶ θὲς βαρὺ τὸ μάσσημα ἵνα γοργὸν γυρίζη. »

Ὃν xat ἡ μήτηρ ἡ αὐτοῦ ἴστατο ἀποροῦσα "

« τί συνέδη σοι, τέκνον μου, καὶ λυπεῖς τὴν ψυχήν pou; μὴ θηρίον προσέχρουσε καὶ ἐτάραξε pébos ; μὴ δαίμων σε ἐῤάσχανε, βλέπων σου τὴν ἀνδρείαν ; ἀνάγγειλόν μοι τάχιον, μὴ θλίέης τὴν ψυχήν μου" ὃ γὰρ χρύπτων τὸ νόσημα ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανᾶται. » « Οὔτε θηρίον προσέχρουσεν, ὁ νέος ἀπεχρίθη, ἀλλ᾽ οὔτε πάλιν θόρυδος ἑτάραξε ψυχήν μου, εἴπερ δέ τις μ᾽ ἐδάσχανε, μή με τὴν καταρᾶσαι, τὴν μηδὲν ἀδιχήσασαν ᾿ ἐγὼ γὰρ ὑγιαίνω. »

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 51

xal λαδὼν ὑποδήματα λαμθάνει xal χιθάραν,

ἐγὼ μαχρόθεν ἀγαπῶ καὶ γοργὸν ἃς ὑπάγω, 28 ve. ἵνα μὴ θλίδω τὴν ψυχὴν τὴν δι᾿ ἐμὲ ἀγρυπνοῦσαν. »

μόνος ἐκαθαλλίχευσε χρατῶν xal τὴν χιθάραν "

402. ἀμελεῖ, — 405. ἔδυνεν. Je supprime χαὶ après ἥλιος, cette conjonction rendant le vers hypermètre. — 410. ἐραθύμησε. — 414. θλίψιν. — 418. ἀπορεῖ. — 420, ὧδε,

425 δέον εἶναι προέχρινε τοῦ χροῦσαι τὴν χιθάραν, ὅπως λάθῃ ἀπόπειραν περὶ ὧν ἠδημόνει" « φείσασθαι, λέγων, ἐμαυτῷ δοκιμάζων τὴν χόρην χιθάραν ταύτην συνεργὸν παραστήσω ἐν μέσῳ, χαὶ τοῦ θεοῦ τὸ θέλημα πάντως ἔχει γενέσθαι. D 29 το. 480 Καὶ ταύτην ἁρμοσάμενος τῷ πλήχτρῳ τε πατάσσων, μέλος γὰρ πάνυ ἥδιστον ἐτέλει ψιθυρίζων * « πῶς ἐπελάθου, πάντερπνε, νέας ἡμῶν ἀγάπης, χαὶ ἡδέως χαθύπνωσας ἀμερίμνως, εὐκόλως ; ἀνάστα, ῥόδον πάντερπνον, μῆλον μεμυρισμένον ᾿ 436 ὁ αὐγερινὸς ἀνέτειλεν, δεῦρο ἃς περιπατῶμεν. » Ὡς δὲ κιθάρας ἤκουσε τῆς ἡδονῆς ἡ κόρη, τῆς χλίνης ἐξεπήδησε, σφίγγει της τὸ ζωνάριν, χαὶ χαμηλὰ προχύψασα λέγει τὸν ἀγουρίτζην ᾿" « ἐγὼ, κύρχα, σε ὠνείδισα, δι᾿ οὗ πολλὰ βραδύνας, 440 ὡς ὀχνηρὸν χαὶ ῥάθυμον πάντα νά σε ὀνειδίζω, τὴν δὲ κιθάραν ἣν χρούεις, δοχεῖς τὸ ποῦ εἶσαι οὐχ οἶδας, χαλὲ, ἄν σε νοήση ὃ κύρης μου νά σε καχοδικήση, χαὶ νὰ ἀποθάνης δι᾽ ἐμὲ, ὦ τῆς παρανομίας, ὃ θεὸς γὰρ ἐπίσταται à τῶν χρυφίων γνώστης, ὅτι ἐρριζώθη ὁ πόθος σου εἰς τὴν ἐμὴν καρδίαν, χαὶ συμφορὰν λογίζομαι τὴν σὴν ἀποτυχίαν᾽ σῴζου λοιπὸν, ψυχὴ ἐμὴ, πρὶν τὸ φῶς καταλάδῃ, χαὶ μνήσκου μου διὰ παντὸς τῆς σὲ πολλὰ ποθούσης ᾿ χαὶ γὰρ, καλὲ νεώτερε, οὐ θέλω ἐλθεῖν μετά σου " 460 οἶδα ὅτι à πόθος φλέγει σε, χαὶ ἡ ἀγάπη ἡ ξένη, ὃ λογισμὸς εἰσπείθει σε δι᾿ ἐμοῦ ἀπρθνήσχειν * ἀλλ᾽ ἂν παροδηγήσῃς με χαὶ ἔλθω μετὰ σένα, 29 ve. χαὶ γνώσουν τὸ τὰ ἀδέλφια μου χαὶ τὸ συγγενιχόν μου,

434. ἀλλ᾽ ἀνάστα. — 438. dire - ie vis — 442. κύρις. καχοδικήσει. — 445. ἐριζώθη. — 449. σοῦ. — 468, ad

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 58

χαὶ χαταφθάσῃη σε à πατὴρ à ἐμὸς μετὰ πλήθους, πῶς ἔχεις ἐξιδάλειν με καὶ σῶσαι τὴν ψυγήν σου; » Καὶ λυπηθεὶς ὁ θαυμαστὸς πρὸς πὴν xépnv ἀντέφη᾽ & ἐπαινῶ σου τὴν ἔχστασιν, ὦ πανευγενεστάτη,

εἰ δ᾽ ἴσως ἐμετέγνωσας, ἑτέρου hpetiow,

4δδ. ἐξηθάλειν. --- 464. ἔστι (correction empruntée au ms. d’Andros, vers 1902). — 469. λογίζονται. — 472. péter. — 478. ἀποχτένουν, et αἱ au-dessus de £. — 476. δια (sans accent). — 479. ἡλιόκαλλος.

« πολλοὶ ἐμὲ τῶν εὐγενῶν ἄρχοντες μεγιστᾶνες χαὶ βασιλέων συγγενεῖς ἐζήτησαν χαὶ τέχνα βασιλικὴν παράταξιν ἔχοντες xal ἐσθῆτα,

ἀλλ᾽ οὐδενὶ τὸ σύνολον ἠρχέσθη ὃ πατήρ pou ‘

δοῦλον ὁρῶ γινόμενον καὶ ἀναιδὲς ἀθρόως. 80 vw. ᾿Δφ᾽ ἧς γὰρ ὥρας πρόσωπον τὸ σὸν εἶδον, ὦ νέε, ὡς πῦρ κατέφλεξεν εὐθὺς τὴν σώφρονα ψυχήν μου, μετήλλαξε τὸν λογισμὸν ὁμοίως χαὶ τὴν γνώμην, τὸ φρόνημα ἐδούλωσεν, ἀναίσχυντόν με ποιήσας εἰς σὲ καὶ μόνον, ποθητὲ, χαὶ πρὸς τὴν σὴν ἀγάπην ᾽Ὦ πείθομαι νῦν καὶ βούλομαι μετὰ σοῦ πορευθῆναι, δι᾿ οὗ ἀρνοῦμαι συγγενεῖς, γονέας ὑστεροῦμαι, ἀλλοτριοῦμαι ἀδελφῶν καὶ τοῦ ἀπείρου πλούτου,

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 56

Δύναμις γὰρ τοῦ ἔρωτος, πόθος χαὶ ἡ φιλία, ἅπερ τὴν τάξιν ἀχριδῶς τηροῦντα τὴν ἰδίαν, σώφρονα νοῦν χατέχων τις, ὃ πόθος πολεμεῖ τὸν * χαὶ διὰ τοῦτο ὁ ποθῶν εὐταξίαν οὐχ ἔχει, ΄᾿ οὐ συγγενεῖς αἰσχύνεται, οὐ γείτονας πτοεῖται, ἀλλ᾽ ἔστιν ὅλος ἀναιδὴς καὶ δοῦλος τῆς φιλίας " ὡς χαὶ οὕτως πεπόνθασιν οἱ παγχάλλιστοι νέοι. 81 ro. Εἶτα ὃ θαυμαστὸς ἰδὼν δαχρύσασαν τὴν χόρην μετὰ δαχρύων xal αὐτὸς ἀντέλεγε τοιαῦτα ᾿ « ἐγὼ, χόρη παγχάλλιστε, τὰ περὶ σοῦ γινώσχω᾽Ἑ τὸν πλοῦτον γὰρ τὸν ἄπειρον ὃν χέχτηται ὁ πατήρ σου, δι᾿ οὗ πολλοὶ τῶν εὐγενῶν ἐπόθουν τοῦ λαθεῖν σε᾿

517. χαὶ σὲ μὲν. — 621. ἀδελφοῖς, au lieu de ὀφθαλμοῖς. On traduirait ce premier hémistiche par ses yeux se mouillèrent de larmes. — 528. δια (sans accent). — 529. συνεγγεῖς, correction empruntée au ms. d'Andros (vers 1960). Le copiste avait sans doute pensé à σύνεγγυς.--- 681. παγκάλιρτοι. — 532. ἰδὼν, manque dans le ms. — 534. παγχάλιστε. |

οὐχ ἀπέστης Ex τὴν ἐμὴν ψυχὴν ὡρίτζαν μίαν "

χαὶ εἰ πώποτε βουληθῶ λυπῆσαι σε, ψυχή μου, 81 ve:

va μὴ χερδίσω τὰς εὐχὰς τῶν ἐμῶν γεννητόρων "

542. Après ψυχὴν, je supprime χἂν, qui rendrait le vers hypermètre. On-pourrait aussi écrire xäv ὥραν μίαν. — 543, ἐριζώθης. — δῦ0. συμδιώσωμεν νεύσει θεοῦ. --- 563. φυλάξης.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 57

Et0” οὕτως Spxov μ᾽ ἔρωτος ἡ xépn p0eyEauévn ‘ « χαταλιμπάνουσα γονεῖς, ἀδελφοὺς καὶ οἰχίαν, ἀπὸ τὸν θεὸν, ὦ ἄγουρε, σοὶ ἐμαυτὴν πιστεύω, αὐτόν μοι δίδου μάρτυρα ὅλως μή με λυπῆσαι, ἀλλὰ γυναῖχαν ἔννομον ἄχρι τέλους ποιῆσαι " χαὶ γὰρ πολλοὶ τῶν ἐραστῶν ἠθετήχασι λόγους, ταῖς ποθουμέναις πρώην γὰρ ἐρωτιχῶς δειχθέντες. » Καὶ ὡς τὸ ἤχουσεν ὁ παῖς ἐξεπλάγη θαυμάζων τῆς παρθένου τὴν σύνεσιν ᾿ ἐπώμοσε δὲ ὅμως " « μὰ τὸν Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, οὐ λυπήσω σε πώποτε, ὦ πανευγενεστάτη, ἀλλὰ χυρίαν τῶν ἐμῶν καὶ δέσποιναν ποιήσω, γαμετήν τε χαὶ σύνοιχον μέχρι τέλους ζωῆς μου, εἰ χαθαρὸν τὸν πρὸς ἐμὲ διατηρήσεις πόθον, χαθώσπερ χαὶ προέφην σοι, ὦ ποθεινὴ ψυχή μου. » 82 το. Καὶ ἐμπεδώσαντες καλῶς ἀλλήλους Ex τῶν ὄρχων, ἡ παρθένος προχύψασα ἐχ τὴν χρυσῆν θυρίδα, ὁ παῖς την ὑπεδέξατο ὀρθωθεὶς ἐν τῷ ἵππῳ" ἡ πέρδικα ἐξεπέτασεν, ὁ ἱέραξ τὴν ἐδέχθη ᾽ χαὶ χατεφίλησαν τερπνῶς, ὡς ἔπρεπεν, ἀλλήλους, ἀνεκλαλήτως χαίροντες καὶ δαχρύοντες ἄμφω, πεφύχασι γὰρ ἀχαρῆ ἐν χαρμονῇ μεγίστη, χαὶ δάχρυα μεθ᾽ ἡδονῆς θερμότατα éxévouv ᾿" ὃ δέ γε παῖς ὑπὸ χαρᾶς κινηθεὶς χαὶ ἀνδρείας, σταθεὶς τοῦ οἴχου ἄντικρυς ἐξεφώνησε λέγων᾽Ὡ « εὖξαι μου, χύρη πενθερὲ, μετὰ τῆς θυγατρός cou εὐχαρίστει δὲ τῷ θεῷ ἔχων γαμόρὸν τοιοῦτον. » Τῆς δὲ φωνῆς ὡς ἤκουσαν τοῦ στρατηγοῦ αἱ βίγλαι, διελάλησαν ἅπασιν εἰς τὸ χαδαλλικεῦσαι.

δ8 BIBLIOTHÈQUE GRECQUE VULGAIRE

Ἔχλαιον αἱ οἰχέτιδες, οἰμωγὰς ἀνεδόων, ὀδυρμὸς ἀκατάσχετος διὰ παντὸς ἐχώρει" στρατός τε πολὺς ἔνοπλος εἰς δίωξιν τοῦ νέου χαὶ ὀπίσω ὁ στρατηγὸς μετὰ τῶν δύο τέχνων᾽Ὑ ἀλλ᾽ οὐδὲ ἡ στρατήγισσα κατελείφθη ἐν οἴχῳ, τῆς θυγατρὸς τὸν χωρισμὸν μὴ φέρουσα οὐδ᾽ ὅλως" πλῆθος γὰρ οἰχετίδων τε μεθ᾽ ἑαυτῆς λαδοῦσα, πεζὴ ὡς εἶχεν εἴπετο, λυσίχομος, θρηνοῦσα " « φιλτάτη ψυχὴ, κράζουσα, ποῦ πορεύῃ oùx οἶδα. » Οὐδεὶς δὲ ἐναπέμεινε γηραιὸς οὔτε νέος ὃς οὐχ ἐχαδαλλΐχευσεν εἰς δίωξιν τοῦ νέου, πάντα ὑπεραλγήσαντες τὴν ἁρπαγὴν τῆς χόρης, ὡς μὴ ἰσχύειν ἀχριθῶς ἀριθμῆσαι τὸ πλῆθος.

620 Kai τοῦ φωτὸς αὐγάζοντος ἀπάρτι τῆς ἡμέρας, ἐχεῖ τοὺς ἐχατέλαθον εἰς τοὺς ἀδήλους χάμπους ᾿ οὕσπερ ἰδοῦσα μήκοθεν ἡ πανώραιος χόρη [καὶ γὰρ ἔδλεπεν ὄπισθεν σχοπεύουσα ὀξέως, ἐν ταῖς. ἀγκάλαις οὖσα τε τοῦ πανηγαπημένου), πρὸς αὐτὸν ταῦτα ἔλεγε, σφιχτὰ τοῦτον χρατοῦσα " « ἀγωνίζου, ψυχίτζα μου, μή μας ἀποχωρίσουν, χαὶ ἴσχυε χατὰ πολὺ τὸν μαῦρον ἀποπλήττων ᾿" ἰδοὺ γὰρ μέλλουσιν ἡμᾶς οἱ διώχοντες φθάνειν. »

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 59

xal τότε τὸ ἡλιογέννημα τὸν ἄγουρον ἐλάλει᾽

« τοὺς ἀδελφούς μου πρόσεχε μὴ τοὺς χαχοδικήσης. » 88 το. Bévoy πρᾶγμα ἐδείκνυτο τοῖς ἐχεῖσε παροῦσι

xal ἐν βραχεῖ ἀπέχτεινε στρατιώτας ἀπείρους

"Exetvor δὲ τὴν τοῦ ἑνὸς αἰσχυνόμενοι ἧτταν,

χαὶ Ex τοῦ ἵππου χαταθὰς χαὶ μυρία φιλήσας ‘

xal ὁ τρίτος ὁ μετ΄ αὐτῶν ὃ πατήρ μου τυγχάνει"

« Γενήσεται ὅπερ αἰτεῖς, ὁ παῖς τῇ xépn ἔφη,

εἰ μή τι ἕτερον ouu6 ἐχ τῶν ἀπροσδοχήτων᾽"

ὑπ᾽ ἐχείνων ἀσυμπαθῶς χατεδλήθη πολλάχις. » 88 ve. Ταῦτα εἰπὼν εἰσπήδησεν ἐν τῷ ἰδίῳ ἵππῳ

οὕτως αὐτοὺς ἐχύχλευσεν Ex τῶν ἵππων εἰσρίψας

χαὶ στραφεὶς πρὸς τὸν στρατηγὸν μαχρόθεν xal πεζεύσας, σφιχτὰ δήσας τὰς χεῖρας του, χαμηλὰ προσχυνήσας, ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτὸν θαρσαλέα τῇ ὄψει "

εἰ δὲ χαὶ πεῖραν λάθῃς μου ἀχριδῆ Ex τῶν ἔργων,

668. εἰπὼν manque dans le ms. — 674. σφιχτὰς. χαμιλλὰ. — 676. θαρσαλαία. — 677. Après xat, je supprime μὴ. — 678. δια (sans accent). — 679. Fautil écrire ἀνανδρείων ?

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 61

χαὶ τὴν προῖχα τῆς θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ἀπολήψεις᾿ ποιήσω χαὶ τοὺς γάμους σου ἀχουστοὺς εἰς τὸν χόσμον, va λάῤης χαὶ τὴν προῖχα σου ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ἡμέρας χεντηνάρια εἴχοσι νομίσματα παλαῖα,

ὡσαύτως xal ἐξαίσια χόσμια τῆς μητρός της, στέφανον τὸν παγχόσμιον, ἀξιέπαινον ἔργον 84 ve. συντεθειμένον ἐκ χρυσοῦ, λίθων τιμιωτάτων *

696. παγχάλιστε. — 706. παλαῖα, au lieu de παλαιὰ, est une accentuation particulière au grec médiéval. — 710. εἰσόδων τριανταὲξ.

xal χαίρουσα τῶν ἀγαθῶν μεγαλύνῃ δοτῆρα᾿

716. Le premier hémistiche est incomplet d'une syllabe. — 717. στράτωρας, — 719. πενῆντα. — 729. τἀνῦν. σὺ manque dans le ms. ὑποραφῆς. —

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV. 63

755 τέκνα σου γὰρ τυγχάνομεν χαὶ δοῦλοι τῆς ψυχῆς σου. D Καὶ θαυμάσας ὃ στρατηγὸς τὴν σύνεσιν τοῦ νέου ᾿ « ὁ θεὸς, ἔφη, τέχνον μου, ἵνα σε εὐλογήσῃ χαὶ ἀξιώση χαίρεσθαι τὰ ἔτη τῆς ζωῆς coul »

750. ὑποστραφεῖν.--- 768. νὰ manque dans le ms.— 767. Le verso du ἴ. 86 resté blanc a été rempli ultérieurement par des prières et des invocations écrites d'une main assez peu expérimentée.

Καὶ ἐκ τοῦ δένδρου παρευθὺς χατελθοῦσα ἡ xépn, χαρᾶς χαὶ ἡδονῆς πολλῆς ὑποπλησθεῖσα λίαν, περιπατοῦσα γαληνὰ τὸν ἄγουρον ὑπήντα

795 βλαττία ἦσαν σχεπαστοὶ οἱ ἵπποι πάντες μάλα ὑπ᾽ αὐτῶν χαλυπτόμενοι xal τοῦ πολλοῦ χρυσίου " ὄπισθεν τούτων σάλπιγγες καὶ βούχινα βαρέα, τύμπανά τε καὶ ὄργανα ἐχρούοντο εἰς ἄχρον, χαὶ ἦν ἦχος ἐξάχουστος ἐν ἐχείνῃ τῇ ὥρᾳ᾽"

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 65

εἰ τοῦ πατρός μου ἤχουσας καὶ μετ᾽ ἐμοῦ ἐστράφης, ἄρτι νὰ εἶχον τὰς βάγιας μου καὶ τὴν ἐξόμπλισίν pou, va ἐγίνωσχε καὶ ὁ σὸς πατὴρ τίνος παιδὶν ἀπῆρες ᾿ ἀλλ᾽ ὅμως ὡς τὸ ἐδίχησας, ἀπολογίας ἔχε. »

Εἰς δὲ σέλλαν τὴν χυμευτὴν καθίσαντες τὴν κόρην, xal πολύτιμον στέφανον αὐτῇ περιθαλόντες,

806. αὐτὸς ὁ πενθερός σου En. --- 810, ὀάγιάς μου, — 818. λυπῆσαι. —

Χαρὰν τὴν ὑπερδάλλουσαν τὴν γιναμένην τότε τίς ἑρμηνεῦσαι δυνηθῇ À εἰπεῖν ἐξισχύσει ; "Edéxouy γὰρ ὡς χαὶ ἡ γῆ ἐν À περιεπάτουν χαὶ αὐτὴ συνετέρπετο περιπατούντων πάντων " χαὶ πᾶς ὅστις ἐτύγχανεν εἰς τὴν χαρὰν ἐχείνην ἄλλος ἐξ ἄλλου γέγονεν ἀπὸ τῆς θυμηδίας * τὰ βουνία ἐσχίρτιζον, ἐχόρευον αἱ πέτραι, ἀνέδλυζον οἱ ποταμοὶ, ἠγάλλοντο τὰ δένδρα, b ἀὴρ ἐφαιδρύνετο ἐν τῇ χαρᾷ ἐχείνη.

αἱ μὲν ἄνθη χατέχουσαι ῥόδα τε καὶ μυρσίνας, 87 ve.

Εἰς δὲ τὸν οἶχον φθάσαντες, ὁ ἀμηρᾶς εὐθέως γυναιχαδελφοὺς τοὺς ἑαυτοῦ καὶ στρατὸν οὐχ ὀλίγον συναριθμήσας ἔστειλε τρισχιλίους ἀγούρους va εἴπωσι τὸν στρατηγὸν ἵν᾿ ἔλθη εἰς τοὺς γάμους " « χέλευσον, ὦ συμπενθερὲ, τοῦ ἐλθεῖν εἰς τοὺς γάμους, οὗς ὃ θεὸς ἡτοίμασεν, ἡμῶν μὴ βουλομένων. »

2 me -—

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 67

χαὶ οἱ τῆς χόρης ἀδελφοὶ μετὰ τῶν συμπαρόντων " ἄφιξιν δὲ τὴν ἑαυτῶν ὁ τοῦ παιδὸς ἀκούσας πατὴρ πρὸς ὑπαντὴν χαλὴν μετὰ λαοῦ ἐξῆλθε " βουλόμενος δ᾽ ὁ θαυμαστὸς κατελθεῖν ἐχ τοῦ ἵππου, 88 re. ὃ στρατηγὸς ἐχώλυσεν ἑαυτὸν ἐξορχίσας * ἀλλήλους τε ὡς ἔπρεπεν ἀσπασάμενοι μάλα

μετὰ χόσμου τοῦ πρέποντος πλήθους θυμιαμάτων ῥοδόσταμμα xat τῶν λοιπῶν παντοίων μυρισμάτων. Ταῦτα ἡ μήτηρ τοῦ παιδὸς ἤγαγεν ἢ ὡραία᾽

876. ἀσπασάμενος. --- 881. ῥοδοστάμματα. — 887. ἐδαισμάτων. — 890. Il y a bien dans le ms. χορευτρίων et non χορευτριῶν.

τῶν τε ζώων τὸν ἀριθμὸν χαὶ τῶν λοιπῶν πραγμάτων. Δέδωχε μὲν ὁ στρατηγὸς ἵππους δώδεχα μαύρους, τερπνὰ φαρία δώδεχα εὐμορφότατα λίαν, 88 ve.

Καὶ ταῦτα μὲν ὃ στρατηγὸς χαρίσματα παρέσχε yau6pèv αὑτοῦ τὸν Διγενῆ ᾿ ὁ δ᾽ ἀμηρᾶς ὡσαύτως θεώρετρον πολύτιμον παρέδωχε τῇ κόρῃ ᾿

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 69

925 ἀσχευάστους χαὶ εὐειδεῖς χαὶ τῇ xéun ὡραίους, ἠμφιεσμένους περσιχὴν στολὴν ἀπὸ ὀλαττίου 89 ro, χαὶ χρυσομάνικα χαλὰ εἰς τοὺς αὐτῶν τραχήλους " θάτερος γυναιχαδελφὸς σχουτάριν καὶ κοντάριν " ἄλλοι δὲ τούτου συγγενεῖς ἔδωχαν ἄλλα πλεῖστα,

986 χαὶ τὸν γαμόρὸν τὸν ἴδιον, ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, χαὶ γάμος ἄλλος γέγονεν φαιδρότερος τοῦ πρώτου. ᾿Ἢγάλλετο ὁ στρατηγὸς τοῦ παιδὸς ὡς ἑώρα τὴν εὔτακτον χατάστασιν, τὴν νουνεχῇ ἀνδρείαν, τῶν ἠθῶν τὴν πραότητα xal λοιπὴν εὐχοσμίαν "

Exerce τοίνυν ἱκανὰς ποιήσαντες ἡμέρας,

ET’ οὕτως λίαν δόκιμος ἀποφανθεὶς à νέος 89 το. γέγονε δὲ περίφημος ἐν ταῖς ἀνδραγαθίαις, 966 ὥστε σχεδὸν εἰς ἅπαντα βεῤδαιωθεὶς τὸν κόσμον ᾿ χαὶ μόνος ἡρετίσατο διάγειν εἰς τὰς ἄχρας, τὴν χόρην φέρων σὺν αὑτῷ καὶ ἰδίους οἰκέτας " πόθον γὰρ εἶχεν ἄπειρον τοῦ μόνος συνδιάγειν χαὶ τοῦ μόνος περιπατεῖν δίχα τινὸς ἑτέρου.

960 Evôa γὰρ ἐπορεύετο τένδαν εἶχεν ἰδίαν, εἰς ἣν ἡ κόρη χαὶ αὐτὸς συνεδίαγον μόνοι" χαὶ τένδαν ἄλλην εἴχασιν αἱ βάγιαι αἱ δύο, ἑτέραν δὲ οἱ θαυμαστοὶ ἀγοῦροι τοῦ ᾿Αχρίτου, ἐχ διαστήματος πολλοῦ ἀπέχοντες ἀλλήλοις.

Ταῦτα τὰ κατορθώματα ὁ βασιλεὺς ἀχούσας ὃ τηνικαῦτα τὴν ἀρχὴν τοῖς Ῥωμαίοις διέπων, Βασίλειος ὁ εὐτυχὴς xal μέγας τροπαιοῦχος, ὃ χαὶ συνθάψας μεθ᾽ ἑαυτοῦ τὴν βασίλειον δόξαν 916 (ἔτυχε γὰρ χατὰ [lepoüv ποιῶν τὴν ἐκστρατείαν ἐν ἐχείνοις τοῖς μέρεσιν ἐν οἷς ὁ παῖς διῆγεν), χαὶ μαθὼν τὰ περὶ αὐτοῦ ἐξεπλήττετο σφόδρα.

ΠΠοθήσας οὖν χατὰ πολὺ θεάσασθαι τὸν νέον, γραφὴν πρὸς αὐτὸν ἔστειλε περιέχουσαν τάδε" 40 re. 980 « τὰ περὶ σοῦ, ὦ τέχνον μον, ἡ ἐμὴ βασιλεία

957. αὐτῷ. --- 971. Après ταῦτα, je supprime τοίνυν, qui rend le vers hypermètre. — 976. Au lieu de κατὰ, le ms. porte μετὰ, εὐστρατείαν.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 71

Σφόδρα δὲ ὀρεγόμενος ἰδεῖν τὸν νεανίαν 1005 παραλαδὼν μεθ᾽ ἑαυτοῦ ἑκατὸν στρατιώτας 40 ve. χαὶ δορυφόρους ἱκανοὺς, ἦλθεν εἰς τὸν Εὐφράτην, πᾶσιν ἐπαγγειλάμενος τοῦ φθέγξασθαι μηδ᾽ ὅλως λόγον τινὰ ἐπίμωμον ἔμπροσθεν τοῦ ᾿Αχρίτου.

1002. De λόγου il n'y a plus de visible que la première lettre. — 1007. μὴ δ᾽.

1080 οὐ δίκαιον δὲ τοῦ λαῤεῖν ἀλλὰ διδόναι μᾶλλον, ἔχεις καὶ γὰρ ἐν τῷ στρατῷ ἐξόδους ἀνεικάστους " ἀξιῶ xat ἀντιδολῶ τῆς σῆς δόξης τὸ χράτος 41 το, ἀγαπᾶν τὸ ὑπήχοον, ἐλεεῖν πενομένους, τοὺς ἀδικοῦντας ῥύεσθαι χαὶ χαταπονουμένους,

1038. πενωμένους. — 1084. Il faut considérer ἀδικοῦντας comme ayant ici le sens passif, ou lire ce vers comme dans le ms. de Trébizonde (vers 1527) et celui d'Andros (vers 2898); ἐξ ἀδιχούντων ῥύεσθαι τοὺς χαταπονεμένους. — 1036. διαδουλαῖς, et o au-dessus de ov. — 1037. ἀποσοδῶν. χρατύνων.

a nn. met men -: mc vos ne

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. IV 73

1065. ἀγροιχῶν est bien périspomène dans le ms. — 1057. ἄφετε τὸν. — 1061. ὄπισθεν. ἀγροιχὸν est bien oxyton dans le ms. — 1062. rs manque. — 1063. 1] faut prononcer 6ast\fw; comme si ce mot était accentué δασιλεῶς, ew étant diphtongue.

Τοῦτον κρατῶν ἐν τῇ χειρὶ, καθάπερ τις τὸν πτῶχα, 1016 πρὸς βασιλέα ἤνεγκε “ « δέξαι, λέγων, χυνῆγιν τοῦ σοῦ οἰχέτου, δέσποτα, διὰ σοῦ θηρευθέντα. » Καὶ πάντες erhéynov ἔντρομοι γεγονότες, τὴν ὑπεράνθρωπον αὐτοῦ ἰσχὺν κατανοοῦντες.

1066. Après ὑποχωρεῖν, je supprime δὲ, qui fausse le vers. — 1084. πλείστα, ἐποιή (sic). — 1088. εὐθεως. — 1087. FRERE — 1089. χρυσοδούλου. — 1090. ὧδε. — 1093. διαπαντὸς.

Νεότης πᾶσα ἀληθῶς ματαιότης ὑπάρχει, ὁπηνίχα πρὸς ἡδονὰς ἐχτείνει τὰς ἀτάκτους " ὁ δέ γε ταύτης ἀσφαλῶς τὰς ἡνίας ἰθύνων ἀχείρωτος τοῖς πάθεσιν ἐσαεὶ διαμένει, 5 χαὶ χληρονόμος δείχνυται ζωῆς τῆς αἰωνίου, ἀντὶ προσχαίρου ἡδονῆς τῆς αἰσγρᾶς xai βεδήλου. Ὃς γὰρ τρυφᾷ, ἀδύνατον τυχεῖν τῆς αἰωνίου " ὡς γὰρ οὐχ ἔστιν ἐμπρησμὸν μετὰ ἐλαίου σόὄέσαι, οὐδὲ τρυφῶν τις δυνατὸν φυγεῖν τὴν ἁμαρτίαν,

16 ὕστερον δὲ μετάμελος γεγονὼς ὑπὲρ τούτου 42 vo. τοῖς ἐντυγχάνουσιν αὑτῷ ἀνήγγειλε τὸ σφάλμα, οὐ χαυχήσεως ἕνεχεν, ἀλλὰ μεταμελείας.

ἔτος πεντεχαιδέχατον ἄγων τῆς ἡλιχίας * ἀνύδρους τε χαταλαδὼν χάμπους τῆς ᾿Αραθίας, τὴν ὁδὸν, ὥσπερ εἴωθα, μόνος μου διοδεύων, φάραν ἐπιχαθήμενος, βαστάζων χαὶ χοντάριν, ἔνδιψος ὅλος γέγονα (πολὺς γὰρ ἦν ὁ καύσων), χαὶ πανταχοῦ ἐσχόπευα ποῦ τὸ ὕδωρ ὑπάρχει δένδρον ὁρῶ ἀπόμηχα πρὸς τὴν δασέαν ὄάλτον, χαὶ τὴν φάραν ἐπιλαλῶ, νομίσας ὕδωρ ἔχειν" χαὶ οὐδαμῶς ἀπέτυχον ᾿ φοῖνιξ δὲ ἦν τὸ δένδρον, xal ἐκ τῆς ῥίζης θαυμαστὴ ἀνεπέμπετο βρύσις.

χἀγὼ νομίσας φάντασμα τὸ δρώμενον εἶναι, ἔχδειλος ὅλος γέγονα, τριχῶν μου ὀξυνθέντων, xal τὸ φρουροῦν με δὴ ἀεὶ διεχάραττον ὅπλον " ἦν γὰρ ὃ τόπος ἔρημος, ἄδατος καὶ ἀλσώδης.

Exeivn δὲ ὡς εἶδε με, ἀνέθορεν εὐθέως,

χαὶ αὐτὴν περιστείλασα ἐν τῷ πρέποντι χόσμῳ, 48 re. τάς τε βροχὰς τῶν ὀφθαλμῶν ἄρασα τῇ ὀθόνῃ,

23. ταξειδεῦσαι. — 24. πέντε χαὶ δέχατον. τὴν ἡλιχίαν. — 28. ἔδιψος. — 51. Après τινα on pourrait peut-être suppléer γε, afin de rétablir la mesure.

BASILE DIGÉNIS ACRITAS. CH. V 77

λόγοις γὰρ συνεπαίρεται Ex τῆς ψυχῆς À λύπη. » Ταῦτα κἀγὼ ὡς ἤχουσα, εἰς χαρὰν μετεόλήθην, ἀληθὲς τὸ φαινόμενον ἀχριθῶς ἐννοήσας " μετὰ πολλῆς τῆς ἡδονῆς ἐπέζευον. εὐθέως, ἥψατο γάρ por τῆς ψυχῆς τὸ ἀπόρρητον κάλλος, ὥστε δευτέραν τῆς ἐμῆς ταύτην εἶναι νομίσαι.

Καὶ τὸν μὲν φάραν ἔδησα εἰς τοῦ δένδρου τὸν κλῶνα, τὸ δὲ χοντάριν ἔστησα μέσον αὐτοῦ τῆς ῥίζης, 60 καὶ, ὕδατος μεταλαῤδὼν, πρὸς αὐτὴν τάδε ἔφην" « λέγε μοι, χόρη, πρότερον πῶς ἐνταῦθα διάγεις ; χαὶ τίνος χάριν ὥχκησας ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ, εἶθ᾽ οὕτως γνώσῃ καὶ αὐτὴ ποῖος χἀγὼ ὑπάρχω. » Εἴτα καθίσαντες ὁμοῦ ἐν θώχῳ χαμαιζήλῳ, 65 τάδε λέγειν ἀπήρξατο, στενάξασα ἐχ βάθους " « ἐμὴ πατρὶς, νεώτερε, τὸ Meepxè τυγχάνει" τὸν ᾿Απλορράδδην ἤχουσας, τὸν ἀμιηρᾶν τῶν πάντων, οὗτος πατὴρ ἐμὸς ἐστὶ, μήτηρ ἡ Μελανθία.

ἹῬωμαιογενὴν ἠγάπησα ἐπὶ χαχῷ ἰδίῳ, 70 ὅντινα εἶχε δέσμιον τρεῖς χρόνους ὃ πατήρ μου᾽ xat γὰρ ἐνδόξου στρατηγοῦ υἱὸς ἔλεγεν εἶναι" τῶν δεσμῶν ἠλευθέρωσα, φυλακῆς ἐρρυσάμην, φαρία τον ἐχάρισα, πρωτεῖα τοῦ πατρός μου, ἄρχοντα τοῦτον ἔδειξα περιφανῆ Συρίας, μετὰ βουλῆς χαὶ τῆς μητρὸς, τοῦ πατρός μου ἀπόντος, ἐν τοῖς πολέμοις γὰρ ἀεὶ εἴωθεν ἀσχολεῖσθαι" Ἐφαίνετο δὲ εἰς ἐμὲ πολλὴν ἔχων ἀγάπην, χαὶ θνήσχειν, εἰ συμδέδηχε πρὸς ὥραν μὴ ἰδεῖν με" ὑπῆρχε δὲ ἐπίπλαστος, ὡς ἔδειξε τὸ τέλος" 80 Καὶ γὰρ μιᾷ τῶν ἡμερῶν, δρασμὸν ὑπονοήσας,

57. νομίσας. — 67. ἁπλοράδδιν, που πάντως, la correction est empruntée aux mss. de Trébizonde (vers 1664) et d'Andros (vers 2552).

βουλόμενος τοῦ ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν Puuaviav, χαὶ τὴν βουλὴν ἐξεῖπε μοι, καὶ ὄνπερ εἶχε φόβον διὰ πατέρα τὸν ἐμὸν μήποτε ἐπανήξη *

96 πλοῦτον πολὺν διάρασα τῷ πλάνῳ συνεξῆλθον, ὑπουργησάσης τῆς νυχτὸς εὐχερῶς πρὸς τὸ ἔργον, 44 re. ἀσέληνος γὰρ ἔτυχε καὶ ἀφώτιστος πάντη.

Ἐφ᾽ ἵπποις δὲ ἀμφότεροι τοῖς προητοιμασμένοις ἐποχηθέντες, τῆς ὁδοῦ ἠρχόμεθα σπουδαίως, 100 καὶ pébov μέγαν εἴχομεν ἄχρι τοῦ τριμιλλίου * ὡς δὲ παρήλθομεν αὐτὸ ὑπ᾽ οὐδενὸς γνωσθέντες τὰ λοιπὰ διηνύομεν ἀδεῶς μετὰ μόχθου, τροφῆς μεταλαμθάνοντες ὅτε χαιρὸς ἐχάλει, ὕπνου τε χορεννύμενοι καὶ τροφῆς μετασχόντες " ἐρώτων δὲ μυστήρια ἐρυθριῶ τοῦ λέγειν ἀγάπην τε τὴν πρὸς ἐμὲ παρ᾽ αὐτοῦ δειχνυμένην * ψυχὴν γάρ με ὠνόμαζε, φῶς ὀφθαλμῶν ἐχάλει, χαὶ μετ᾽ ὀλίγον γαμετὴν ἔλεγε xal φιλτάτην, ἀχορέστως χαταφιλῶν, κρατῶν με ταῖς ἀγκάλαις. 10. Oürus ἐν πάσῃ τῇ ὁδῷ συγχαίροντες ἀλλήλοις,